tag:blogger.com,1999:blog-357917962012-01-06T15:44:19.859+03:30ما خواهان برابری بین زن و مرد در همه ابعاد اجتماعی و فردی ان هستیمشادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.comBlogger401100tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-45396894123435847262007-09-06T19:57:00.000+03:302007-09-06T19:58:56.504+03:30<div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="font-size:180%;">ا<span style="color:#6600cc;">ز 9 اوت تا 7 سپتامبر</span></span><br /><span style="color:#339999;">شادی آبان – اصفهان</span><br />روند اعتراضات در اقشار مختلف مردم و بر سر مسائل گوناگون رو به گسترش و ارتقاء بوده است. اعتراضات کارگری بر سر حقوق معوقه و افزایش دستمزد ، امروز هر چه بیشتر به تلاش برای ایجاد تشکل های کارگری تبدیل شده است و طبقه ای به میدان می آید که خواستار حقوق انسانی خود در تمام زمینه های اجتماعی و سیاسی می شود. جنبش زنان از ابتدای روی کار آمدن جمهوری اسلامی مخالفت خود را با حجاب و مذهب اعلام داشته که تا امروز با هیچ سلاحی حکومت نتوانسته آن را به جامعه تحمیل کند . زنان در عرصه های مختلف در دانشگاه، بازار، کار و ... نقش خانه داری و همسر داری که ج.ا سعی در قبولاندن آن به جامعه را داشت کنار زده اند و هر سال گامی به جلو برمیدارد و متشکل تر و رادیکال تر می شود و همه ی جامعه را به حمایت از برابری زن و مرد فراخوان می دهد . مبارزات دانشجویی که بعد از سرکوب های بسیار شدید در اوایل انقلاب نتوانستند مانع رشد این جنبش بشوند، هر سال و به مناسبت های مختلف دست به اعتراض میزند و حق برخورداری از آزادی بیان ، حق آموزش و آزادی و برابری برای همه و سوسیالیسم را می خواهند<br />این جنبش ها از ابتدای روی کار آمدن رژیم اسلامی همواره وجود داشته اند و دارند و هر بار با روحیه ای سرنگونی طلبانه تر و چپ تر در جامعه و روبه روی نظام حاکم ظاهر می شوند . در 2 سال گذشته مخصوصا در سال جاری شاهد شکل گیری اعتراضات ، بدون اغراق ،در تمام سطوح جامعه بوده ایم . معلمان ، جنبش دفاع از کودکان و جنبش هایی که در بالا نام بردم شکل رادیکال تر و اعتراضی تری و چپ تری گرفته اند . البته حکومت اسلامی هم برای سرکوب این جنبش ها کم مایه نگذاشته است و از هیچ جنایتی دریغ نکرده است از تحریم ها و تورم و فقر تحمیل شده به جامعه تا اعدام و شکنجه در ملأ عام که بانی ای جز جمهوری اسلامی و نظام سرمایه ندارد . در این یکی دو سال اخیر زنان برای برداشتن حجاب ها و بدست آوردن آزادی خود و جامعه هر روز درگیراند. جنبش های اعتراضی کارگری را در قالب تشکل و مجمع عمومی و سندیکا و اتحادیه دیده ایم و این اتفاقی است بسیار بزرگ در منسجم و متحد شدن این جنبش برای سرنگونی ج.ا و سوسیالیسم. همانطور که در مرداد ماه شاهد بودیم کارگران و کمونیستها 18 مرداد را به روز حمایت بین المللی از کارگران زندانی و علیه اختناق جمهوری اسلامی تبدیل کردند. امروز با وجود تمام وحشیگری ج.ا ، از داخل زندان ها فراخوان برای تجمع اعتراضی در روز هفت سپتامبر به تمام جهان می دهند و زندگی شاد و مرفه را حق مسلم خود اعلام می کنند . این موج سرنگونی طلب و سوسیالیستی آنقدر بزرگ و پرتوان شده است که فعالین در بندش به خوبی آن را دریافته اند و جامعه را به درک موقعیت این جنبش فراخوان می دهند<br />نمونه ی جنبش اعتراضی در ایران را در هیچ کجای دنیا نمی توانیم پیدا کنیم. به چپ چرخیدن جامعه و وجود حزبی مثل حزب کمونیست کارگری که دارد همه این تلاش ها را بهم وصل میکند و مرکزیتی واحد به آن میدهد، در جای دیگر نمی بینیم. اینکه زندانیان دربند و زیر شکنجه های مزدوران اسلامی، با نام واقعی شان به جامعه ی جهانی فراخوان برای حمایت از اعتراضات و خواسته هایشان می دهند، نشان میدهد که جمهوری اسلامی چقدر در سرکوب جامعه ناتوان است. در واقع اتکای این فعالین در زندانها به جنبش گسترده و عظیم آزادیخواهان و نیرو و توانی است که در این جنبش میبینند. باید نیروی خودمان را باور کنیم. باید به فراخوان زندانیان در 7 سپتامبر (16 شهریور) پاسخ داد و متحد تر و گسترده تر به تجمع و اعتراض در داخل و خارج دست زد و تک تک این روزها را به روز عقب راندن رژیم اسلامی تبدیل کرد<br /><br /></strong></span></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-4539689412343584726?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-19580301908502891762007-08-28T19:01:00.000+03:302007-08-28T19:02:52.497+03:30<div align="right"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;color:#6600cc;">حزب ما و آزادی زن</span><strong><br /><span style="color:#339999;">شادی آبان - اصفهان</span><br />قطعنامه درباره ی جنبش آزادی زن اخیرا در دفتر سیاسی حزب کمونیست کارگری ایران تصویب شد و حتما تا الان همه از آن اطلاع دارند<br />قطعنامه به معرفی ریشه های ستم به زن پرداخته و سپس جریاناتی که در جنبش زنان در ایران فعالیت می کنند و موضعشان و نقشی که در هر چه رادیکال شدن این جنبش ایفا می کنند و یا باالعکس موانعی که این جنبش باید آنها را برای رسیدن به رهایی و آزادی نهایی کنار بزند ، می پردازد<br />اهمیت این قطعنامه به نظرم در اینجاست که نقش حزب را در بخش رادیکال و آزادیخواه جنبش زنان به درستی نشان می دهد .جایگاه موضع گیری های حزب و فراخوان ها و اطلاعیه هایی که به خصوص در این 1 سال جامعه را به آنها فراخوانده است ، نسبت به دیگر جریانات اپوزیسیون از جمله دوم خرداد یا سلطنت طلب و ملی اسلامی و ... را نشان می دهد<br />جریان دوم خرداد که با نام فمنیسم اسلامی قصد داشت رهبری این جنبش را به دست بگیرد بالعکس مورد تمسخر هم قرار گرفت ، موضعش که نه در مقابل اسلام است و نه مشکلی با ستم بر زن در جهان سرمایه دارد بلکه در کنارشان ، برای رام کردن جنبش زنان و به عقب زدن و مهار کردن رادیکالیزم آن تلاش کرده است<br />جریانات راست پرو غرب و ملی اسلامی ها ، جریاناتی مردسالار و پایبند به مذهب که نه تنها مشکلی با وضع زنان در جامعه ندارند که آنها را تأیید هم می کنند و جایگاهی در جنبش اعتراضی زنان ندارند<br />امثال شیرین عبادی ، مهرانگیز کار و ... که بورژوازی در حاکمیت و بیرون حاکمیت سعی در معرفیشان به عنوان چهره های انساندوست و مدافعان واقعی حقوق زنان می کند و مدال هایی به گردنشان آویزان می کند تا شاید به این شکل بتواند سطح خواسته های زنان در ایران را پایین نشان بدهد . تمام این جریانات از اتفاقی که در ایران می افتد عقب هستند و تغییراتی که برایش تلاش می کنند در چهارچوب قوانین جمهوری اسلامی و دین اسلام با هر روایتی که مد نظرشان است و با این تصویر از جامعه که مردم ایران مذهبی هستند و ... می خواهند از طریق آیه و حدیث و روایت - که البته خودشان در درجه ی اول اینها را ضد زن و انسان نمی بینند – اسلام خوب و تغییرپذیر را جایگزین اسلام بد کنند <br />اعتراض به حجاب ، آپارتاید جنسی ، سنگسار و اعدام که جزء خواسته های اصلی زنان در این چند سال بوده است جایی در این جریانات نداشته است و اگر امروز اسمی از این خواسته ها برده می شود به دلیل حضور حزب کمونیست کارگری ایران و فریادی است که امروز جنبش رادیکال زنان در اعتراضاتش سر میدهد . ح.ک.ک نماینده ی این فریاد و اعتراض زنان در داخل و خارج کشور است . هیچ جریان دیگری واقعیت این اعتراضات و خواسته ها را نمی تواند بازگو کند و مجبور است مدام وجودش را انکار کند . 8مارسی که حزب ما آن را تبلیغ میکرد و در برابر روزهایی مثل روز مادر اسلامی یا مادر ایران زمین و ... گذاشت، نمادی از جنبش پیشرو زنان در جهان می دانست از طرف بسیاری از جریاناتی نام برده در داخل پذیرفته شده نبود و آن را جدای از جنبش زنان در ایران می دیدند ، امروز در جریان 8 مارس 85 بسیاری از تشکلها بودند که به خاطر دریافت مجوز برای برگزاری این مراسم به خود می بالیدند و افتخاری در سابقه ی کاریشان محسوب می شد . نقشی که حزب ما در جلو رفتن و خط دادن این جنبش دارد امروز از طرف هیچ کدام قابل انکار نیست و به آن اعتراف می کنند و هشدار می دهند که ایده های چپ به شدت در جنبش زنان نفوذ کرده است<br />فقط همین یک نمونه ی 8 مارس یا حجاب برگیران ، بی ربط بودن این جریانات را به این جنبش و مطالبات زنان در جامعه ی ایران نشان می دهد<br />وظیفه ای که امروز فعالین پیشرو زنان چه داخل و خارج باید ایفا کنند کنار زدن جریاناتی است که زنان را به خانه نشینی یا به کنار آمدن با حکومت و گامهای آهسته برداشتن و اصلاحات فرا میخوانند و نیازی که این جنبش دارد همانطور که در قطعنامه آمده سازماندهی و رهبری چپ و رادیکال و کمونیستی آن است<br />زنده باد آزادی زن<br /></strong> </span></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-1958030190850289176?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-86282595515460400712007-08-21T16:27:00.000+03:302007-08-21T16:28:41.693+03:30<div align="right"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;color:#6600cc;">کی از کی میترسد؟</span><br /><strong><span style="color:#339999;">شادی آبان - اصفهان</span><br /><br />طی یک هفته ی اخیر نیروهای انتظامی به دنبال اجرای طرح مبارزه با بدحجابی به تعدادی از آموزشگاه های دخترانه هجوم برده اند و از مربی گرفته تا هنرجو، به همه ی کسانی که در آموزشگاه به اصطلاح بد حجاب هستند تذکر داده اند . در همین آموزشگاه ها، مربیان چندین بار به دخالت مامورین در مورد نحوه ی پوشش خود اعتراض کرده اند<br />همینطور در ابتدای خیابانهای پررفت و آمد در اصفهان (خیابان نظر و چهار راه حکیم نظامی) باجه های جدید نیروی انتظامی را برپا کرده اند و هر از چند گاه خواهران و برادران بسیجی در چادرهایی جداگانه در ابتدای خیابان مستقر می شوند به مردم تذکر می دهند . از ابتدای مرداد تا به حال کمتر میبینیم که بسیجیان در تعداد 3 یا 4 نفره به خیابان بیایند و تذکر بدهند و معمولا در تعداد بالای 7- 8 نفر خواهر و برادر بسیجی هستند و بعد از 3 -4 ساعت آن محل را ترک می کنند<br />در کنار این اتفاقات به آزار و تهدید مداوم دانشجویان دانشگاه اصفهان ادامه داده و در چند هفته ی اخیر به بهانه های مختلف از جمله اقدام علیه امنیت ملی به دادگاه احضارشان کرده اند <br />ترس بزرگی در دل حکومت اسلامی از همبستگی مردم و از بی حجابی روز افزون در جامعه وجود دارد که غیر قابل انکار است . جنبش های کارگری و دانشجویی که هر بار متشکل تر از قبل ظاهر می شود، ترس را بر اندام جمهوری اسلامی می اندازد . رژیم اسلامی از کوچکترین نشانه های آزادی خواهی در جامعه ، از دختر و پسری که در خیابان دست هم را گرفته اند ، از رنگ کفش و لباس، کوتاهی لباسها ، آرایش و مدل مو و ... می ترسد و آن را نشانه ی براندازی خود می داند و به طرق مختلف با پخش گزارش های جعلی در تلویزیون برنامه ریزی برای طرح های جدید سرکوب را توجیه می کند<br /></strong> </span></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-8628259551546040071?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-37641124380819848712007-08-10T16:58:00.000+03:302007-08-10T17:00:44.978+03:30<div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;color:#6600cc;">قطعنامه در باره جنبش آزادی زن در ایران<br />مصوب دفتر سیاسی حزب کمونیست کارگری ایران/ به اتفاق آراء<br /></span><strong><br />۱- عامل بقا و بازتولید فرودستی زن در دنیای امروز نظام سرمایه داری است. ستمکشی زن دارای ابعاد اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، حقوقی، و فرهنگی است و در همه جوامع موجود به درجات مختلف در این ابعاد قابل مشاهده است. جنبش علیه تبعیض جنسی نیز جهانی است<br />۲- در دوران پسا جنگ سرد افسارگسیختگی سرمایه داری بازار آزاد، سلطه نئوکنسرواتیسم، و عواقب سیاسی و اجتماعی نظم نوین جهانی نظیر بجلو رانده شدن مذهب و قومیت در جامعه و سیاست، و رونق یافتن مکاتب ارتجاعی نظیر نسبیت فرهنگی و نفی ارزشهای جهانشمول انسانی، به تنزل موقعیت و حقوق زنان در جامعه منجر شده است. در چنین شرایطی مبارزه علیه ستم برزنان، مانند مبارزه علیه هر نوع تبعیض و نابرابری، اساسا میتواند از یک موضع چپ و تحت پرچم نقد و اعتراض سوسیالیستی به کل وضع موجود به پیش برود، وضعیت زنان را بهبود ببخشد و در نهایت آزادی زن را متحقق کند. در شرایط امروز دنیا جنبش چپ و کمونیسم کارگری نیروی محرک و پیشبرنده جنبش علیه تبعیض جنسی است<br />۳- جمهوری اسلامی نمونه بارز توحش و عقب ماندگی بورژوازی عصر نظم نوین سرمایه داری در برخورد به مساله زن است. در ایران ستم بر زنان به افراطی ترین و صریح ترین اشکال اعمال میشود. فرودستی و تحقیر زن، تحمیل شدیدترین تبعیضات حقوقی واقتصادی و اجتماعی به زنان و آپارتاید جنسی یک رکن ایدئولوژیک و هویتی جمهوری اسلامی و جزئی از فرهنگ رسمی و قوانین دولتی در ایران است. جمهوری اسلامی یک حکومت آپارتاید جنسی است که فرودستی زن، تحقیر زن و تبعیض نسبت به زنان را بمراتب تشدید کرده، به آن ابعاد وسیع و بیسابقه ای داده و در قوانین و سیستم حقوقی خود رسمیت بخشیده است<br />۴- در افکار عمومی و فرهنگ جامعه، دردرک مردم از نقش و جایگاه زن و بویژه تلقی و انتظار زنان از موقعیت خود در جامعه، و در روابط خانوادگی و اجتماعی مردم با یکدیگر، حرمت و جایگاه زن بسیار بالاتر از موقعیت قانونی و رسمی زن است که حکومت اسلامی به جامعه تحمیل کرده است. این تقابل در یک مقیاس وسیع اجتماعی یکی از عوامل مهم رشد و گسترش جنبش علیه تبعیض جنسی در ایران است<br /> ۵- در ایران مساله زن قبل از هر چیز یک مساله صریحا و بلاواسطه سیاسی است و مستقیما به بود و نبود جمهوری اسلامی مربوط میشود. ابعاد اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی ستمکشی زن در ایران بوسیله حکومت وسعت یافته و تشدید شده است <br />هر درجه پیشروی جنبش آزادی زن جمهوری اسلامی را بعنوان یک حکومت و نظام تضعیف میکند و بر عکس هر اندازه تقویت سلطه جمهوری اسلامی اعمال فشار و تبعیض نسبت به زنان را تشدید میکند. این واقعیت بیش از هر چیز در مساله حجاب و "بدحجابی" زنان، که در واقع به یک بارومتر سیاسی و معیار سنجش درجه ضعف و قدرت رژیم تبدیل شده، قابل مشاهده است<br />۶- مبارزه برای آزادی زن در ایران از مبارزه برای جدائی مذهب از دولت و سیستم آموزشی، و مذهب زدائی از کل جامعه و زندگی اجتماعی مردم جدائی ناپذیر است. جمهوری اسلامی بعنوان یک حکومت مبتنی بر مذهب و ایدئولوژی و قوانین مذهبی مانع اصلی رهائی زن و هرگونه بهبود در موقعیت زنان در ایران است<br /> ۷- جنبش علیه ستم جنسی در ایران از همان بدو بقدرت رسیدن جمهوری اسلامی در ابعاد گسترده ای شکل گرفته و به پیش رفته است. زمینه و پایه عینی این جنبش اعتراض علیه تحقیر و فرودستی و بیحقوقی مفرطی است که جمهوری اسلامی به زنان تحمیل کرده است<br /> جنبش علیه تبعیض جنسی در طول ۲۸ سال گذشته در اشکال مختلفی علیه ستم و سرکوب سازمایافته بر علیه زنان در دانشگاه و مدرسه، در کارخانه و اداره، در خیابان و خانواده جریان داشته است. اعتراض هر روزه و دائمی علیه حجاب اسلامی٬ پس زدن سیاست جدا سازی زنان و مردان٬ زیر پاگذاشتن قوانین تبعیض آمیز بر علیه زنان٬ مقابله عملی با تلاش جمهوری اسلامی برای خانه نشین کردن زنان، و همچنین حضور فعال زنان در عرصه تحصیل و آموزش٬ مخالفت با آموزش خرافات مذهبی که موقعیت فرودست زن را تقدیس می کند٬ تلاش برای کسب حقوق برابر در امور مربوط به خانواده٬ ازدواج٬ طلاق و سرپرستی اطفال و همچنین مخالفت با اخلاقیات و سنتهای مرد سالارانه جلوه های مهمی از این مبارزه دائمی بوده است<br />۸- مبارزه علیه حجاب، علیه آپارتاید جنسی، علیه قوانین اسلامی و سیستم حقوقی ضد زن، مبارزه برای جدائی مذهب از دولت و قوانین و آموزش و پرورش، و مبارزه برای سرنگونی جمهوری اسلامی بعنوان یک حکومت ضد زن، مهمترین عرصه های جنبش آزادی زن در ایران است. موقعیت و نقش جنبشهای اجتماعی و نیروهای سیاسی در قبال مساله زن اساسا بر مبنای مواضع و برخوردشان به این مسائل و بویژه موضع آنها در مقابل جمهوری اسلامی بعنوان یک حکومت ضد زن و اصلی ترین مانع بر سر آزادی زنان تعیین میشود<br />۹ - کل نیروهای اپوزیسیون راست، اعم از سلطنت طلبان و نیروهای ملی اسلامی مانعی بر سر راه برابری زن و مرد و آزادی واقعی زنان محسوب میشوند. جريانات سلطنت طلب و كل طيف ناسيونالیستهاي پروغرب تلاش دارند تا بی حقوقی مفرطی که جمهوری اسلامی به زنان تحمیل کرده است را دلیلی بر مطلوبیت وضعیت گذشته قلمداد کنند و جنبش علیه تبعیض جنسی را به زائده حركت راست و رو به عقب ناسیونالیسم عظمت طب ایرانی تبديل نمایند. اما رادیکالیسم جنبش آزادی زن در مبارزه با مذهب و حکومت مذهبی و آزادی خواهی و برابری طلبی ماکسیمالیستی اش مانع از آن شده است که ناسیونالیسم پروغرب نفوذ جدی در این جنبش داشته باشد. ناسیونالیسم پروغرب هیچ زمان، نه در قدرت و نه در اپوزیسیون، خواهان آزادی و برابری زن و مرد نبوده است. ناسیونالیسم از آنجا که خود به فرهنگ مردسالارانه و سنتی مبتنی است و از آنجا که نهایتا خواهان حفظ مذهب رسمی و نقش بنیادی مذهب در جامعه است، عملا در مقابل رادیکالیسم جنبش آزادی زنان قرار گرفته و بدرجات زیادی در این جنبش منزوی است <br />۱۰- جريانات مختلف اپوزیسیون ملی اسلامی نظير دوخردای ها با علم كردن "فمينيسم اسلامي" و خواست یک جمهوری اسلامی اصلاح و تلطیف شده تلاش دارند جنبش علیه ستم جنسی را به حرکتی قانونگرایانه در چارچوب جمهوری اسلامی محدود كنند. این جریانات تحت لوای قانون گرایی و فمینیسم میکوشند تا اعتراض و مبارزه جنبش آزادی زن علیه جمهوری اسلامی و حجاب و آپارتاید جنسی اش را مهار کنند و به بیراهه ببرند. نیروهای ملی - مذهبی بخاطر خصلت عینی ضد مذهبی و ضد جمهوری اسلامی جنبش آزادی زن در این جنبش پایگاه مادی ندارند و روز بروز بیشتر منزوی میشوند<br />۱۱- هم گرايش راست پروغربی و طرفدار سلطنت و هم جنبش ملي اسلامی به دليل پايبندی عميق و ماهوی خود به مذهب و سنتهای مردسالارانه و وحشت خود از تحولات ريشه ای در جامعه، نه فقط بهيچ وجه قادر به پاسخگويی به مساله زنان در ايران نيستند بلكه از نظام و سيستمهاي اجتماعی و سياسی ای دفاع ميكنند كه ستمگری عليه زنان جزء ذاتی آنهاست. آنچه آنها را در اين زمينه از هم متمايز ميكند درجه و اشكال ستمگری و تبعيض عليه زنان است. اين جريانات با جنبش آزادی زن و خواستهای آزادی طلبانه زنان بی ربطند<br />۱۲- بطور عینی و واقعی، نیروئی که مبارزه برای آزادی زن در ایران را نمایندگی میکند و آنرا به جلوسوق میدهد چپ و کمونیسم کارگری است. جنبش کمونیسم کارگری و آزادیخواهی چپ و سوسیالیستی در ایران از همان تظاهرات علیه حجاب در اسفند ۵۷ بعنوان پرچمدار و مدافع بی تخفیف مبارزه علیه حجاب، علیه حکومت مذهبی، و برای برابری بی قید و شرط زن و مرد در ایران ظاهر شده است. خواست ها و شعار های رادیکالی که اکنون در جنبش رهایی زن در ایران جا باز میکند، از "لغو آپارتاید جنسی" تا "لغو حجاب" تا برابری بی قید و شرط زن و مرد در تمامی عرصه های سیاسی و اقتصادی و خانواده تا شعار "آزادی زن، آزادی جامعه است" همه و همه با مطالبات و برنامه و مبارزه کمونیسم کارگری و حزبش و مجموعه تلاش های سوسیالیستی بویژه در دو دهه گذشته در ایران گره خورده است. تثبیت ۸ مارس در مقابل آلترناتیوهای اسلامی و سلطنتی تحت نام روز زن و دست بالا داشتن شعارهای چپ و رادیکال در جنبش رهایی زن و خصلت آزادیخواهی بی تخفیف آن تماما انعکاس حضور قدرتمند چپ و آزادیخواهی سوسیالیستی در ایران است. از سوی دیگر وجود یک جنبش رادیکال و چپ آزادی زن خود وجهی از قدرت و پایه اجتماعی چپ در ایران است<br />۱۳- جنبش رهایی زن در ایران بخش رادیکال، پرتحرک و پیشتاز حرکتی جهانی در مقابله با ارتجاع قومی و مذهبی و به شدت زن ستیز در دوره عروج نئوکنسرواتیسم و اسلام سیاسی و عقبگردهای سرمایه داری معاصر است. آزادی زن در ایران تاثیرات مستقیمی بر جنبش رهایی زن در همه کشورها و جوامع اسلام زده، و حتی جوامع غربی که به یمن سیاست های سازشکارانه دولت ها با اسلام سیاسی به انواع مماشت در قبال حجاب، قتل های ناموسی و قوانین ضد زن اسلامی تن داده اند، خواهد داشت. در عین حال حمایت مردم آزادیخواه و برابری طلب و سکولار جهان از مبارزه و خواست های جنبش علیه تبعیض جنسی در ایران نقش موثری در پیشروی این جنبش ایفا میکند <br />۱۴- رهایی زنان در قدم اول در گرو این است که جنبش آزادی زن حول خواست های همه جانبه و رادیکال خود در ابعاد وسیع و توده ای متشکل شود. باید موانع و نیروهای بازدارنده ای نظیر جریانات ملی-اسلامی نقد و افشاء شوند و خنثی گردند. چپ و رادیکالیسم نه فقط در شعارها و افق، بلکه باید در عرصه عمل و سازماندهی توده ای در ابعاد وسیع و علنی رهبری جنبش آزادی زن را به دست گیرد. به میدان آمدن هرچه بیشتر و وسیعتر فعالین کمونیست و رادیکال در نقش رهبران جنبش آزادی زن اکنون ضرورتی بیش از پیش یافته است. نمایندگی کردن جنبش آزادی زن در صحنه سیاست ایران در ابعاد وسیع و همینطور در صحنه بین المللی اکنون بیش از پیش به فعالیت چپ و مشخصا حزب کمونیست کارگری گره خورده است<br />حزب همه فعالین ونیروهائی که خواهان حل واقعی و ریشه ای مساله زن، تحقق برابری و آزادی کامل و همه جانبه زنان و هر نوع بهبودی در موقعیت زن هستند را به اتحاد و مبارزه حول پرچم، شعارها و سیاست حزب کمونیست کارگری و تامین یک رهبری چپ و رادیکال در جنبش علیه ستمکشی زن فرامیخواند <br /> <br /></strong><span style="color:#cc0000;"><strong>دفتر سیاسی حزب کمونیست کارگری ایران<br />۱۶مرداد ۱۳۸۶، ۷ اوت ۲۰۰۷</strong></span></span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc0000;"><br /></span> </span></strong></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-3764112438081984871?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-59139508328765248972007-07-21T15:30:00.000+03:302007-07-21T15:33:08.053+03:30<div align="right"><strong><span style="font-size:180%;color:#6600cc;">فاشیسم و فرهنگ</span></strong></div><div align="right"> <span style="font-size:130%;color:#339999;"><strong>اقبال نظرگاهی</strong></span><br /><strong><span style="font-size:130%;">حکومت فاشیسم اسلامی در محاصره مردم معترض ایران است. این رژیم هار و خونریز سرمایه با چنگ دندان در حال تقلای حفظ حیات است. موج سرکوب و اعدام و سنگسار و دستگیری و شکنجه جامعه را در بر گرفته است. هدف حکومت فاسیستی اسلام ارعاب و به سکوت کشاندن مردم و حفظ حیات است<br />یکی از پروژه های سرکوب رژیم "انقلاب فرهنگی دوم" نام گرفته است. این نام گذاری در راستای نام گذاری اولیه این اوباش الهی در ۲۸ سال پیش است. پروژه تصفیه دانشگاهها از اساتید و دانشجویان آزادیخواه و مدرن و برابری طلب و انتقال به زندان و سپس تیرباران تعداد زیادی از آنان. این بار نیز "انقلاب فرهنگی دوم" پروژ های برای سرکوب ناراضیان و مخالفین سیاسی و اجتماعی است. تصفیه دانشگاهها از دانشجویان گرایش چپ و استادان ناراضی. بهانه فاشیستها برای نام گذاری این موج سرکوب و پنهان کردن جنایات عریان خود زیر عنوان فرهنگ و انقلاب آن است که مراکز فرهنگی محل این تصفیه هاست و آنان قصد دارند در مقابل فرهنگ مدرن بشر امروز فرهنگ اصالتا خونریز اسلام ناب و شریعت کثیف را جایگزین کنند. "انقلاب فرهنگی دوم" اسم رمز این تاخت و تاز وحوش اسلامیست<br />اما جامعه ایران در چنان وضعیت انقلابی ای بسر میبرد که نمی شود نه سرکوبش کرد و نه فریبش داد. کر و فر اوباشان رادیکال خدا ربطی به انقلاب ندارد. دامنه سرکوب این فاشیستها بسی فراتر از دانشگاهها و عرصه فرهنگ است. روش برخورد به مخالفان هیچ ربطی به فرهنگ ندارد همان روش شناخته شده فاشیسم یعنی ضرب و شتم و شکنجه و قمه زنی به زنان و سنگسار (اینجا باید بربریت اسلامی را به فاشیسم اضافه کرد) است<br />تلقی و برخورد حکومت اسلامی به فرهنگ جامعه را باید فاشیسم فرهنگی نامید. از تحمیل حجاب اجباری به زنان ۵۷ تا سرکوب خونین دانشگاهها در سال ۵۹ از اسلامیزه کردن کتب درسی و محیط آموزشی تا شریعه کردن قوانین جزایی و مدنی تا کتاب سوزان و سانسور مطبوعات و رسانه ها و قتل های زنجیره ای تا شکنجه هر معترض و آزادیخواهی و ممنوعیت ستلایت و اینترنت تا حمله مجدد و سرکوب گسترده مخالفین و ناراضیان و هوا کردن بادکنک "انقلاب فرهنگی دوم" همگی صحنه های مختلف این نمایش فاشیستی بوده و است</span></strong></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-5913950832876524897?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-78596062959676825462007-06-20T14:49:00.000+03:302007-06-20T15:21:54.342+03:30<div align="right"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;color:#cc0000;"><strong>مشکل اسلام است</strong></span><br /><strong><span style="color:#339999;">خدیجه رزمجویی</span><br /><br />من از جایی فرار کرده ام که تروریسم اسلامی در آن حکومت میکند. اسلام در آنجا گردن میزند٬ سنگسار میکند٬ به جرم خواستن آزادی اعدام میکند<br /><br />در ایران بیش از صدهزار نفر شکنجه شده اند. رژیم اسلامی ایران در تاریخ ۷ مهر ۱۳۸۳ یک تظاهرات دانشجویی را سرکوب کرد. به این صورت که چند نفر را کشت حدود 50 نفر را زخمی و حدود 100 نفر را زندانی و تهدید به مجازاتهای سنگین کرد. من یکی از آن دانشجویان بودم <br /><br />در جامعه ای که اسلام حاکم است مرد مالک زن محسوب میشود. طبق مقررات اسلامی مردها میتوانند همزمان چند زن شرعی داشته باشند و علاوه بر آن چندین زن صیغه. مرد حق دارد هرچه میخواهد با زن انجام بدهد. محمد بیش از هفتاد زن داشت. عایشه یکی از زنهای او بود که فقط ۷ سال داشت. به عقیدۂ من محمد بچه باز بود٬ چیزی که روزنامه های نروژی و دانمارکی نیز دربارۂ آن نوشتند. اسلامیون پول جمع کردند تا خبرنگار روزنامۂ ییلاند پستن را بکشند. برای اینکه برضد اسلام مقاله ای چاپ کرده بود. یا اینکه سلمان رشدی سالها جرأت نمیکرد از مخفیگاه خود خارج شود. برای اینکه خمینی٬ هیتلر این دوره٬ فتوای قتل او را داده بود<br /><br />در قرآن آیه های زیادی در مورد زنان هست٬ از جمله اینکه مردان چگونه میتوانند زنان را تنبیه بدنی کنند تا از شوهران خود اطاعت کنند. حتی محمد به زنان به دیدۂ وسیله ای برای خوشگذرانی میدید. در یکی از آیه ها یش خطاب به ملت میگوید: زن مانند زمینی است که مرد میتواند در آن کشت کند. دین محمد با زور و خشونت فراوان در کشورهای زیادی رواج یافت. اما آنها که مسلمان نیستند٬ بنا به گفتۂ قرآن و محمد٬ هر مسلمانی میتواند آنها را بکشد و تازه٬ جایش نیز در بهشت خواهد بود.از این رو٬ اینکه مردی همسر خود را به خاطر داشتن رابطۂ جنسی با مرد دیگری بکشد٬ تماما در شریعت اسلام قابل قبول است<br /><br />اما عملکرد رژیم اسلامی ایران منحصر به مداخله در خصوصی ترین زوایای زندگی شهروندان نیست. وقتی که رفتار رژیم نسبت به نحوۂ زندگی خصوصی اهالی کشور از این قرار است٬ آنگاه درک عملکرد آن نسبت به مخالفان سیاسی چندان دشوار نخواهد بود. سوای آن که صدها هزار نفر از مخالفان رژیم در داخل کشور مورد آزار٬ تهدید جانی٬ ارعاب و شکنجه قرار گرفته اند و یا آن که به سادگی به قتل رسیده اند٬ مأموران رژیم عامل ترور و قتل ده ها تن از فعالین سیاسی مخالف رژیم در خارج کشور بوده اند. غلام کشاورز از رهبران حزب کمونیست ایران٬ عبدالرحمان قاسملو از رهبران حزب دمکرات کردستان ایران٬ شاپور بختیار از رهبران نهضت مقاومت ملی ایران و کاظم رجوی از رهبران سازمان مجاهدین خلق ایران از جمله قربانیان تروریسم رژیم اسلامی ایران بوده اند<br /><br />اما دامنۂ تروریسم رژیم اسلامی نه تنها محدود به مرزهای ایران نیست بلکه بر همگان عیان است که این رژیم سرکردۂ تروریسم بین المللی نیز هست. اسلام سياسي در کليت خود جنبشي ضد بشري است. رژیم اسلامي ایران ستون فقرات اسلام سياسي و حامي تروريسم اسلامي در خاورميانه و در سطح جهان است. واقعۂ ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ در نیویورک٬ بخشی از کارنامۂ تروريسم اسلامي است. این رژیم به هیچ وجه نماينده مردم ايران نیست. از این رو٬ رژیم اسلامی ایران به خاطر حمايت از گروه های تروريستی اسلامي در خاورميانه و اشاعۂ تروريسم در سطح جهان بايد از سازمانهاي بين المللي اخراج شود و سفارتخانه هاي آن در همه کشورها باید بسته و روابط ديپلماتيک با آن باید قطع شود<br /><br />رژیم اسلامي يک حکومت مافوق ارتجاعي با کارنامۂ سیاهی از سرکوب و ترور و جنايت عليه مردم است. در عین حال٬ سالهاست که يک جنبش گستردۂ اجتماعي عليه رژیم جهت نیل به آزادي و برابري در جريان است. مردم ايران سالهاست که با بيحقوقي اجتماعی، آپارتايد جنسي، سنگسار، خفقان سیاسی، سرکوب، شکنجه و اعدام زندانيان سياسي و با فقروفاقه مبارزه ميکنند. پيروزي اين جنبش بر رژیم اسلامي ایران ضربه ای مهلک به اسلام سياسي خواهد بود. پيروزي مردم ايران بر توحش اسلامی٬ در عین حال گام بلندی در دفاع از آزادي و تمدن و حقوق جهانشمول انسان در جهان خواهد بود. بنابراین٬ حمايت همه جانبه از این جنبش وظیفۂ تمام انسانهای آزادیخواه جهان است<br /><br /><span style="color:#ff6600;">زنده باد ازادی برابری، زنده باد سوسیالیسم<br />مرگ برجمهوری اسلامی ایران</span></strong></span></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-7859606295967682546?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-61332021126496095262007-06-07T12:52:00.000+03:302007-06-07T12:53:33.558+03:30<div align="right"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;color:#6600cc;">گزارش از اصفهان</span><br /><strong>طرح برخورد با بدحجابی همچنان ادامه دارد و هر روز اتوبوسها و ماشینهای نیروی انتظامی در سطح شهر جولان می دهند . از اتوبانها و جاده های خارج شهر تا خیابانها و پارکها ، همه جا حضور دارند و کسانی که صدای موزیک اتومبیل شان زیاد باشد یا مدل موی خاصی داشته باشند و بدحجاب باشند جریمه ی نقدی پرداخت می کنند . در روزهای تعطیل در محل تفریح و گردش مردم آمده و به مردم به دلیل بد حجابی!! تذکر می دهند ، با تاریکی هوا نیروهای بیشتر جوی متشنج را ایجاد می کنند . در دانشگاه ها دانشجویان بدحجاب اجازه ی ورود ندارند ، در طی هفته ی گذشته 2 دانشجوی دختر دانشگاه آزاد نجف آباد به دلیل بد حجابی اخراج شدند و چندین نفر در دانشگاه های مختلف به کمیته های انضباطی احضار شده اند<br />دانشجویان و مردم در برابر این تعرضات با لباسهای رنگی و کوتاه به خیابان ها می آیند و در مقابل اعمال زور مأموران زن و مرد بسیجی حجابهایشان را بر میدارند و با آنها به زد و خورد و دفاع از حقشان می پردازند . در طی هفته ی گذشته مأموران زن بسیجی به خانمی به دلیل عقب بودن مقنعه اش ایراد می گیرند و در مقابل آن خانم به جای جلو کشیدن مقنعه اش آن را از سر در می آورد و پرت می کند که با حضور دیگر مأموران او را با خشونت دستگیر میکنند<br />رژیم در چند هفته ی اخیر طرح جمع آوری اراذل و اوباش را به اجرا در آورده و در رسانه هایش که مجبور شده اعتراض مردم به برخورد بد مأموران را منعکس کند ، با بی شرمی تمام وحشیگری مأموران را توجیه می کند و به نام برخورد با اشرار سعی در ساکت کردن اعتراض مردم دارند<br />رژیم از ایستادگی و عکس العمل مردم وحشت دارد . باید هر چه منسجم تر در برابر این تعرضات ایستاد . هر بار که فشار جمهوری اسلامی به مردم بیشتر می شود ، مردم با روشهای مختلف و آماده تر، در کنار هم اعتراضشان را نشان می دهند<br /><span style="color:#cc0000;">زنده باد آزادی و برابری<br />زنده باد جمهوری سوسیالیستی</span><br /></div></strong></span><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-6133202112649609526?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-40466054014568381242007-06-07T12:47:00.000+03:302007-06-07T12:50:44.969+03:30<div align="right"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;color:#6600cc;">مشکل اسلام است</span><br /><strong><span style="color:#339999;">خدیجه رزمجویی</span><br /><br />من از جایی فرار کرده ام که تروریسم اسلامی در آن حکومت میکند. اسلام در آنجا گردن میزند٬ سنگسار میکند٬ به جرم خواستن آزادی اعدام میکند<br /><br />در ایران بیش از صدهزار نفر شکنجه شده اند. رژیم اسلامی ایران در تاریخ ۷ مهر ۱۳۸۳ یک تظاهرات دانشجویی را سرکوب کرد. به این صورت که چند نفر را کشت حدود 50 نفر را زخمی و حدود 100 نفر را زندانی و تهدید به مجازاتهای سنگین کرد. من یکی از آن دانشجویان بودم <br /><br />در جامعه ای که اسلام حاکم است مرد مالک زن محسوب میشود. طبق مقررات اسلامی مردها میتوانند همزمان چند زن شرعی داشته باشند و علاوه بر آن چندین زن صیغه. مرد حق دارد هرچه میخواهد با زن انجام بدهد. محمد بیش از هفتاد زن داشت. عایشه یکی از زنهای او بود که فقط ۷ سال داشت. به عقیدۂ من محمد بچه باز بود٬ چیزی که روزنامه های نروژی و دانمارکی نیز دربارۂ آن نوشتند. اسلامیون پول جمع کردند تا خبرنگار روزنامۂ ییلاند پستن را بکشند. برای اینکه برضد اسلام مقاله ای چاپ کرده بود. یا اینکه سلمان رشدی سالها جرأت نمیکرد از مخفیگاه خود خارج شود. برای اینکه خمینی٬ هیتلر این دوره٬ فتوای قتل او را داده بود<br /><br />در قرآن آیه های زیادی در مورد زنان هست٬ از جمله اینکه مردان چگونه میتوانند زنان را تنبیه بدنی کنند تا از شوهران خود اطاعت کنند. حتی محمد به زنان به دیدۂ وسیله ای برای خوشگذرانی میدید. در یکی از آیه ها یش خطاب به ملت میگوید: زن مانند زمینی است که مرد میتواند در آن کشت کند. دین محمد با زور و خشونت فراوان در کشورهای زیادی رواج یافت. اما آنها که مسلمان نیستند٬ بنا به گفتۂ قرآن و محمد٬ هر مسلمانی میتواند آنها را بکشد و تازه٬ جایش نیز در بهشت خواهد بود.از این رو٬ اینکه مردی همسر خود را به خاطر داشتن رابطۂ جنسی با مرد دیگری بکشد٬ تماما در شریعت اسلام قابل قبول است<br /><br />اما عملکرد رژیم اسلامی ایران منحصر به مداخله در خصوصی ترین زوایای زندگی شهروندان نیست. وقتی که رفتار رژیم نسبت به نحوۂ زندگی خصوصی اهالی کشور از این قرار است٬ آنگاه درک عملکرد آن نسبت به مخالفان سیاسی چندان دشوار نخواهد بود. سوای آن که صدها هزار نفر از مخالفان رژیم در داخل کشور مورد آزار٬ تهدید جانی٬ ارعاب و شکنجه قرار گرفته اند و یا آن که به سادگی به قتل رسیده اند٬ مأموران رژیم عامل ترور و قتل ده ها تن از فعالین سیاسی مخالف رژیم در خارج کشور بوده اند. غلام کشاورز از رهبران حزب کمونیست ایران٬ عبدالرحمان قاسملو از رهبران حزب دمکرات کردستان ایران٬ شاپور بختیار از رهبران نهضت مقاومت ملی ایران و کاظم رجوی از رهبران سازمان مجاهدین خلق ایران از جمله قربانیان تروریسم رژیم اسلامی ایران بوده اند<br /><br />اما دامنۂ تروریسم رژیم اسلامی نه تنها محدود به مرزهای ایران نیست بلکه بر همگان عیان است که این رژیم سرکردۂ تروریسم بین المللی نیز هست. اسلام سياسي در کليت خود جنبشي ضد بشري است. رژیم اسلامي ایران ستون فقرات اسلام سياسي و حامي تروريسم اسلامي در خاورميانه و در سطح جهان است. واقعۂ ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ در نیویورک٬ بخشی از کارنامۂ تروريسم اسلامي است. این رژیم به هیچ وجه نماينده مردم ايران نیست. از این رو٬ رژیم اسلامی ایران به خاطر حمايت از گروه های تروريستی اسلامي در خاورميانه و اشاعۂ تروريسم در سطح جهان بايد از سازمانهاي بين المللي اخراج شود و سفارتخانه هاي آن در همه کشورها باید بسته و روابط ديپلماتيک با آن باید قطع شود<br /><br />رژیم اسلامي يک حکومت مافوق ارتجاعي با کارنامۂ سیاهی از سرکوب و ترور و جنايت عليه مردم است. در عین حال٬ سالهاست که يک جنبش گستردۂ اجتماعي عليه رژیم جهت نیل به آزادي و برابري در جريان است. مردم ايران سالهاست که با بيحقوقي اجتماعی، آپارتايد جنسي، سنگسار، خفقان سیاسی، سرکوب، شکنجه و اعدام زندانيان سياسي و با فقروفاقه مبارزه ميکنند. پيروزي اين جنبش بر رژیم اسلامي ایران ضربه ای مهلک به اسلام سياسي خواهد بود. پيروزي مردم ايران بر توحش اسلامی٬ در عین حال گام بلندی در دفاع از آزادي و تمدن و حقوق جهانشمول انسان در جهان خواهد بود. بنابراین٬ حمايت همه جانبه از این جنبش وظیفۂ تمام انسانهای آزادیخواه جهان است<br /><br /></strong><span style="color:#cc0000;"><strong>زنده باد ازادی برابری، زنده باد سوسیالیسم<br />مرگ برجمهوری اسلامی ایران</strong></span></span></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-4046605401456838124?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-20687154617418494882007-05-16T16:53:00.000+03:302007-05-17T21:59:09.628+03:30<div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;color:#6600cc;">جوانان اصفهان حجاب برگرفتند</span><strong><br /><br />طبق خبری که به سازمان جوانان کمونیست رسیده است چند شب قبل عده ای از دختران جوان در خیابان چهارباغ اصفهان با پرت کردن حجاب و درآوردن لباسهای هایشان به شادی و رقص پرداخته اند که بعد از چند دقیقه توسط نیروهای زن بسیجی که در محل حاضر شداند دستگیر شده و به بازداشتگاه برده شدند<br /><br />این حرکت جوانان اصفهان، در شرایطی که رژیم با تمام قوا در مقابل مردم با چوب و چماق ایستاده است ، اینکه در گروه های چند نفره به خیابانها می آیند و شادی می کنند و جواب سرکوبها را با این اقدامات می دهند ، دهن کجی ای به جو حاکم بوده و نشان از بی تأثیری سیاست ایجاد ترس و وحشت رژیم دارد . باید از این حرکات در خیابانها استقبال کرد و آنها را گسترش داد . ترفند های جمهوری اسلامی دیگر راه به جایی نمی برند . جوانان در یک ماه اخیر در مقابل نیروهای انتظامی ایستاده اند و بی توجه به وحشیگری آنان با لباسهای کوتاه و تنگ به خیابانها می آیند و شادی می کنند و نشان میدهند که قصد کوتاه آمدن ندارند و آنکه باید برود جمهوری اسلامی است<br /><br />سازمان جوانان کمونیست از حرکت اعتراضی جوانان اصفهان حمایت کرده و از تمام زنان و مردان آزادیخواه می خواهیم که در برابر سرکوبها و دستگیری ها از دستگیر شدگان حمایت کنند و مانع تعرض رژیم به زنان و جوانان شوند. ما همه جوانان سراسر کشور را فرا میخوانیم که مانند جوانان اصفهان در گروه های لغو حجاب به خیابانها بیایند و شادی کنند<br /><br /></strong><span style="color:#cc0000;"><strong>نه به حجاب، نه به آپارتاید جنسی<br />مرگ بر جمهوری اسلامی<br />زنده باد آزادی و برابری<br />زنده باد جمهوری سوسیالیستی<br /><br />سازمان جوانان کمونیست<br />23</strong></span></span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc0000;">اردیبهشت 1386 ، 13 ماه مه 2007</span><br /></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#6600cc;"><span style="font-size:180%;">هشتاد نفر از دگرباشان در اصفهان دستگیر شدند</span><br /></span><strong>هشتاد نفر از همجنسگرایان و دگرجنسگونگان ایرانی در اصفهان توسط نیروهای امنیتی دستگیر شدند. نیروهای امنیتی در دهم می ماه، حدود ساعت 10 شب به جشن تولد فرهاد در اصفهان حمله کردند و تمامی شرکت کنندگان را دستگیر و مورد ضرب و شتم قرار دادند<br />نیروهای امنیتی با باتوم دستگیرشدگان را مورد ضرب و شتم قرار دادند و همه را به بازداشتگاه منتقل کردند. خانواده ی فرهاد که در میهمانی حضور داشتند نیز دستگیر شدند. تعداد دستگیر شدگان در ابتدا هشتاد نفر گزارش شد اما گزارش هایی نیز تعداد آنها را هشتاد و هفت نفر اعلام کرده است<br />پیمان در یک تماس تلفنی گفت: "من برای خرید کادو رفته بودم و کمی دیر رسیدم. به محض ورود به خیابان دیدم ماشین های پلیس، اطلاعات و آگاهی آنجا ایستاده اند و همه ی بچه ها را دستگیر کرده و هفت یا هشت نفر از نیروهای امنیتی آنها را با باتوم می زدند. دو نفر از بچه ها از ترس دستگیری از پنجره ی طبقه ی دوم به بیرون پریده بودند و وضعیت بدی داشتند. خانواده ی فرهاد هم دستگیر شده بودند. همه آنها را در یک ماشین بزرگ که حالت زندان داشت سوار کردند و به بازداشتگاه بردند. همه موبایل ها خاموش است و هیچ اطلاعی از وضعیت آنها نداریم<br />کیا در یک تماس تلفنی گفت: " بچه ها از اصفهان، شیراز، تهران، و شاهین شهر اصفهان برای جشن تولد فرهاد دعوت شده بودند و وقتی من آنها را دیدم همه لباس های پاره و سر و صورت خونی داشتند. حسابی کتک خورده بودند<br />صبح روز بعد تمامی دستگیر شدگان به دادگاه فرستاده شده و پس از آن به زندان منتقل می گردند. دادگاه به خانواده های دستگیر شدگان اجازه نمی دهد فرزندانشان را ببینند و برای آزادی موقت آنها نیز وثیقه قبول نمی کند<br />فرزین می گوید: "چند نفر دختر هم برای تولد دعوت شده بودند که فردای آن روز آزاد شدند اما بقیه همجنسگرایان و دگرجنسگونگان به زندان فرستاده شدند. من خیلی نگران وضعیت آنها هستم و می ترسیم که سراغ ما نیز بیایند<br />این خبر توسط همکاران سازمان در شیراز و اصفهان گزارش داده شد و ایمیل های زیادی دریافت شده که حاکی از نگرانی و جو بسیار بد دگرباشان در ایران است<br />خبرهای تکمیلی در وبسایت سازمان قرار خواهد گرفت<br /></strong></span><span style="font-size:130%;color:#000099;"><strong>سازمان دگرباشان جنسی ایرانی<br /></strong></span><a href="http://www.irqo.net/" target="_blank" rel="nofollow"><span style="font-size:130%;color:#000099;"><strong>www.irqo.net</strong></span></a><span style="font-size:130%;color:#000099;"><strong><br /></strong></span><a href="mailto:info@irqo.net" target="_blank" rel="nofollow"><span style="font-size:130%;color:#000099;"><strong>info@irqo.net</strong></span></a></div><div align="center"> </div><div align="right"><span style="color:#000099;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#000000;"><span style="font-size:180%;color:#cc0000;">بادکنک</span><strong><br /><span style="color:#339999;">گزارش از اصفهان</span><br /><br />طرح مبارزه با بد حجابی در شهرهای مختلف و دراصفهان همچنان ادامه دارد و هر روز شکل تازه ای به خود میگیرد. در واقع دارد به طرح حقنه اسلام و حکومت اسلامی به مردمی که آنرا قبول نمی کنند تبدیل میشود! این یک حکومت نظامی اعلام نشده اسلامی است<br /> بیشتر بیل بردهای تبلیغاتی پر از تصاویر و شعارهای مذهبی شده. الگانسهای پلیس در خیابانها با صدای بلند، اذان پخش میکنند و همه ی نمایشگاههایی که برای جلب مشتری از موزیکهای شاد استفاده میکردند را مجبور کرده اند از نوحه و ریتمهای غمزده استفاده کنند. پلیس به پاساژها و مجتمعهای تجاری حمله میکند و به بازجویی کسبه و بازرسی مغازه ها میپردازد. مغازه های فروش روسری در صورت آوردن روسری های زیر 90 سانتیمتر جریمه می شوند <br />در شاهین شهر و فولادشهر اصفهان پسران را به جرم کوتاه بودن آستین لباسشان بازداشت کرده و جریمه می کنند. مموری موبایل ها را ضبط می کنند و مردم را به 50 یا 70 هزار تومان جریمه می کنند <br />پلیسهای زن در همه ی خیابانها و حتی کوچه ها به آزار اذیت مردم از هر قشر و سنی میپردازند. حتی زنان پنجاه، شصت ساله هم در امان نیستند و آنها را تحقیر و تهدید میکنند. خانمی که موهای سفیدش از زیر روسری بیرون بوده را دستگیر کرده و به او گفته بودند؛ از موهای سفیدت خجالت بکش! وقتیکه تو، موهایت پیدا باشد پس دخترت هم هرزه است!! آن خانم در خیابان از فشار تحقیر گریه میکرد<br />به آرایشگاههای زنانه حمله میکنند و تهدیدشان میکنند که در فضای آرایشگاه، حجاب داشته باشند و گرنه مغازه هایشان را پلمپ میکنند<br /> صبح و شب در همه خیابانهای پر رفت و آمد پر از ماشینها و موتورهای پلیس است<br />فضای فشار و خفقان به همه ی دانشگاهها سرایت کرده و هر روز تعدادی از دانشجویان را در دفاتر حراست و کمیته های انضباطی دانشگاهها بازجویی و تهدید میکنند <br />همه جا همراه با پلیسهای زن، ماموران گردن کلفت مرد نیز حضور دارند. اگر دختری در مقابل بسیجیان زن مقاومت کند، پلیس مرد پتویی روی سر دختر میاندازد و او را به داخل ماشین پلیس پرتاب میکند. از طرفی در تلویزیون در برابر اعتراض مردم به رفتارهای وحشیانه و ضد انسانی پلیس میگویند که اینها ماموران قلابی هستند و خودشان را پلیس جا میزنند و ما در صدد دستگیریشان هستیم!! یا برنامه ها و مصاحبه های از پیش تعیین شده در جهت جو سازی و عوام فریبی تهیه میکنند تا شاید سر سوزنی اوضاع علیه حجاب را تغییر داده و کنترل شده نشان دهند <br />با همه ی اینها، با همه ی این فشارها و بگیر و ببندها و تبلیغات، در خیابانها، دختران و پسران را میبینیم که با آرایشها و موهای زیبا و روسریهای رنگی و شلوارهای جین و ... همه جا در رفت و آمد هستند . در همین اوضاع گروهی از جوانان در سطح پارکها ، دقیقا در ساعات آغازین شب که گشت های پلیس بیشتر می شوند ، گیتار می نوازند و ترانه ( به اصطلاح غیر مجاز) می خوانند و مردم دورشان حلقه می زنند و همراهی شان می کنند . جامعه خفقان حاکم را تحمل نمی کند و به شیوه های گوناگون اعتراضش را بروز می دهد . حجاب به عنوان سمبل بردگی و تحقیر در جامعه ، نقطه ایست بر باد کنک جمهوری اسلامی که سوزن خشم مردم بر آن قرار گرفته است. بادکنک هر روز نازکتر می شود<br /><br />20/2/1386</strong></span> </span></span></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-2068715461741849488?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-47168053525806996242007-05-04T17:35:00.000+03:302007-05-04T17:43:25.449+03:30<div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">طرح مبارزه با بد حجابی</span> </span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">گزارش سازمان جوانان کمونیست از اصفهان<br />یازده روز از شروع طرح مبارزه با بد حجابی میگذرد. هر روز اوضاع با روز قبل فرق میکند انگار مزدوران رژیم مرتب برنامه های جدید طراحی میکنند و این نشان میدهد که اینها، توان پیشبرد یک طرح را به صورت پیوسته ندارند<br />هر روز در تلویزیون برنامه ها و مصاحبه هایی را نشان میدهند که تظاهر کنند دارند با ملایمت و به صورت فرهنگی با قضیه برخورد میکنند. مثلا چند تا جوان بسیجی را میاورند و یک روانشناس یا مددکار اجتماعی با قیافه ی حق به جانب با آنها مصاحبه میکند و یک مشت حرفهای از پیش تعیین شده و برنامه ریزی شده را مطرح میکنند و دست آخر همه شان به این نتیجه میرسند که باید با این قضیه ی بد حجابی، مبارزه کرد البته با کار فرهنگی ! مثلا شو (fashion)فشن</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"> حجاب برگزار کنند و از این مسخره بازیها، ولی در واقعیت و در جامعه قضیه طور دیگریست، بگیر و ببندها ادامه دارد و هر روز شکل تازه تری به خود میگیرد. دیروز سر چهار راه نظر، پلیس، ماشینهایی را که راننده ی زن داشته اند متوقف کرده و راننده را پس از پیاده کردن، به خاطر بد حجابی، دستگیر میکرده اند و برای سند سازی همان موقع از راننده فیلم برداری میکرده اند. هر روز چند مورد دستگیری همراه با ضرب و شتم اتفاق میافتد؛ ممکن است یک ساعت در خیابانها باشی و هیچ پلیسی نبینی ولی یکهو معلوم نیست از کجا پیدایشان میشود و خیابان را قرق میکنند، مثلا دیروز در میدان جلفا، همه ی دخترهای مجرد را از کافه ها و تریاها بیرون کشیده و از محل، دورشان کردند (نمایش قدرت ). خیابانها خلوت شده، اوضاع کاسبی لباس فروشیها و کافه ها خراب است. در تاکسی, اتوبوس و خیابان؛ همه دارند نارضایتی خود را نسبت به شرایط اعلام میکنند<br />حراست دانشگاه هنر اصفهان از ورود دانشجویان ( به قول خودشان ) بد حجاب به داخل دانشگاه جلوگیری میکردند و به آنها توهین میکردند.دانشجویان نیز به این مسئله اعتراض کرده اند و توجهی به تهدیدهای نگهبانها ننمودند و میتوان پیش بینی کرد که به زودی، دانشگاهها وارد یک فضای اعتراض جمعی، هماهنگ و سراسری میگردد<br />دانشگاه هنر اصفهان، در سالهای گذشته نیز صحنه ی اعتراضات و اعتصابهای موفقی بوده و اینبار نیز میتوان به عنوان شروع اعتصاب، وارد عمل شود و دانشگاههای دیگر را نیز با خود همراه سازد<br />از طرفی موضعگیری بعضی از اساتید دانشگاه نیز نسبت به این فضای خفقان جدید همگام با دانشجویان است<br />این اقدامات آنقدر زمینه سرکوب آشکاری دارد که برای مثال؛ شخصی که تا چند ماه پیش میگفت: ( این دخترهایی که توی خیابان به خاطر بد حجابی دستگیر میشوند، تقصیر از خودشان است و پلیس خوب کاری میکند که اینها را جمع میکند ) و حالا، همین امروز، این فرد معترض بود و میگفت : ( این حکومت هر وقت از خارج مورد فشار قرار میگیرد، فشار را به مردم منتقل میکند و هر روز یه گیری به مردم میدهند؛ یک روز، ماهواره ها را جمع میکنند و یک روز به حجاب، گیر میدهند و به هر وسیله ای میخواهند مردم را زیر فشار خرد کنند و اینها همه، ترفندهای سیاسی است<br />موضع مردم نسبت به همین چند ماه پیش؛ خیلی تغییر کرده و به زودی اعتراضهای وسیعی شکل خواهند گرفت. همه جا پر از خبر و اتفاق است و لازم است که در این شرایط نسبت به تحولات جامعه آگاه باشیم و بتوانیم اعتراضات اقشار مختلف مردم را هماهنگ و منسجم سازیم<br /><span style="color:#00cccc;">واحد اصفهان- بخش زنان-11/2/1386</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">جوانان اصفهان<br /> علیه حجاب</span><br /><strong>گزارش سازمان جوانان کمونیست از مقابله رژیم با پوشش زنان و جوانان در اصفهان<br />در ادامه ی طرح برخورد با بد حجابی در اصفهان بعد از گذشت 3 - 4 روز اول اردیبهشت ماه مأموران انتظامی کمتر در طول روز دیده می شوند و گاه گاهی ماموران زن بسیجی از درون الگانس های پلیس به زنان تذکر می دهند.نیروهای ویژه در چند شب اخیر بیشتر در ساعات 9 شب به بعد به خیابانها هجوم می آورند و اقدام به دستگیری دختران و پسران میکنند . در همین شرایط و جو بگیر و ببند های رژیم جوانان در گروه هایی چند نفره به خیابان ها می آیند و در چهار راههایی که مأموران نیستند چهار راهها را برای چند دقیقه میبندند و شادی می کنند و مردم نه تنها اعتراض نمی کنند که با سوت و بوق و... همراهیشان می کنند . دختران در چند روز ابتدایی برخوردها، لباس های مشکی و تنگ و کوتاه را می پوشیدند و با اینکه مقنعه سر می کردند سعی می کردند نصف موهایشان را به نشانه ی اعتراض بیرون بگذارند ، در چند روز اخیر پوشش مردم تقریبا به حالت عادی برگشته و رنگهای شاد استفاده می شود و کمتر کسی با تذکرات مأموران روسری ولباسش را درست می کند . نیروی انتظامی در این چند روز با احتیاط طرح محجبه کردن مردم را ادامه می دهد . اقدام دیگرشان نصب کردن پارچه هایی در چهار راههای اصلی و پر رفت و آمد با مضمون مقدس جلوه دادن زن و ... است که معمولا این جمله هارا میتوان دید : « هر چه پوشیده تر ، راز آمیزتر » « ظاهر آئینه دار باطن » « هر چه نایاب تر ارزشمند تر<br /></strong><span style="color:#cc0000;"><strong>مرگ بر جمهوری اسلامی<br />زنده باد جمهوری سوسیالیستی</strong></span></span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong> </div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-4716805352580699624?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-76225355397196368142007-04-25T21:28:00.000+03:302007-04-25T21:32:07.858+03:30<div align="right"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">فضا متشنج است</span><br /><strong>گزارش از اصفهان<br /><br /><span style="color:#cc0000;">شنبه اول اردیبهشت</span><br />اول اردیبهشت اولین روز اجرای طرح مقابله با بدحجابی درشهرهای مختلف از جمله اصفهان بود . نیروهای یگان ویژه ی پلیس در سطح شهر پراکنده بودند و در مسیر خیابان نظر هر 20 یا 30 متر یک اتوموبیل مشکی رنگ گشت ویژه را میتوان دید . به تمام زنانی که روسری های کوتاه و تل مانند به سر داشتند و یا مانتوهای چسبان ، کوتاه و ... تذکر داده می شد و به مراکز نیروی انتظامی برده می شدند و تا تهیه شدن لباس مناسب به وسیله ی خانواده شان آزاد نمی شدند و برایشان پرونده تشکیل می دادند تا در صورت تکرار بدحجابی حکمی سنگینتر را اجرا کنند . همچنین به پسر ها هم برای نوع لباسشان و یا مدل موی سرشان ایراد می گرفتند حتی به بهانه هایی همچون نگذراندن دوره ی سربازی هم ایراد می گرفتند<br />جمهوری اسلامی سرکوب خود را با شدت بسیار آغاز کرده است . حتی طرح عکس گرفتن از بد حجابان را هم در دستور کارش قرار داده تا هر کسی که 2 بار به این جرم به مراکز نیروی انتظامی رفته است را حکم سنگینتری برایش ببرند<br />در نوشته های بعدی گزارش های کاملتری رابه اطلاع می رسانیم <br /><br /><span style="color:#cc0000;">یکشنبه دوم اردیبهشت</span><br />امشب دومین شب اجرای طرح پلیس مزدور جمهوری اسلامی در جهت ایجاد رعب و وحشت عمومی و فضای خفقان در جامعه است. نیروهای پلیس با ماشینهایشان و بسیجیها با موتورهایشان، تمام خیابانها را اشغال کرده اند و یک حکومت نظامی کامل بر این شهر، حکمفرماست<br />از یک طرف، مشکلات اقتصادی مردم به صورت روز افزون، زیاد میشود و از طرفی امنیت مردم توسط جمهوری اسلامی؛ مورد تهدید قرار گرفته است. امشب در خیابانهای اصفهان، بیشتر دخترها، مقنعه به سر کرده بودند ولی به عنوان اعتراض، مقنعه ها را طوری سر کرده بودند که موهایشان پیدا باشد. جلوه های اعتراض را همه جا میتوان مشاهده کرد. مغازه داران و کسبه ی داخل پاساژها به حضور و مزاحمت پلیس اعتراض کرده اند. نیروهای پلیس، با تجمع در داخل پاساژها وایجاد هراس باعث کسادی بازار شده اند. نیروهای انتظامی مرتب مردم را مورد تهدید و آزار و اذیت قرار میدهند و برایشان مزاحمت ایجاد مینمایند. جوانها را بازرسی بدنی میکنند و به بدترین و غیرانسانی ترین وجه با آنها برخورد میکنند. از طرفی در گوشه ی استان اصفهان، در حومه و برای مثال در روستایی به نام میرنگان کیلو کیلو، انواع مواد مخدر در سطح وسیعی توزیع میشود. این قسمتی از تجارت جمهوری اسلامیست و به نظر میرسد که پلیس جمهوری اسلامی کاملا به این مسئله بی اعتناست و تمام نیروی خود را صرف گشت زنی در شهر نموده است. حال بر همگان روشن شده که این عملکرد حکومت و پلیس نیروی انتظامی، از سر ضعف و ترس است. فضا بسیار متشنج شده؛ جامعه به زودی همچون انبار باروتی زیر بار فشار، منفجر خواهد شد. همه ی مردم از این همه فشار به تنگ آمده اند و فضا دارد برای یک اعتراض جمعی آماده میشود و جمهوری اسلامی با این اقداماتش، دارد تیشه به ریشه ی خود میزند</strong></span></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-7622535539719636814?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-37407554141692484172007-04-12T15:16:00.000+03:302007-04-19T03:49:03.116+03:30<div align="right"><a href="http://bp1.blogger.com/_bMPBRXswSwY/Rh4noqmrVhI/AAAAAAAAADc/c36-_T9yUYs/s1600-h/111-s3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5052519411541038610" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_bMPBRXswSwY/Rh4noqmrVhI/AAAAAAAAADc/c36-_T9yUYs/s320/111-s3.jpg" border="0" /></a> <div align="right"><span style="color:#ff6600;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">حجاب برگیری کاریترین زخم</span><br /><strong><span style="color:#339999;">ایمان شیرعلی</span><br /><br /></strong></span><span style="font-size:130%;color:#000000;"><strong>جایی لطیفه ای خواندم با این مضمون که روزی شخصی که در خیابان شاهد درگیری جماعتی با هم بوده بی درنگ آخوندی را که اتفاقی از آنجا رد میشده به باد کتک میگیرد . پس از دستگیری دلیل کارش را جویا میشوند و او میگوید: « والله دیدم شلوغ شده , فکر کردم انقلاب شده منم گرفتم اینو زدم<br />یقینا تک تک ما بارها و بارها سرنگونی رژیم اسلامی را در نظر مجسم کرده ایم. کاری که فکر میکنم خود رژیم بیشتر از همه به آن مشغول است. کسانی که انقلاب 57 را بیاد دارند حتما تصاویری که از آن زمان در خاطرشان نقش بسته مرور و سرنگونی رژیم را با این تصاویر تداعی میکنند. آنهایی هم که مثل من آنروزها اصلا بدنیا هم نیامده بودند از تخیل خود برای مجسم کردن لحظه راحت شدن از شر این زومبی های اسلامی استفاده میکنند. اما تصویری که یقینا در اذهان همه ما مشترک است تصویر رقص و پایکوپی زنانی است که حجابها را پاره کرده به گوشه ای انداخته اند. چه برای آنان که این واقعه را آخرین نشانه ظهور مهدی غایب بدانند و چه برای آنان که یک نفس عمیق کشیده و بلافاصله سوسیالیسم را در جامعه پایه ریزی کنند این تصویر مشترک و اجتناب ناپذیر است<br />تک تک ما اگر روزی جمعی از دختران را بی حجاب در خیابان ببینیم و آخوندی هم اتفاقا در آن حوالی باشد همان کاری را میکنیم که شخصیت لطیفه ای که گفتم! با این فرق که این عکس العمل نه از روی ساده لوحی که کاملا منطقی خواهد بود! حتی هر بیننده اخبار عصر پنج شنبه ای در اروپا و امریکا و استرلیا و در عربستان و پاکستان و ژاپن با دیدن تصویر زنان بی حجاب در ایران از صفحه تلویزیون یا مانیتور همخانه یا همکارش را صدا میزند که «بدو بیا رژیم ملاها, احمدی نژاد یا اسلامیها در ایران سقوط کرد»<br />موجودیت رژیم اسلامی و حجاب رابطه مسقیم دارند. هیچیک بدون دیگری لحظه ای دوام نمیآورد!هیچکس قادر به تصور رژیم اسلامی بدون حجاب نیست! باور نمیکنید اما من این را هنگام برگزاری میز کتاب در یکی از شهرهای آلمان از زبان یک آدم خیابان شنیدم ! به سادگی به من گفت<br />„Wenn ihr wollt dass die Mullahs weg gehen, dann sollen eure Frauen die Kopftücher<br />weg werfen!“.<br />« اگر میخواهید ملاها بروند زنان (جامعه) شما باید روسری ها را دور بیاندازند»<br /><br />رژیم اسلامی امروز ذلیل تر از همیشه است. احمدی نژاد از ابتدا در داخل کشور مضحکمه مردم بود و کسی برایش تره هم خورد نمیکرد! در دانشگاه عکسش را جلوی خودش آتش میزنند و لنگه کفش بسویش پرتاب میکنند! هدف غرب در مترسک ساختن از احمدی نژاد در افکار عمومی جوامع غربی تا اندازه ای و چند صباحی موثر واقع شده بود! روزنامه و مجله ای را پیدا نمیکردی که در مورد اظهار فضل وی نوشته و تحلیلی نداشته باشد ! امروز اما حنایشان اینجا هم دیگر رنگی ندارد!اظهارات او امروز در رسانه های عمومی اروپا به تلاشی برای جلب توجه شخصی تعبیر میشود! دولت احمدی نژاد رسما شکست خورده! سونامی که وعده اش را داده بودند چکه آبی بیش نبود! در ایران تحت حکومت جلادان پلاکاردهای« سوسیالیسم یا بربریت » و « برای رفع تبعیض , سوسیالیسم به پا خیز» بالا رفت و دولت هیچ غلطی نتوانست بکند! سرود انترناسیونال به پای ثابت اعتراض ها تبدیل شده<br />اینها را گفتم که یک بار دیگر توازن قوا را مرور کرده باشم! حداقل از سال </strong></span></span></div><div align="right"><span style="color:#ff6600;"><span style="font-size:130%;color:#000000;"><strong>60</strong></span></span></div><div align="right"><span style="color:#ff6600;"><span style="font-size:130%;color:#000000;"><strong> تا بحال چپ هیچگاه به قدرت امروز در جامعه حضور نداشته! دوستان رژیم ضعیف تر اینهاییست که نشان میدهد! این بساط بازخواست ها ودستگیری هایشان را با فوتی میشود به باد سپرد! فوتی که حجاب برگیران نام دارد<br />هر یک حجاب که برداشته شود کوکتل مولوتفیست به جان رژیم ! حجاب هر زن اگر برداشته شود تیریست به قلب رژیم! تمام زنان جامعه پتانسیل مسلحند! برداشتن حجاب کاریتر از هر زخم به پیکر متعفن رژیم است! من همه جوانان جامعه را دعوت میکنم که به فراخوان سازمان جوانان کمونیست پاسخ مثبت داده با تشکیل گروههای حجاب برگیران زمین را زیر پای رژیم به لرزه درآورند<br />دختران ! جوانان! شما تنها نیستید ! اکثریت قریب به اتفاق جامعه چه زن و چه مرد از حجاب متنفر است! جمهوری اسلامی بیش از حد تحمل متعفن است و باید سوزاندش! با سوزاندن حجابها شروع کنیم</strong></span></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;"><strong></strong></span></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;"><strong>.................................</strong></span></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;"><strong></strong></span></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;"><strong>برخورد با "بدحجابی"!؟</strong></span><br /></span><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#339999;">شادی آبان - اصفهان</span><br />به گفته ی رئیس پلبیس تهران از ابتدای اردیبهشت ماه طرحی برای مقابله با بد حجابی به اجرا درخواهد آمد. برخورد با کسانی که لباسهای کوتاه و بدن نما می پوشند و ... همچنین آمار و ارقامی را ارائه داده اند که نشان دهند اکثریت جامعه مخالف بدحجابی هستند و آن را باعث ناامنی در جامعه می دانند<br />چرا حجاب ؟ چرا مقابله با به اصطلاح بد حجابی ؟ با توجه به آمارهای ارائه شده توسط این رئیس پلیس حدود 90 در صد جامعه مخالف بدحجابی هستند . و باقی هم یا از نظر روانی مشکل دارند و یا هیجان زده هستند و مد گرا و در واقع با کمی تدابیر مقابله با بد حجابی و بیشتر کردن کلاسهای آموزش قرآن و ... مشکل این 10 در صدهم حل می شود<br />از ابتدای قدرت گیری جمهوری اسلامی با زنان و مسئله ی حجاب برخوردهایی شدید صورت گرفته و با ایجاد رعب و وحشت در جامعه و هر گونه جنایت در این مسیر ، حجاب رابر سر زنان کردند . علاوه بر این در طول 28 سال حکومت ، انواع و اقسام کلاسهای آموزش قرآن و ... چه در مدارس و کودکستان ها ودانشگاه ها به صورت گنجاندن در کتابهای آموزشی و چه در رادیو و تلویزیون و هر گونه ابزار تبلیغات ، سعی در نهادینه کردن عقایدی قرون وسطایی در ذهن مردم کرده اند . در طول این سالها علاوه بر تبلیغات گسترده ، دست به ارعاب زنان در مدارس و در کوچه و خیابان و محل کار و... زده اند . تهدید به اخراج از کار ، اخراج از مدرسه ، زندان ، پرداخت جریمه و در صحبت اخیر رئیس پلیس تهران که زنان بدحجاب را روانی و عقده ای می نامند . تمام این اتفاقات به تنهایی مسئله ی حجاب را پر اهمیت نشان می دهد ، هم برای حکومت و هم برای مردم و پرداختن به آن را ضروری می کند<br />با این همه ، تدابیری که خرج حجاب کردن بر سر زنان شده است جواب نداده و برای اینکه کمی اوضاع را به نفع خود تمام کنند آماری را ارائه می دهند که کسی در وارونه بودن اعداد و ارقامش شکی ندارد . حتی اگر این آمار درست هم باشند چه لزومی دارد که نیروی انتظامی همه ی نیرویش رابسیج کند، برای مقابله با عده ای کوچک)یک میلیون نفرفقط درتهران)!!!!! که بخشی از آنان را هم افرادی که دچار اختلالات جنسی و روانی هستند تشکیل میدهند . قاعدتا این افراد باید تا به حال تابع اکثریت می شدند<br />حجاب درواقع وسیله ایست برای حذف زنان در اجتماع و برای اینکه در مبارزه با خیل عظیم معترضین درجامعه ، از دانشجویان و کارگران و معلمان و ... بتوانند حداقل خود را از رویارویی با نیمی از جامعه رها کنند . در واقع نیمی ازجامعه را با مسئله ی حجاب ساکت کنند </span></strong></div><br /><div align="right"><strong>ادامه دارد<br /></strong></div></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-3740755414169248417?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-11663873389154776662007-04-05T13:17:00.000+03:302007-04-05T13:23:12.513+03:30<div align="right"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">ممنوعيت نقاب در مدارس انگليس کافي نيست<br />دفاع از کودکان در برابر حجاب</span><br /><strong><br /><span style="color:#999900;">نوشته مريم نمازي<br />ترجمه سهیلا شریفی</span><br /><a href="http://bp0.blogger.com/_bMPBRXswSwY/RhTGwnRg_FI/AAAAAAAAADM/g1ogzNUpvw8/s1600-h/maryam-namazi.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5049879620667636818" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 83px; CURSOR: hand; HEIGHT: 104px" height="100" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_bMPBRXswSwY/RhTGwnRg_FI/AAAAAAAAADM/g1ogzNUpvw8/s400/maryam-namazi.jpg" width="76" border="0" /></a><br />بدنبال حکم دادگاه عالي انگلستان در دفاع از اقدام يکي از مدارس انگليس مبني بر ممنوع کردن پوشيدن نقاب براي دختران مدرسه اي آقاي آلن جانسون، مدير آمورش و پرورش انگلستان اين هفته اعلام کرد که مديران مدرسه مجاز هستند پوشيدن نقاب را براي دختران مدرسه اي ممنوع کنند. استدلال او و ديگران اين است که نقاب مانع ايجاد ارتباط در کلاس و مدرسه با ديگران، مانع يادگيري و باعث پيش آمدن احتمالات خطر است. همه اينها درست اما اينها همه فرعي و عوارض جانبي حجاب هستند، او و ديگران بر نکته اصلي انگشت نگذاشته اند<br />حجاب کودکان در هر شکل و شمايلي موجب آزار روحي دختران جوان است، آنها را به افراد فرودست تبديل مي کند، انها را در يک زندان متحرک نگه مي دارد و به آنها ياد مي دهد که تمام زندگيشان بخاطر جنسيتشان فرودست خواهند بود. آلن جانسون و دادگاه عالي بايد احکامي ارائه مي دادند که اين دختران و همه دختران محجبه را در مقابل اعتقادات والدينشان تا رسيدن به سني که بتوانند براي خودشان تصميم بگيرند، محافظت کند<br />فقط بخاطر اينکه پدر و مادر به چيزي اعتقاد دارند دليل نمي شود که اجازه داشته باشند به کودکانشان آسيب برسانند، اعتقاداتشان را به آنها تلقين کنند و يا چيزي را به آنها تحميل کنند. ما از دوره اي که کودکان املاک پدر و مادرشان محسوب مي شدند و پدر و مادرها مي توانستند هر کاري با آنها بکنند، راه درازي را پيموده ايم. امروز ديگر در انگلستان حداقل پدر و مادر اجازه ندارند بخاطر اينکه طبق دينشان تزريق خون ممنوع است کودکشان را از دريافت معالجات پزشکي محروم کنند، يا پدر و مادرها حق ندارند کودکانشان را گرسنگي بدهند و يا آنها را بزنند و يا مراسم دفع ارواح روي آنها پياده کنند و يا دخترانشان را ختنه کنند و يا در نه سالگي آنها را شوهر بدهند به اين بهانه که مذهبشان چنين حکم مي کند. با وجود اين اشکال ماهرانه تر اما به همان اندازه مضر آزار روحي کودکان، يعني حجاب همچنان مجاز است و در بهترين حالت بخاطر مذهب و فرهنگ نسبت به آن اغماض مي شود<br /><br />با وجوديکه حجاب کودک مضر و کودک ازاري است، اما رهنمودهاي تازه همچنان انتخابي هستند و بنا به تصميم مديران مدرسه در بعضي از مدارس ممنوع مي شوند و در بعضي از مدارس ديگر ممنوع نيستند. مانند پرونده شبينه بيگم که پدرش بخاطر اينکه او مجاز باشد با چادرسر کلاس حاضر شود پرونده او را تا دادگاه عالي برد و نتيجه تصميمات دادگاه اين شد که او مدرسه قبلي اش را که به او اجازه نمي داد با چادر سر کلاس برود ترک کرده و در يک مدرسه ديگر که پوشيدن چادر در آن بلا مانع است ثبت نام کرده است. يعني در واقع کودک در دستان مسئولين مدارس و اولياي بچه ها رها مي شود که بر حسب اينکه چه ديدگاهي دارند و چه اندازه تحت تاثير امامان و رهبران مذهبي محل هستند براي سرنوشت آنها تصميم بگيرند. و اين نشان مي دهد که دولت تا چه اندازه مايل است بخاطر راضي کردن گروههاي مذهبي حقوق کودک را پايمال نمايد<br /><br />حقيقت اما اين است که در حالي که امامان و اولياي کودکان و "رهبران" خودگمارده اقشار مختلف تلاش مي کنند دختران را از همان سنين کودکي آموزش دهند که از مردان فروترند و بايد جدا نگه داشته شوند و براي نقش خود يعني بردگي جنسي آماده شوند، در جامعه اي مانند انگليس دولت و سيستم آموزش و پرورش موظفند که دخالت کنند و از حقوق کودکان صرف نظر از( و حتي در تقابل با ) اينکه پدر و مادرشان چه کساني هستند و کجا بدنيا آمده اند، دفاع کنند<br /><br />حجاب يک مسئله کاملا روشن و مشخص است. دولت موظف است که اطمينان حاصل کند که چيزي کودک را از ديگران جدا نمي کند و مانع تحرک و شادابي او نمي شود و او را از دسترسي به و استفاده از امکانات جامعه باز نمي دارد. کودکان حق دارند کودکي کنند و از ان لذت ببرند، استفاده از امکاناتي مانند استخر و زمين بازي و دخيل بودن آنها در فعاليتهاي کودکانه از حقوق اوليه آنهاست<br /><br />در حاليکه وانمود مي شود حجاب چيزي است که دختر "انتخاب" مي کند، اما چنين چيزي معني ندارد. کودک معمولا کاري را انجام مي دهد که پدر و مادرش از او مي خواهند انجام دهد حتي اگر اينکار به ضررش باشد. کودکان مانند بزرگترها گزينه هاي مختلف ندارند که بتوانند انتخاب کنند. حتي اگر کودکاني باشند که بگويند خودشان انتخاب کرده اند که حجاب بپوشند، هنوز حجاب بايد براي کودکان ممنوع شود. همانطور که حتي اگر کودکي انتخاب کند که با پدر و مادري که او را آزار و اذيت جنسي يا روحي مي کنند بماند، دولت هنوز دخالت مي کند و کودک را تحت سرپرستي مي گيرد. حتي اگر در مواردي کودک انتخاب کند که مدرسه نرود و براي کمک به پدر و مادرش کار کند، دولت در اينموارد دخالت مي کند و اجازه نمي دهد. در مورد حجاب هم دقيقا بايد همينطور باشد<br /><br />تا زماني که حق کودک بر حق پدر و مادر براي تحميل اعتقاداتشان بر او تقدم نداشته باشد، جامعه همچنان در حق شمار زيادي از دختران اجحاف مي کند و آنها را به يک زندگي تحت آپارتايد جنسي محکوم مي کند</strong></span></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-1166387338915477666?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-26466288844603451462007-03-23T12:38:00.000+03:302007-03-23T12:44:03.999+03:30<div align="right"> <span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">مانيفست عليه حجاب</span><strong><br />سخنراني <span style="color:#00cccc;">مريم نمازي</span> در سمينار هشت مارس در لندن<br /><a href="http://bp1.blogger.com/_bMPBRXswSwY/RgOaFBaQF6I/AAAAAAAAADE/T1rDQ6g2pCQ/s1600-h/maryam-namazi.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5045045418653652898" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 91px; CURSOR: hand; HEIGHT: 115px" height="91" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_bMPBRXswSwY/RgOaFBaQF6I/AAAAAAAAADE/T1rDQ6g2pCQ/s400/maryam-namazi.jpg" width="82" border="0" /></a><br />بهار زن جواني که در آلمان زندگي مي کند در نامه اي به مينا احدي بنيانگذار کمپين "من از مذهب روي برگردانده ام" نوشته : "وقتي من را در خيابان ببينيد من محجبه هستم. اما فکر نکنيد من مسلمان هستم. من توسط پدر و برادرانم مجبور به پوشيدن حجاب شده ام. اگر حجاب سر نکنم آنها من را مي کشند. قبلا فکر مي کردم فقط من اين سرنوشت را دارم، اما حالا مي دانم که تنها نيستم<br />بهار تنها نيست، تعداد غير قابل شمارشي از زنان و دختران از آسيا و خاورميانه و شمال آفريقا گرفته تا همينجا در قلب ارروپا تجربه تلخ زن بودن تحت قوانين اسلامي را با گوشت و پوست خود لمس کرده و مي کنند. هزاران نفر از آنها بخاطر سرپيچي از اين قوانين و آداب و رسوم مورد اذيت و آزار قرار مي گيرند، مرعوب مي شوند، زنداني و شکنجه مي شوند، حتي به قتل مي رسند و يا ناچارند به زندگي مخفي پناه ببرند<br />حجاب بيش از هر چيز ديگري نماد اين واقعيت سياه و غم انگيز است. امکان ندارد بدون پرداختن به حجاب و بدون مبارزه با آن به مسئله بي حقوقي زن در قوانين اسلامي اشاره کرد و از حقوق زن دفاع کرد. مگر نه اينکه هميشه اولين کاري که جريانات اسلامي بعد از بقدرت رسيدن مي کنند اين است که حجاب را به زنان تحميل کنند. و دقيقا به همين دليل است که بدحجابي و حجاب از سر برگرفتن و آتش زدن آن در تظاهرات و گردهمائيها (همانطور که اغلب در ايران براي نمونه اتفاق مي افتد) و يا از سر برداشتن حجاب بعد از خارج شدن و دور شدن از خانه در جاهائي که حجاب قانون نيست اما توسط امامان و افراد فاميل به زنان تحميل مي شود، تبديل شده است به نشانه و سمبل مقاومت و مبارزه بر عليه قوانين اسلامي<br />خيلي از مخالفان ما مي گويند مسائل بسيار مهمتر و ضرورتري در مبارزه براي حقوق زنان وجود دارند و اغلب از ما مي پرسند چرا اينهمه در رابطه با حجاب وسواس به خرج مي دهيم. از نظر من اين سوال مثل اين است که بپرسند چرا در رابطه با آپارتايد نژادي و جداسازي و تبعيض بر اساس نژاد در آفريقاي جنوبي آنهمه وسواس بخرج داده مي شد، مگر نه اينکه سياه پوستان آفريقا بسياري مسائل حاد ديگري داشتند. حجاب سمبل آپارتايد جنسي و جداسازي زن و مرد است. در کشورهائي که آپارتايد جنسي حاکم است مانند ايران، درهاي ورودي جداگانه براي زن و مرد در بسياري از ادارات دولتي، محل جداگانه براي زنان در اتوبوسها، ممنوعيت ورود زنان به استوديوهاي ورزشي، تقسيم درياي مازندران براي شناي زن و مرد و غيره جلوه هاي اين آپارتايد و فودستي زن تحت قوانين اسلامي هستند<br />وقتي ما در مورد وضعيت زنان در ايران حرف مي زنيم توجيه گران حجاب مي گويند که البته حجاب اجباري بايد مورد مخالفت قرار گيرد، اما اگر کسي آزادانه انرا انتخاب مي کند بايد از "حق" پوشيدن حجاب دفاع کرد. من با تمام وجودم مخالفم. زنان بالغ ممکن است "حق" پوشيدن حجاب را داشته باشند هرچند که اين حق مانند بسياري ديگر از حقوق مطلق نيست و تا جائي که به کودکان بر مي گردد يک مساله کاملا متفاوت است که من بعدا به آن مي پردازم. اما داشتن حق انجام کاري فرق مي کند با دفاع از "انتخاب آزادانه" حجاب و يا داشتن "حق حجاب پوشيدن". ممکن هست زناني پيدا شوند که آزادانه تصميم بگيرند که دخترانشان را ختنه کنند و يا هنگام تشيع جنازه شوهرانشان خودشان را آزادانه روي جنازه او بياندازند و با او بسوزند. اما اين بدان معني نيست که ما از داشتن چنين حقي براي زنان دفاع کنيم و از کار زن هندوئي که خود را همراه شوهرش مي سوزاند و يا از عمل ختنه دفاع کنيم. دفاع از حقي به اين معني نيست که همه را راضي کنيم، چرا که هميشه کساني پيدا مي شوند که کارهائي انجام مي دهند و يا از چيزهائي دفاع مي کنند که غير قابل دفاع هستند (از نظر من اين کاري است که مذهب مي کند)، بلکه دفاع از انسانهاست است گاهي وقتها حتي در برابر خودشان<br />استفاده از کلمه انتخاب در اين مقوله شديدا رياکارانه است. اولا در کشوري مانند ايران، حجاب قانون کشور است و اگر کسي از آن نافرماني کند، دستگير و زنداني و جريمه مي شود، حتي در مواردي افراد به اين خاطر به قتل رسيده اند. دوما در مواردي هم که حجاب قانون جامعه نيست هم بخاطر فشارها و تهديداتي که انگلهائي مرتجعي که خودگمارده رهبر مردم شده اند و نيز بخاطر فشار و تهديدات اعضاي خانواده دستکمي از قانون بودن ندارد<br />ملاها و شيخها و آخوندها در نقاط مختلف دنيا با بوجود آوردن فضاي ترس و وحشت و تبليغاتهاي ضد زن خانواده ها و زنان زيادي مجبور مي کنند که حجاب را "انتخاب" کنند. يک نمونه خيلي واضح اين مسئله اظهار نظر مشهور ملاي بزرگ استراليا شيخ تاج الدين الحليلي را شنيده ايد که زنان بي حجاب را به گوشت روباز تشبيه مي کند و معتقد است که آنها باعث مي شوند مردان به آنها تجاوز کنند "اگر گوشت را بيرون بگذاريد و روي آنرا نپوشانيد اگر گربه ها بيايند و آنرا بخورند تقصير کي خواهد بود؟ گربه ها يا گوشتي که رويش باز است؟ مشکل گوشت روباز است. اگر او در اتاق خودش در خانه خودش و در حجاب خودش بود مشکلي پيش نمي آمد." اخيرا يک برنامه تلويزيوني کانال چهار انگلستان يک ملا را نشان مي داد در منطقه گرين لاين بيرمنگهام که در مسجد مي گفت "الله زنان را ناتوان آفريده است" و گروهي از علما و رهبران گروههاي مسلمان در اطلاعيه مشترکي از مسلمانان خواسته اند که مسئله حجاب را موضوع بحث و گفتگوي عمومي نکنند چرا که باز کردن بحث در اينمورد "ممکن است به ناباوري بيانجامد". همه اين فضا و شرايط را برداريد و من مي توانم بجرات ادعا کنم که تعداد ناچيزي از زنان(بجز آنهائي که اصرار دارند تعلق خود را به جنبش اسلام سياسي نشان دهند) "انتخاب" خواهند کرد که در يک قفس متحرک زندگي کنند<br />حجاب يک نوع پوشش نيست، هرچند که آنرا اکثر وقتها با با ميني ژوپ و لباسهاي "هرزه اي" که زنان بي حجابي مانند ما مي پوشند، مقايسه مي کنند، همانطور که لباس مخصوص بستن دست و پاي بيماران رواني و کيسه هاي حمل جنازه پوشش نيستند، همانطور که کمربند عفت پوشش نيست، همانطور که ستاره زرد نشان يهوديت که در زمان هولوکاست به سينه يهوديها مي دوختند يک نوع پوشش و يک تکه لباس نبود. البته زناني که دامن کوتاه (ميني زوپ) و يا کفشهاي جيمي چوس مي پوشند هم ممکن است از طرف صنعت و بازار مد تحت فشار باشند (همانطور که اغلب در بحث کساني که از حجاب دفاع مي کنند به اين مثالها اشاره مي شود) اما مقايسه دامنهاي کوتاه با حجاب همانقدر مسخره است که کفشهاي مد جيمي چوس را با کفشهاي چوبي که پاي زنان چيني مي کردند که پاي آنها بزرگ نشود و نتوانند زياد از مردانشان دور شوند، مقايسه کنيم<br />برخلاف ادعاي جريانات اسلامي اين حرفها مسبب اشاعه نفرت از مسلمانان و يا زنان محجبه و يا حمله و اذيت و آزار آنان نيست. همانطور که مخالفت با ختنه به معني اذيت و آزار رساندن به آنهائي که ختنه شده اند نيست همانطور که مخالفت با کفشهاي چوبي و مخالفت با سوزاندن زنان هندي در تشيع جنازه شوهرانشان به معني حمله به آنها نيست. کاملا برعکس اين يک امر پرنسيپال و مهم در دفاع از حقوق زن است. و به همين دليل است که برقع و حجاب و چادر بايد ممنوع شوند، بخاطر دفاع از حقوق زن نه بخاطر اينکه مانع تحرک زن و برقراري ارتباط و غيره مي شوند. اينها عوارض جانبي هستند. حجاب بايد ممنوع شود چون آپارتايد جنسي به همان اندازه غير قابل قبول است که آپارتايد نژادي، بخاطر اينکه در قرن بيست و يکم فرودستي زنان غير قابل قبول است، براي اينکه راه رفتن زن در يک زندان متحرک و يک کيسه، غير قابل قبول است<br />. اما ممنوعيت الزاما هميشه چيز بدي نيست. جامعه خيلي وقتها تحت فشار و در نتيجه مبارزات جريانات چپ و پيشرو چيزهائي را ممنوع مي کند که امنيت مردمش را تامين کند. براي نمونه کار کودکان و پرنوگرافي کودکان و ختنه دختران و تجاوز و غيره ممنوع هستند. ممنوعيت در چنين شرايطي خوب است و مانع اذيت و آزار وارده بر قشري از جامعه مي شود. همچنين خواهان ممنوعيت چيزي شدن به اين معني نيست که کسي قشري از جامعه را مجرم محسوب کند. براي نمونه قانون اين است که هنگام موتور سواري بايد هلمت سر کرد، اما فکر نمي کندم صدها سيک در زندانهاي انگلستان دارند تلف مي شوند بخاطر اينکه بدون هلمت موتورسواري کرده اند. يا کساني که در اماکني که سيگار کشيدن ممنوع است سيگار مي کشند و يا مدلهاي سايز صفر<br />اسلاميستها و طرفداران توجيه گر آنها خواهان احترام به اعتقادات و مذهب مردم هستند. بنظر من ما موظف هستيم به انسانها احترام بگذاريم نه به هر جور اعتقاد و مذهبي. داشتن اين حق که کسي بتواند اعتقاد و مذهب خود را داشته باشد به اين معني نيست که کسي حق ندارد به اين مذهب و اعتقادات ايرادي بگيرد و آنرا نقد و محکوم کند<br />همينطور گفته مي شود که نقد و محکوم کردن اسلام و حجاب و اسلام سياسي راسيسم است. چه مزخرفاتي. کسي نمي تواند برعليه يک مذهب يا عقيده و يا ايدئولوژي و يا ابراز وجود انها راسيست باشد. راسيسم، محدوديت بوجود آوردن، جدا کردن و تبعيض قائل شدن بر اساس نژاد، رنگ پوست و يا قوميت و مليت (هرچند ساختگي) افراد، انسانهاست نه اعتقادات آنها. گفتن اين حرفها فقط اقدامي ديگر است براي به سکوت کشاندن مخالفت و نقد<br />ممنوعيت برقع و چادر و نقاب و چيزهاي شبيه آن مهم است اما بهيچوجه کافي نيست. حجاب و يا هر نوع مظهر و سمبل آشکار مذهبي بايد از دولت و آموزش و پرورش جدا و ممنوع شود و به عرصه خصوصي رانده شود. اين باعث مي شود که ادارات دولتي و کارمندان و قضات و دکترها و پرستاران و غيره به تبليغ براي مذهب و اعتقاداتشان در محل کارشان دست نزنند و بجاي آن کارشان را انجام دهند. همانطور که يک معلم اجازه ندارد بجاي علوم و تئوري تکامل ماجراي خلقت را در کلاس درس بدهد، همانطور که يک داروساز نمي تواند از دادن وسايل جلوگيري به مردم خودداري کند بخاطر اينکه اعتقادي به جلوگيري ندارد، همانطور که يک دکتر مرد نمي تواند از معاينه يک زن بيمار بخاطر اعتقاداتش سر باز بزند<br />و در آخر، حجاب کودکان بايد ممنوع شود بدون هيچ اما و اگري. اين يک موضوع مربوط به حقوق کودک است. اگر افراد بالغ مي توانند "انتخاب" کنند که مذهب داشته باشند و حجاب بپوشند، کودکان بخاطر شرايطشان نمي توانند چنين تصميماتي بگيرند. آنچه که آنها انجام مي دهند در واقع همان چيزي است که پدر و مادرشان مي خواهند آنها انجام بدهند. استفاده از کلمه انتخاب اينجا هم فريبکارانه است. کودکان بايد مورد حمايت قرار بگيرند حتي اگر خودشان "انتخاب" کنند که با پدر و مادري بمانند که آنها را شکنجه مي کنند، حتي اگر خودشان بخواهند براي کمک به خانواده هاي فقيرشان کار کنند و يا مدرسه نروند. کودکان اين حق مطلق را دارند که کودک باشند. هيچ چيزي نبايد باعث جدائي آنها و مانع دسترسي آنها به اطلاعات و امکانات جامعه مانند شنا و استخر و بازي و فعاليتهاي ديگر کودکانه شود. اعتقادات پدر و مادر هر چي هست آنها حق ندارند اين اعتقادات را از جمله حجاب را به کودکانشان تحميل کنند. همانطور که حق ندارند بچه هايشان را از دارو و درمان محروم کنند يا آنها را بزنند و مورد سهل انگاري قرار دهند و يا آنها را در 9 سالگي شوهر دهند و يا بخشهائي از اندام تناسلي آنها را قطع کنند<br />در طول تاريخ هميشه تغيير و پيشرفت با مقابله و مبارزه سازش ناپذير با ارتجاع و عقب ماندگي بوجود آمده نه با کوتاه آمدن در مقابل آن و توجيه آن و سازش کردن با آن. ما بايد با صداي بلند اعلام کنيم که آپارتايد جنسي جائي در قرن بيست و يکم ندارد</strong></span></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-2646628884460345146?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-4864154165910661232007-03-15T21:06:00.000+03:302007-03-15T21:08:54.631+03:30<div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff6600;">گزارشی از برگزاری مراسم 8 مارس در اصفهان</span><br />امسال 8 مارس علاوه بر سرکوب شدید نیروهای امنیتی و مانع شدنشان در شکل گیری مراسم در روز 8 مارس و تلاش برای به عقب و جلو انداختن مراسم در روزهای دیگر ، این روز توسط گروه های مختلفی گرامی داشته شد. از جمله ی این گروه ها و گزارشی کوتاه از نحوه ی برگزاری مراسم 8 مارس و نحوه ی دخالت و تلاش جمهوری اسلامی در تغییر ماهیت دادن این روز را در زیر می خوانید<br /><span style="color:#ff0000;">دانشگاه نجف آباد</span><br /> دانشجویان دانشگاه نجف آباد مراسمی را روز پنج شنبه برابر با 8 مارس در دانشکده ی فنی دانشگاه برگزار کردند و به پخش شیرینی در میان دانشجویان به مناسبت این روز پرداختند و مقالاتی را علیه آپارتاید جنسی در جامعه خواندند و اعتراض خود را نسبت به آن اعلام کردند<br /><span style="color:#ff0000;">اجرای مراسم در پارک</span><br /> عده ای از جوانان ، عصر روز 8 مارس ، در پارک بوستان اصفهان مراسم خود را با پخش سرود انترناسیونال آغاز کردند . در مورد تاریخچه ی 8 مارس در جهان و چگونگی برگزاری اش درایران تا به امروز و خواسته ها و مطالبات زنان در ایران نیز صحبت شد . در قطعنامه ای که از طرف این جمع خوانده شد ، تبعیض جنسی ، اعدام و سنگسار ، حجاب و فقر اقتصادی حاکم بر جامعه که گریبانگیر اکثریت مردم است محکوم شد و خواستار جامعه ای سرشار از آزادی و برابری و شادی و رفاه برای همگان شدند . این مراسم با برداشتن روسری ها به نشانه ی اعتراض به حجاب پایان رسید<br /><span style="color:#33cc00;">انجمن حقوق بشر اصفهان</span> <br />عصر روز 6 مارس (سه شنبه) یکی از انجمنهای غیر دولتی در ساختمان انجمن حقوق بشر اصفهان مراسم 8 مارس را برگزار کرد . این مراسم به شدت از طرف نیروهای لباس شخصی و اطلاعات تحت نظر بود و به سرعت و در زمانی کم پایان یافت . قطعنامه ای از طرف این انجمن در مراسم خوانده شد . این مراسم با توجه به برنامه ریزی های قبلی انجمن می بایست ساعت 7 برگزار می شد که با دخالت نیروهای امنیتی حاضر در جلسه ، ساعتی زودتر شروع شد و تا ساعت 7 ادامه داشت و سپس مأموران به سرعت حضار را از سالن خارج کردند و محل را تخلیه کردند. سخنرانان این جلسه چند روز قبل از 8 مارس روبه روی دادگاه انقلاب بازداشت شده بودند <br /><span style="color:#009900;">انجمن طبیعت یاران</span><br />انجمن غیر دولتی طبیعت یاران 6 مارس ساعت 4:30 در سالن کتابخانه ی مرکزی اصفهان به اجرای مراسم پرداخت . این جلسه هم با فشار نیروهای امنیتی روبه رو بود از برنامه های این مراسم تاریخچه ی 8 مارس ، ارائه ی آماری از وضعیت زندگی و کار زنان در ایران ،شعر ، این مراسم ساعت 7 شب به اتمام رسید<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /> </strong></span></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-486415416591066123?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-55252992500758613802007-03-09T16:51:00.000+03:302007-05-14T02:09:31.038+03:30<div align="right"><a href="http://bp3.blogger.com/_bMPBRXswSwY/RfFg4BjwC9I/AAAAAAAAAC8/k-GSSvC54bs/s1600-h/22.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5039915973611621330" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_bMPBRXswSwY/RfFg4BjwC9I/AAAAAAAAAC8/k-GSSvC54bs/s400/22.jpg" border="0" /></a></div><div align="right"><a href="http://www.4shared.com/file/15869094/7dcea5b/bi_hejab_05_1_.html"><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">نشریه بیحجاب 5/ برای دانلود کلیک کنید</span></a></div><div align="right"><a href="http://www.4shared.com/file/13520444/e2bdf364/bi_hejab_04-1.html"><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">نشریه بیحجاب 4/ برای دانلود کلیک کنید</span> </a></div><div align="right"><span style="color:#ff6600;"><a href="http://www.4shared.com/file/13087212/f58e6f0d/bi_hejab-3.html"><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ff6600;">نشریه بیحجاب 3/ برای دانلود کلیک کنید</span><br /></span></a></span><a href="http://www.4shared.com/file/11990837/aa622d3e/bi_hejab_2.html"><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">نشریه بیحجاب 2/ برای دانلود کلیک کنید</span> </a><br /></div><div align="right"></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-5525299250075861380?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-4654102637497700192007-01-21T23:00:00.000+03:302007-01-21T23:08:31.045+03:30<div align="right"> <span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><strong>چپ ، جنبش زنان، لغو حجاب<br /></strong></span><strong><span style="color:#ff6600;">به بهانه بررسی "هشت مارس و پلاتفرم چپ<br /></span><span style="color:#999900;"><a href="http://bp2.blogger.com/_bMPBRXswSwY/RbPArO0dsUI/AAAAAAAAACo/tvkF08JuvIQ/s1600-h/mo.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5022569858393289026" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 112px; CURSOR: hand; HEIGHT: 151px" height="170" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_bMPBRXswSwY/RbPArO0dsUI/AAAAAAAAACo/tvkF08JuvIQ/s200/mo.jpg" width="129" border="0" /></a>مصطفی صابر</span></strong><br />کامران عزیز، نکاتی بود که قصد داشتم در مقاله مستقلی بنویسم. ولی طبق معمول مجبورم ضمن جواب به نکات تو اینها بگویم. ایراد این است که گاه اوقات دیگر از بحث در مورد مقاله تو فراتر میروم. یعنی در واقع نقدم به تو نیست اما ضمن صحبت با تو مطرح میشود. مرا باید ببخشی. اینرا بگویم که یک رادیکالیسم عمومی و تلاش برای بازهم به چپ چرخاندن جنبش زنان در نوشته ات هست و اینکه کارگران را به میدان بیاوری. به این نیت و تمایل سمپاتی زیادی دارم. ولی نگاه و نقدت به جنبش زنان بنظرم ایراداتی دارد. بعلاوه راه حل هایی هم که میدهی بعضا درست است (مثلا در مورد حجاب) اما در مجموع به نظرم آشفتگی دارد، التقاطی است، در مواردی واقعی نیست و در عمل نه جنبش زنان را پیش میبرد، نه کارگران، نه چپ را. تنها ثمره اش حاشیه ای شدن بیشتر همان "بلوک چپ رادیکال" است که میگویی. فکر کنم برای شروع بحث مجبورم ابتدا سر این ترم "بلوک چپ رادیکال" کمی صحبت کنیم <strong><span style="color:#ff9900;"><br />16</span></strong><br /><strong><span style="color:#ff9900;">آذر و "چپ رادیکال</span></strong></div><div align="right"><br />"بلوک چپ رادیکال" یعنی چه؟ دقت کن که "چپ رادیکال" لااقل در ادبیات ما چپ غیر کارگری است. هرچند میفهمیم که این چپ هرچند غیر کارگری اما رادیکال است. ولی ما خودمان را "چپ رادیکال" نمی دانیم و به نظرم هیچ دلیلی هم ندارد که وارد یک بلوک چپ رادیکال بشویم. خب پس این بلوک چپ رادیکال کیست؟ آیا منظورت گروه های چپ در دانشگاه است؟ که برخی هوادار این گروه و برخی هوادار آن گروه اند؟ بنظرم منظورت همانها هستند. من اسم اینها را چپ رسمی دانشگاه میگذارم. قبلا در نوشته های دیگری (مثلا 16 آذر از نوع دیگر) سعی کرده ام توضیح بدهم که این رفقا شدیدا آغشته به چپ سنتی اند. عمو زاده های "مارکسیست" و "لائیک" امثال تحکیم وحدتی هستند که البته یک تفاوت جدی با آنها دارند. و آن اینست که ضد رژیم اند، با جمهوری اسلامی کنار نمی آیند، بقول تو رادیکال اند و خلاصه خواهان سرنگونی جمهوری اسلامی اند. این به قول تو "چپ رادیکال" نه ربطی به چپ واقعی جامعه (که چپی کارگری است) دارد، و نه حتی تمایلات رادیکال و چپ توده دانشجویان را نمایندگی میکند. به نظر من گرچه این چپ رادیکال یا چپ رسمی نقش جدی در 16 آذر داشت ولی 16 آذر این چپ را نمایندگی نمی کرد. اینها به دنبال 16 آذر سوسیالیستی امسال آمدند. بخاطر رادیکالیسم شان آمدند. اما 16 آذر را بدرجات زیاد چپ کارگری یا صحیح تر چپ کمونیست کارگری بطور آگاهانه و منسجمی نمایندگی میکرد و این بقول تو "بلوک چپ رادیکال" را نیز حول خط رادیکال و سوسیالیستی خود متحد کرد و به دنبال خود کشاند. شعار اصلی 16 آذر امسال "سوسیالیسم یا بربریت" بود. شعار آزادی و برابری و مردم نان میخواهند نه بمب و از این قبیل بود. اینها شعار های چپ رادیکال یا "بلوک چپ رادیکال" نیست. این ها شعارهای چپ کارگری و کمونیستی و بطور مشخص حزب کمونیست کارگری است<br />امیدوارم تصور نشود که دارم تبلیغات حزبی میکنم و می خواهم نقش همان "بلوک چپ رادیکال" را کمرنگ کنم. خیر، میخواهم ارزیابی واقعی بدهم. به نظر من اشتباه بزرگی است اگر چپ کارگری و کمونیسم کارگری که در ساختن 16 آذر نقش اساسی داشت را در "بلوک چپ رادیکال" مستحیل کنیم. این از لحاظ نظری یک خبط بزرگ در دیدن وقایع زنده جلوی چشممان است، از لحاظ سیاسی یک عقب نشینی و یک خضوع غیر مجاز است و نتایج نادرستی هم به بار می آورد<br />عملکرد این "چپ رادیکال" در جریان 16 آذر پیش چشم همه ماست. باور نمی کنی به شماره های همین نشریه از دو ماه قبل از 16 آذر رجوع کن (و از جمله نوشته های خودت!) و ببین که چطور یک مشغله اصلی ما مبارزه با همین چپ رادیکال (چپ رسمی دانشگاه) و ناپیگیری هاش، ترس ها و واهمه اش (که احمدی نژاد امسال خیلی گرد و خاک کرده و 16 آذر احتمالا خبری نمی شود) و یا سنت های انزوا طلبانه و دنیای محدودش بود. یعنی آنوقت که ما داشتیم با قدرت و اعتماد به نفس از یک 16 آذر ازنوع دیگر حرف میزدیم، و موانعش را از سر راه جارو میکردیم، این چپ رادیکال با تردید و دو دلی با نه آوردن و درگیر شدن در دعواهای فرقه ای خود بعضا جزو موانع بود و یا حداکثر داشت هنوز فکرهایش را میکرد. یادم هست ما آنوقت میگفتیم که زمینه هست که 16 آذر بین المللی و جهانی شود و اینها به ما پوزخند میزدند: "هه خارجه نشین های بی خبر!" و دیدیم که بعدا چطور هو کردن احمدی نژاد صدایش به چهارگوشه دنیا رسید. البته ما همانوقت هم نقش همین چپ را نادیده نگرفتیم و گفتیم که این چپ را باید حول خط رادیکالی متحد کرد و این کار را هم کردیم. یعنی وقتی رفته رفته تب 16 آذر داغ شد این چپ رادیکال هم به دنبال خط رادیکال کمونیستی و کارگری کشیده شد و بازهم میگویم نقش خوبی ایفاء کرد. ولی حالا 16 آذر را دو دستی به "بلوک چپ رادیکال" تقدیم کردن تنها یک امتیاز دادن بی ثمر است و نقش رهبری کمونیست های کارگری را کمرنگ کردن است. این به نظر من واقعی و مجاز نیست. به این چپ هم هیچ کمکی نمی کند. نقد صریح و محکم مارکسیستی تنها کاری است که در قبال این چپ باید انجام داد<br />برای اینکه ببینی این ارزیابی اختیاری نیست، به همین چپ بعد از 16 آذر نگاه کن. بعد از 16 آذر همین چپ رادیکال که از آن صحبت میکنی مثل کشی که ولش کنی محکم سر جای اولش برگشت. همان دعواهای فرقه ای، همان بحث های خرد و بی ثمر دوباره از همه جا بیرون زد. راست از دخمه های وزارت اطلاعات تا تلویزیون های لس آنجلسی اش از ترس 16 آذر سوسیالیستی و سراسری کم مانده بود سکته کند و علیه "شبح لنین" آیت الکرسی میخواند و دور سر خودش فوت میکرد. این "بلوک چپ رادیکال" مورد نظر تو چه میکرد؟ هیچ دوباره به لاک خودش فرو رفت، ظفرمندانه به قلعه "رفقای کبیر" ش در دانشگاه برگشت و حداکثر به "لیبرال" ها (و منظور خرده شاگردان حجاریان و امثالهم در سایت تحکیم نیوز است) بند کردند و بیشتر از آن در وبلاگ هایشان به جان همدیگر افتادند. یکی شان پا جلو نگذاشت و بگوید 16 آذر چپ و کمونیسم در ایران را در ابعاد اجتماعی تری مطرح کرد و لذا یک گام به قدرت سیاسی نزدیک تر کرد. یکی شان بقول منصور حکمت "احساس کسب قدرت" بهشان دست نداد. یکی شان نقشه درست و حسابی برای پیشروی بعدی جلو نکشید. و این در حالی بود که راست داشت از وحشت قالب تهی میکرد و حتی سردار جهانگشای شان یعنی احمدی نژاد توسط دانشجویان رادیکال و چپ سکه یک پول شده بود. نه فقط این کار را نکردند، بلکه خیلی هایشان همه زندگی شان را گذاشتند در مبارزه علیه ما که گفتیم باید مصممانه تر از هر زمان برای کسب قدرت قدم به میدان گذاشت<br />میخواهم بگویم نه قبل از 16 آذر و نه بعد از 16 آذر این چپ مورد نظر تو، آنچه را که در فاصله 15 آذر تا 20 آذر در دانشگاه های بابلسر، تبریز، مشهد، تهران، پلی تکنیک، سنندج، یزد و غیره افتاد را بدرستی و بروشنی نمایندگی نکرد. ولو اینکه جزو و بازیگر صحنه آن بود. در آن شرکت داشت اما نه از اول ساختش، نه فهمید که اهمیت سیاسی آن چیست و نه بعد از واقعه در صحنه سیاست به معنای وسیع صاحبش شد و به پیش اش راند. این چپ کارگری (کارگری را در مقابل رادیکال میگویم)، چپ کمونیست کارگری، و مشخصا حزب کمونیست کارگری بود که بعنوان عنصر فعاله و آگاه و پیگیر و در یک کلام رهبر سیاسی این تحول ظاهر شد<br />"بلوک چپ رادیکال" که تو میگویی کامران عزیز، این ظرائف و این واقعیت ها را مخدوش میکند. دوباره همه چیز را دریک کیسه گونی به اسم "بلوک چپ رادیکال" میریزد<br />یکی از مضرات این کار همین است که نحوه برخورد همین چپ به هشت مارس و کلا جنبش زنان را مورد نقد درستی قرار نمی دهد. و بنظرم نوشته خودت نیز آغشته به همین "چپ رادیکال" است <strong><span style="color:#ff9900;"><br />8</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="color:#ff9900;">مارس و چپ: یک نمونه</span></strong></div><div align="right"><br />خوب میدانی کامران عزیز که ما بلافاصله بعد از 16 آذر گفتیم که باید بیدرنگ برای 8 مارس آماده شد. گفتیم که هشت مارس باید امسال وسیعتر از همه سال، به مراتب وسیع تر از 16 آذر، به مراتب سرخ تر و سوسیالیستی تر از همیشه باشد. و گفتیم که یک محور پیشروی عملی و مهم 8 مارس این باید باشد که حجاب را عملا برداریم. این کار 8 مارس را به یک واقعه تعیین کننده و به یک پیشروی جدی جنبش زنان و مبارزه مردم علیه جمهوری اسلامی تبدیل میکند. خب، سوالم این است که همین چپ رادیکال در رابطه با هشت مارس مشغول چه کاری است؟<br />شاید من درست مطلع نباشم، اما تا بحال چیز دندانگیری در جایی ندیده ام. گفتم که این چپ مشغول خودش است و در بهترین حالت فعلا باز مشغول فکر کردن است. یا بدتر از آن مشغول دعوا کردن با گروه بغل دستی و یا پشت پا گرفتن به حزب کمونیست کارگری است. من میخواهم از همین سر هم به نوشته خودت بپردازم. نکاتی که بحث تو دارد اتفاقا آغشته به مشغله های همین چپ رادیکال است. جوهر بحث تو این است: لغو حجاب خوب است، اما اگر میخواهیم هشت مارس سرخ و کارگری باشد باید "زنان پرولتر" را به میدان بیاوریم. یا مثل 8 مارس 1917 روسیه، اعتصاب کارگران زن راه بیندازیم. در بهترین حالت تو داری میگویی هم حجاب را برداریم و هم اعتصاب زنان کارگر را برای هشت مارس سازمان دهیم<br />اگر از من بپرسی کامران عزیز، بی رودربایستی بگویم، این فرستادن 8 مارس به دنبال نخود سیاه است. لااقل فرستادن نصف انرژی ای که باید مصروف آن بشود بدنبال نخود سیاه است. منظورم هشت مارس واقعی که ما میتوانیم امسال برگزار کنیم و حجاب را برداریم و مثل بمب در دنیا صدا کند. سوال من این است کو زنان پرولتر روسیه 1917 ؟ اصلا کو آن کارخانه هایی که بنا به تکنولوژی قرن نوزدهمی آن دوره چند هزار چند هزار و بیشتر هم زنان و کودکان را یکجا استخدام میکرد؟ کجاست آن کارگران متشکلی که میتوانند چنان اعتصاباتی راه بیندازند؟ کجاست آن شرایط سیاسی جهانی و اوضاع ویژه روسیه (جنگ جهانی اول و نفوذ وسیع سوسیال دمکراسی، روی آوری توده ای به سیاست و غیره)؟ و چطور میخواهیم در عرض کمتر از دو ماه چنین اعتصابی راه بیندازیم؟<br />اینجا راستش نهایتا یک درک غیر واقعی از کارگر و مبارزه اش عمل میکند که الان فرصت نیست به آن بپردازیم. (همینقدر شما را برای نمونه به بحث حکمت در کنگره سوم در مورد قطعنامه کارگری رجوع میدهم که از مکانیسم های مبارزه کارگری صحبت میکند و اینکه چطور توده های کارگر معمولا در مراحل بعدتر یک گشایش سیاسی و اوضاع و احوال انقلابی به سیاست رو می آورند.) اما هرکسی میتواند بفهمد در حالی که جنبشی عظیم علیه حجاب در ایران جریان دارد ما نباید اینرا ول کنیم و یا حتی کمرنگ کنیم و شعار خیالی اعتصاب زنان کارگر را برای طبقه کارگری مطرح کنیم که حتی با وجود اعتصابات هر روزه اش قادر نیست دستمزدهای معوقه اش را نقد کند. حتی نباید این دو را پنجاه پنجاه مطرح کرد. چرا که یکی کاملا واقعی و فوری است و دیگری در این وحله اتوپیک است<br />اشتباه نشود ، بی تردید باید تلاش کرد که کارگران بیشتری به 8 مارس بیایند. باید یکجور کم اعتنایی به 8 مارس (مثلا در قیاس با اول مه) که در صفوف کارگران (حتی کارگران پیشرو و کمونیست) وجود دارد را نقد کرد. باید کوشید که شعارهای 8 مارس کارگری تر و کمونیستی تر از همیشه باشد. اینها همه خوب و واجب است و ما هم در این جهت کاملا مصمم هستیم و تمام تلاش خود را میکنیم. اما اعتصاب زنان کارگر مطابق الگوی روسیه اول قرن بیست را در مقابل و یا همطراز کار حی و حاضری که هم الان میتوانیم انجام دهیم (یعنی یک هشت مارس وسیع و سرخ با لغو عملی حجاب) قرار دادن، هیچ چیز جز ندیدن نیروهای واقعی صحنه نبرد نیست. هیچ چیز جز سیر کردن در دنیای غیر واقعی و کتابی همین چپ رادیکال نیست<br />بازهم میگویم که کاملا میفهمم نیت تو خیر و رادیکال و از سر به میدان کشیدن کارگر است. ولی داری با این تخیلات عملا حرکت واقعی ای را کند میکنی، یا لااقل ذهن خودت و دیگران را از آن دور میکنی. حرکت واقعی ای که اگر تحقق پذیرد وضع زندگی میلیونها زن کارگر و غیر کارگر، وضع میلیونها انسان در بند در ایران را بلافاصله تحت تاثیر قرار خواهد. تیزی و تمرکز کار برای حرکتی را کند میکنی که اگر عملی شود، یعنی اگر 500 زن در وسط تهران روسری ها را بردارند و عکس هایش در سراسر جهان مخابره شود، تمام دنیا را به تکان خواهد آورد. نه فقط جمهوری اسلامی را به لرزه خواهد انداخت بلکه کل اسلام سیاسی در دنیا را در موضع دفاعی قرار خواهد داد و بر زندگی صدها میلیون زن کارگر و غیر کارگر جهان که هر روز عذاب الیم چادر و مقنعه و بورقه و روسری و توسری را با خود حمل میکنند، تاثیر خواهد گذاشت. تصور کن اگر اکنون لنین زنده بود و در این مناظره ما شرکت میکرد طرف کدام یک از ما را میگرفت تو یا من؟<br /><br /><strong><span style="color:#ff9900;">چپ رادیکال و جنبش زنان<br /></span></strong>سوال من این است که چرا تو کامران عزیز به این دام اتوپیک و غیر واقعی افتاده ای؟ به نظرم علتش این است که همان دستگاه فکر چپ رادیکال، یا چپ غیر کارگری، در برخورد به جنبش زنان را به عاریه گرفته ای. این دیدگاه مغایر با مارکسیسم است. همین چپ در سال 57 وقتی زنان اولین مقاومت سیاسی را علیه جمهوری اسلامی شکل داند و بر علیه حجاب و فرمان خمینی تظاهرات راه انداختند، به حرکت و اعتراض آنها با انگ "زنان بالاشهری"، "زنان بورژوا" پشت کرد! بازهم میپرسم اگر لنین آنجا بود چه میکرد؟ بنظرم اگر لنین بود بدو سراغ کارگران کمونیست و بلشویک (چه زن و چه مرد) میرفت و میگفت رفقا! میدانید که یک جمهوری اسلامی ای سر کار آمده است که حکومتی ضد کارگری، حکومت سرکوب انقلاب است. (بقول منصور حکمت این "ضد انقلاب بورژوا امپریالیستی" است.) زنان بورژوا و لیبرال (که بیچاره آن تظاهر کنندگان خیلی شان هم بالا شهری و بورژوا نبودند، ولی چپ عقب مانده آنوقت هر مثلا کارمند و یا نرس بی حجابی را بورژوا میدانست!) تظاهراتی راه انداخته اند علیه رژیم اسلامی، در اعتراض به حجاب! مصالح طبقه ما، چه از لحاظ مبارزه برای آزادی زن، چه از لحاظ مبارزه برای آزادی های سیاسی و چه از لحاظ عقب راندن این حکومت کثیف اسلامی، حکم میکند که با تمام قوا به حمایت از این زنان و تظاهراتشان برخیزیم! به نظر من لنین این کار را میکرد. چون لنین یک سیاستمدار طبقه کارگر بود. چون میفهمید طبقه کارگر باید به قدرت سیاسی، به عقب راندن حکومت استبدادی و ضد کارگری بپردازد و مهمتر میدانست "هیچ انقلابی بدون شرکت زنان به پیروزی نمی رسد" و میفهمید که حجاب چه جانور عجیب و آدمخواری بویژه علیه زنان است<br />ولی اخلاف همین چپ رادیکال آنوقت داشتند چرتکه می انداختند که آیا "خمینی خرده بورژای ارتجاعی" یا "خرده بورژوازی ضد امپریالیستی" است؟ داشتند کله شان را میخاریدند که حالا از او حمایت بکنند یا نکنند؟ داشتند سر همین موضوع اقلیت و اکثریت میشدند! برخی به دنبالش روانه شده بودند و برخی کاری به کارش نداشتند و میترسیدند چیزی بگویند توده ها رم کنند و برخی در کارخانه ها همراه کارگران کمونیست داشتند در کارخانه انقلاب میکردند. اما، و این اما مهم است، اما همین چپ ها در "بالاشهری" و "بورژوا" و "لیبرال" خطاب کردن این زنان که آمده بودند وسط خیابان و حجاب و جمهوری اسلامی را به چالش کشیده بودند، تردیدی نکرد! نشان داد که این چپ از لحاظ طبقاتی نهایتا ترجیح میدهد کنار جمهوری اسلامی قرار بگیرد تا زنانی که به زعم او و یا واقعا بورژوا بودند ولی برای یک حق مسلم و طبیعی انسانها و بالاخص زنان و برای یک خواست سیاسی که برای کارگر خیلی مهم است مبارزه میکردند<br />تنها گروه کوچک سهند (که بعدا "اتحاد مبارزان کمونیست" شد) و منصور حکمت بود که رفتاری شبیه لنین فرضی ما داشت. از همان روز اول جمهوری اسلامی را ضد کارگر و ضد انقلاب بورژوایی نامیده بود و تردیدی نداشت که باید علیه حجاب جنگید و اتفاقا باید به کمونیست ها، به زنان و مردان کارگر گفت که قاطعانه در این مبارزه ضد حجاب شرکت کنید و شعارهای رادیکال و سازش ناپذیرانه خود را بر آن حاکم کنید<br />این نمونه تاریخی را با آب و تاب گفتم تا بگویم امروز هم همان حکایت دارد تکرار میشود. ما گفته ایم که باید یک هشت مارس وسیعی و سرخ با شعار محوری لغو عملی حجاب داشته باشیم. اما کامران عزیز فکر کرده است خوب لغو حجاب البته خیلی خوب و رادیکال است اما خواست مستقیما سوسیالیستی و کارگری نیست. تازه معمولا آنها که به 8 مارس می آیند زنان طبقات بورژوا و مرفه و نیمه مرفه اند. خب اینها اگر بیایند حجاب بردارند، البته خوب است، اما چه چیز کارگری و سوسیالیستی در آن هست؟ بعد فکر کرده است اگر مثل روسیه 1917 بشود زنان کارگر را به اعتصاب فراخواند آنوقت ما یک 8 مارس سوسیالیستی و کارگری داریم. حجاب خوب است و سرجایش، اما زنان کارگر باید به میدان بیایند<br />بگذار کامران جان خیلی افراطی بگویم. حتی اگر یک زن کارگر هم در مراسم هشت مارس نیاید (که هر ساله خیلی زن و مرد کارگر می آیند) ولی 500 زن (از هر طبقه ای که باشند) جمع شوند و حجاب شان را برگیرند، این یعنی اینکه قوری ترین خواست و مطالبه طبقه کارگر ایران در قبال موقعیت زنان جامعه و از جمله زنان کارگر به اجرا درآمده است. چرا اگر کسی واقعا در برابری زن و مرد در ایران جدی باشد، و طبقه کارگر از هر نیروی دیگر جدی تر است، لغو فوری و عملی حجاب در صدر اولویت اش است. لغو حجاب ضربه گیج کننده ای به همه قوانین و کثافات اسلامی که بر جامعه ایران و بر علیه زنان حاکم کرده اند وارد خواهد آورد. مضافا این یعنی یک اقدام سیاسی تعیین کننده است که به گشایش فضای سیاسی و موقعیت طبقه کارگر برای کسب قدرت سیاسی در ایران مستقیما یاری خواهد رساند و یک نیروی بشدت ضد کارگری (اسلام سیاسی) را در سطح جهان تضعیف خواهد کرد<br />جالب است که کامران ما وقتی در 16 آذر شعار سوسیالیسم یا بربریت بالا میرود، دنبال شناسنامه طبقاتی دانشجوی مربوطه (که عمدتا از طبقه متوسط یا مرفه اند) نیست. و درست هم هست که نیست. چرا که به آسانی متوجه این میشود که صرف آن شعار، صرف جمع شدن دانشجویان و بالا بردن شعارهای سوسیالیستی و کارگری، یعنی حضور طبقه کارگر در وسط صحنه سیاست ایران. اما وقتی صحبت 8 مارس میشود اولا فورا یاد کارگران زن می افتد و از زنان شرکت کننده شناسنامه طبقاتی می خواهد و ثانیا فکر میکند لغو عملی حجاب شعار فوری طبقه کارگر در قبال وضعیت زنان در جامعه ایران نیست<br />شاید کامران فکر میکند 8 مارس یک سنت کارگری و کمونیستی است و با 16 آذر که منشاء اش به جنبش ملی اسلامی ایران برمیگردد فرق دارد. در هشت مارس حتما باید کارگران باشند ولی 16 آذر سنتا دانشجویی است. اما فراموش میکند اگر 8 مارس که منشاء آن حقیقتا هم کارگری و کمونیستی است زنان طبقات دیگر را به خود جلب کرده است این یک نقطه مثبت برای طبقه کارگر است. و به این فکر نمی کند صرف لغو حجاب در این روز از جانب هرکس باشد (چه بهتر که زنان کارگر باشند) 8 مارس را در ایران به مراتب مطرح تر و توده ای تر خواهد کرد و اتفاقا به هزاران هزار زن و دختر کارگر خواهد شناساند<br /><br /><strong><span style="color:#ff9900;">چپ سنتی و مردسالاری</span></strong><br />سوالی که من مقابل خود قرار میدهم این است: چرا وقتی پای مبارزه برای رهایی زن می آید این "چپ رادیکال" ما فورا رگ کارگری اش بالا میزند و به زنان بی حجاب و مدرن و غیر سنتی به چشم "بورژوا" و "لیبرال" و بهر حال غیر کارگر و با اخم و تخم و "کینه طبقاتی" نگاه میکند؟<br />اینجا دیگر نقدم به کامران نیست، بطور کلی میگویم. به نظرم به این خاطر که این چپ رادیکال که هنوز به شدت آغشته به چپ سنتی است در نتیجه وقتی پای مساله زن می آید، بدرجات مردسالار و ضد زن است. "کارگر" و "سوسیالیسم" بهانه های ایدئولوژیک فقط برای پوشاندن این مردسالاری نهادینه است. همانطور که برای این چپ رادیکال، مارکسیسم جامه مردم پسندی برای ناسیونالیسم و شیفتگی اش برای متحق کردن یک سرمایه داری ملی و خودی است. همانطور متوسل شدن به کارگر و "زن پرولتر" و غیره پرده ساتری است برای پوشاندن نگاه سنتی و ملی به زن. شاید فکر کنید دارم اغراق میکنم. اما اینطور نیست. چپ سنتی ایران که تاریخا جناح چپ جنبش ملی اسلامی (حزب توده تا جبهه ملی، نهضت آزادی، مجاهد، فدایی و غیره) است، بنا به حکم شرایط تاریخی که در آن شکل گرفته، و بویژه بعد از رفرم های دهه 40 شمشی در ایران، خاصیت های ضد غربی، ضد مدرنیست، شرقگرا و تقدیس فرهنگ خودی دارد و از جمله در رابطه با زنان مردسالار و سنت گرای است<br />اگر بخواهیم به مثال هایی در رابطه با چپ رسمی دانشگاه بپردازیم نمونه زیاد است. برای مثال به نوع لباس پوشیدن و رفتار دختران و پسران "چپ رادیکال" در دانشگاه نگاه کنید. اینها معمولا جزو "سنگین" ها و "متین" ها "ساده" ها و بدون آرایش ها هستند. آدم چپ و انقلابی و "پرولتریزه شده" خاکی و مثل فقرا لباس می پوشد. رنگ ها ساده و در مایه های خاکستری و بدون کنتراست انتخاب میشود. روسری ها و موها مرتب تر از معمول است. خیلی که دقت کنید لباس و رفتار دانشجویان چپ به ملی مذهبی ها، تحکیم وحدتی ها و حتی حزب الهی نزدیکتر است تا به لباس پوشیدن توده دانشجو. کلا طیف سیاسیون دانشگاه به یک "قبیله" متفاوت تعلق دارند. این برای هر ناظر خارجی قابل مشاهده است و نزدیکی و قوم و خویشی کل این قبیله، از چپ تا راست اش محسوس است. بعوض توده دانشجو معمولا لباس های مد روز، شاد، روسری های هرچه بالاتر رفته، آرایش غلیظ تر، موهای هرچه بیرون زده، لباس های تنگ و چسبان می پوشند. اینها البته در فرهنگ رفقای قلعه نشین چپ رادیکال ما بعنوان "غیر سیاسی" ، "دنبال قر و فر" ، "سوسول" و "بالاشهری" و "بورژوا" محکوم میشوند. همین اسامی با اندکی تغییر در فرهنگ ملی اسلامی به دختران پسرانی که نمی خواهند به فرهنگ اسلامی حاکم تن بدهند اطلاق میشود. (اسامی کمی رکیک تر و غیر طبقاتی تر میشود، مثلا "قرتی"<br />یا مثلا هر وقت صحبت از سکس یا آزادی روابط جنسی میشود، از اولین کسانی که فیوز می پرانند، همین چپ های بسیار انقلابی و بسیار "پرولتر" ما هستند. (نمونه اش را هفته قبل در نشریه نقد کردیم.) درست مثل آخوندها و ملی اسلامی ها این ها رابطه زن و مرد برایشان یک تابو، یک راز مگو، یک منطقه ممنوعه است. که فقط تحت مناسک و مراسمی خفیه (که بشدت مردسالارانه و ضد زن است) مجاز می باشد. خیلی روابط عادی آدمیزاد از نظر اینها (باز درست مثل آخوندها) "بلهوسی" و "بی بند و باری" نام میگرد. (نزد ملی اسلامی های راست و اصیل! باز این اسامی رکیک تر و با کلمات توضیح المسائلی تر بیان میشود.) اخلاقیات چپ رادیکال درخیلی موارد و بویژه در مورد رابطه زن و مرد به شیعه سرخ علوی نزدیکتر است تا به کارگر مدرن و سوسیالیست غربی که مارکس نمایندگی آنرا دارد<br />نگاه این چپ سنتی به مبارزه برای آزادی زن هم سنتی و مردسالارانه و شرقی است. در این زمینه هم هر وقت میخواهند این نگاه عقب مانده خود را توجیه کنند بقول مارکس "توبره گدایی پرولتاریا را بالا میبرند". در واقع نوعی اکونومیسم مبتذل، عاریه ای و خنده دار را نمایندگی میکنند. چرا؟ چون دنیای اقتصاد بر خلاف دنیای سیاست تاثیرات فوری بر فرهنگ شرقی و محترم حضرات ندارد. مثلا اگر در مبارزه برای آزادی زن شعار مزد برابر در ازاء کار برابر را مطرح کنی خیلی رادیکال و کارگری است، اما اگر مثلا لغو حجاب را مطرح کنید بهمان اندازه رادیکال و کارگری نیست. غافل از اینکه اینها هردو نهایتا شعارهایی است که در چهارچوبه مناسبات سرمایه داری موجود قابل تحقق اند. هیچ کدام عنصر سوسیالیستی در خودی ندارند. به معنی دقیق کلمه هردو رفرمی در وضع موجود اند. تنها اولی یک خواست اقتصادی طبقه کارگر و کلا همه زنان مزد بگیر است و دومی یک خواست سیاسی و راستش به مراتب وسیع تر طبقه کارگر و همه زنان است<br />جالب است که وقتی این چپ های سنتی به فمینیست ها (منظورم فمینیست های واقعی، فمینست های غربی) نقد میکنند. اینجا ما در واقع با دو جریان غیر کارگری و بورژوایی روبرو هستیم. یکی که به ارزش های لیبرالی و غربی و در همین حدود به برابری حقوقی زن و مرد پایبند است (فمینیست ها) و دیگری که ناسیونالیسم ضد امپریالیستی بورژوای ناراضی جهان سومی خود را در دشمنی با همین ارزش های لیبرالی (که گاه صدبار مترقی تر از عقب ماندگی و تحجر جهانسومی است) بیان میکند. ولی "منقد فمینیست" ما موضع ضد مدرن و ماقبل سرمایه داری خود را تحت نام "مارکسیسم" و "سوسیالیسم" و غیره می پوشاند. در مقابل چنین "مارکسیست" هایی آدم باید از قمینیست مربوطه دفاع کند<br />از همه جالبتر وقتی است که این چپ های رادیکال خود "فمینیست" میشوند. اینجا در واقع دارند لباس سوسیالیسم غیرکارگری دیروزشان را درمی آورند و جامه فمینیستی می پوشند. اینجاست که شما با پدیده های مضحکی چون "اسلام با حقوق بشر و حقوق زن منافات ندارد"، "فمینیسم عامه مسلمان" و نظیر این روبرو میشوید. (به نقد مقاله نوشین احمدی در شماره قبل، 280 رجوع کنید.) اینها در واقع عطای مارکسیسم عاریه ای اشان را به لقای فمینیسم عاریه ای شان می بخشند. این وسط اصل ماجرا یعنی آرزوی یک سرمایه داری ملی مستقل سرجایش باقی می ماند. (درست مثل دوم خردادی ها که در این اصل با برادران چپ رادیکال خود در یک چیز شریک اند. اینکه میشود یک سرمایه داری ملی و مستقل از امپریالیسم داشت. اولی ها اسم آنرا جمهوری اسلامی دوم گذاشتند، دومی ها به آن "جمهوری دمکراتیک"، و غیره نام مینهند.) فمینسم اینها در واقع فمینیسم دوم خردادی است. همان قدر که لقب لیبرال برای دوم خردادی ها و شاگردان حجاریان کمی زیادی است، همانقدر هم لغت فمینیسم برای اینها کمی زیادی است. این ها فمینیست های دوم خرداد اند و شنیدن پای تعریف اینها وقتی شووینسم برادران سوسیالیست شان را نقد میکنند بسیار شنیدنی است<br /><br /><strong><span style="color:#ff9900;">بازهم تاکید بر لغو حجاب</span></strong><br />خب اکنون باید روشن شده باشد که چرا این چپ رادیکال آغشته به چپ سنتی است، علاقه چندانی به لغو عملی حجاب نشان نمی دهد. زیاد مساله اش نیست و مبرمیت آنرا حس نمی کند. هزار جور بهانه می آورد که پای آن نرود. ما هفته قبل نشان دادیم که چطور فمینیست های دوم خردادی به این مساله بی اعتنا هستند، این هفته کوشش کردیم نشان دهیم که چپ های رادیکال نیز در این کار جدی و پیگیر نیستند. اما به نظرم توده دانشجو؛ چپ واقعی جامعه، توده عظیم زنان (چه کارگر و چه غیر کارگر) و کل مردم عادی در این مساله کاملا ذینفع اند. آنها راستش مشغول لغو عملی حجابند و جمهوری اسلامی دارد هرروز به هزاران و هزاران زن که قوانین حجابش را رعایت نمی کنند، تذکر و توبیخ و زندان و شلاق و غیره میدهد و حریف نمی شود. برای اینکه بتوانیم یک هشت مارس بی حجاب داشته باشیم باید هم از این فمینیست های دوم خردادی و هم این چپ های سنتی (که هردو نهایتا از یک جنبش اند) عبور کنیم. باید چپ واقعی، چپ کارگری و کمونیستی پرچمدار این تحول باشد و نیروی محرکه برپایی 8 مارسی باشد که هرچه وسیعتر و گسترده تر و سوسیالیستی تر باشد و حجاب را برگیرد. میکوشیم در شماره های آتی در این مورد مشخص تر صحبت کنیم</div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-465410263749770019?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-69768043797335958032007-01-17T05:17:00.000+03:302007-01-17T05:32:00.060+03:30<div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">پیش به سوی 8 مارس اینچنینی ، بی حجاب وبدون جداسازی جنسی/ جشن آدم برفی ها - مریوان</span><br /></strong><span style="color:#339999;"><strong>از<br /></strong></span><a href="http://8march-hejabno.blogspot.com"><span style="font-size:130%;"><strong>وبلاگ 8 مارس</strong></span></a><br /></div><span style="color:#33cc00;"><strong></strong></span><div align="right"><span style="color:#33cc00;"><strong></strong></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;color:#33cc00;"><strong>شما چه نظری دارید؟</strong></span><br /><strong><span style="color:#ff9900;">شماهم اتفاقات و خاطرات زندگی خود را برای ما بفرستید تا با ارائه آن، زندگی واقعی زنان را با هم مرورکنیم</span></strong> </div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-6976804379733595803?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-66007387069400484532007-01-14T13:57:00.000+03:302007-01-14T13:58:47.374+03:30<div align="right"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><strong>قصه اول</strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#33cc00;">نوشته : میترا رها</span><br /></span><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">شما چه نظری دارید؟<br />شماهم اتفاقات و خاطرات زندگی خود را برای ما بفرستید تا با ارائه آن، زندگی واقعی زنان را با هم مرورکنیم</span></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-6600738706940048453?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-64661288200623681112007-01-12T15:10:00.000+03:302007-01-12T15:13:50.569+03:30<div align="right"><strong><span style="color:#ff0000;">درخواست اقدامات جدی تری در مورد فشار به زنان خارجی از طرف <span style="color:#999900;">فریده آرمان</span> و پاسخ <span style="color:#999900;">وزیر بهم پیوستگی</span> کشور <span style="color:#ff9900;">سوئد</span> به درخواست</span></strong></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-6466128820062368111?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-87298705801442418722007-01-08T18:37:00.000+03:302007-01-08T18:43:04.483+03:30<div align="right"><div align="center"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_bMPBRXswSwY/RaJfYdbUVUI/AAAAAAAAACY/a36FYn5qI-E/s1600-h/15azar.jpg"><img src="http://bp1.blogger.com/_bMPBRXswSwY/RaJfYdbUVUI/AAAAAAAAACY/a36FYn5qI-E/s200/15azar.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5017677808664859970" /></a><br /><div align="center"><span><span><br /> </span></span><style>i{content: normal !important}</style></div></div></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-8729870580144241872?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-35940322112811833392007-01-05T23:50:00.000+03:302007-01-06T01:45:07.936+03:30<a href="http://bp0.blogger.com/_bMPBRXswSwY/RZ69WNbUVSI/AAAAAAAAAB4/03icG5n2fdQ/s1600-h/save-nazanin.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5016655224196322594" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_bMPBRXswSwY/RZ69WNbUVSI/AAAAAAAAAB4/03icG5n2fdQ/s400/save-nazanin.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://bp0.blogger.com/_bMPBRXswSwY/RZ680NbUVRI/AAAAAAAAABw/M30RkAI4HU4/s1600-h/minain.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5016654640080770322" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 145px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px" height="178" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_bMPBRXswSwY/RZ680NbUVRI/AAAAAAAAABw/M30RkAI4HU4/s400/minain.jpg" width="142" border="0" /></a> <a href="http://bp2.blogger.com/_bMPBRXswSwY/RZ68WtbUVQI/AAAAAAAAABo/Iycxdj2atcs/s1600-h/nazanin-med.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5016654133274629378" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_bMPBRXswSwY/RZ68WtbUVQI/AAAAAAAAABo/Iycxdj2atcs/s200/nazanin-med.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><br /><br /><br /><div><span style="font-size:0;"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span><div align="right"></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff0000;">فیلمی در مورد نازنین فاتحی و کمپینی در مورد نجات او </span></strong></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff0000;">از طرف کمیته بین المللی علیه اعدام(مینا احدی) و نازنین افشین جم </span></strong></span></div><div align="left"><strong><span style="color:#993300;">The Tale of Two Nazanins<br />The struggle to save the life of an Iranian girl</span></strong></div><br /><br /><br /><br /><div><br /></div><br /><br /><br /><br /><div align="left"><strong><span style="color:#993300;"></span></strong></div><br /><br /><br /><br /><div><br /></div><br /><br /><br /><br /><div align="left"><span style="color:#3333ff;"><strong></strong></span></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-3594032211281183339?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-53255513352099808082007-01-02T20:45:00.000+03:302007-01-02T20:49:06.194+03:30<a href="http://bp3.blogger.com/_bMPBRXswSwY/RZqT3H0v9cI/AAAAAAAAAAM/Tnw42TJaqFY/s1600-h/16835_548.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5015483710232851906" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_bMPBRXswSwY/RZqT3H0v9cI/AAAAAAAAAAM/Tnw42TJaqFY/s320/16835_548.jpg" border="0" /></a><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">بالازدن توری از صورت پايان رنج زنان نيست<br /></span></strong>منیع: مجله اینترنتی هفته</div><div align="right"> http://www.hafteh.de/?p=500<br />(مصاحبه ی روزنامه تايمز هندوستان با خانم آمريتا مخرجی، محموده ـ عضو اتحاديه انقلابی زنان افغانستان ـ راوا ـ درمورد وضعيت کنونی زنان در کشورش)س : آيا هنوز هم پوشيدن برقع برای زنان افغانستان اجباری است ؟ج : نه. اين کار انتخابی است. اما دراکثر مناطق و به ويژه درمناطق تحت سلطه فرماندهان بنيادگرای مسلح، زنان ترجيح می دهند به خاطر امنيت شان از برقع استفاده کنند.بسياری از زنان مايل به پوشيدن برقع نيستند. اما در بسياری از مناطق زنان هنوز هم در برقع خود را امن تر حس می کنند. زيرا که دختران و زنان جوان توسط گروهای مسلح ربوده شده و مورد تجاوز قرارگرفته اند. حتا درکابل که هزاران نفر از نيروهای ISAF</div><div align="right">(نيروهای حفاظتی بين المللی درافغانستان ـ مترجم) مستقرند، بسياری از زنان برقع می پوشند. مهم است که بدانيد تحت سلطه ی طالبان زنان در سرتاسر افغانستان مجبور به حمل برقع بودند.س : آيا زنان اکنون می توانند تنها از منزل بيرون بروند و يا بايد توسط يک مرد خانواده همراهی شوند؟ج : اين به منطقه ای که هستند مربوط می شود. بسياری از زنان درشهرهای بزرگ به تنهائی بيرون می روند. اما درشهرهای کوچک آنها هميشه با مردان خانواده همراهی می شوند. وضعيت امنيتی دربسياری از مناطق افغانستان به حدی خطرناک است که بسياری از خانواده ها به اعضای مونث خود اجازه بيرون رفتن ازخانه به تنهائی را از ترس کشته شدن و يا مورد تجاوز قرارگرفتن آنان، نمی دهند.س : وقتی که زنان به خيابان بروند، آيا از کتک و فحش و حتک حرمت درملاء عام می ترسند؟ج : به طورقطع آری. هنوز تعداد زيادی از ميليسيای وابسته به احزاب مختلف بنيادگرا ( به ويژه اتحاديه شمال) عامل عمده وضع ناگوار برای زنان افغانی هستند. متاسفانه دراکثر موارد زنان به دليل درگيرشدن پليس و مقامات دولتی، هرگز شکايت نمی کنند. گزارشهای فراوانی درمورد تجاوز به زنان هست. به ويژه در دهات که دولت مرکزی کنترلی نداشته و زيرنظر اتحاديه ی شمال می باشند. متاسفانه تعداد اندکی از اين حوادث در رسانه ها منعکس می شوند. زيرا که روزنامه نگاران مورد تهديد گروههای مسلح مجرم واقع می شوند. يکی از اين حوادث، تجاوز به رحيمه ۱۲ ساله بود که انعکاسی جهانی يافت.س : قبل از آمدن طالبان زنان مشاغل مهمی نظير معلمی، پزشکی و غيره درحکومت داشتند. آيا آنها قادرند به سر کارخود برگردند؟ج : به ندرت . امنيت موجودنيست. تنها تعدادی از زنان بيوه و بی بضاعت به کارهای قبلی شان برگشته اند. اما اين کارها دولتی نبوده و عمدتا از طرف آژانسهای بين المللی و سازمانهای غير دولتی به آنها پيشنهاد شده است.افغانستان کشوری است با بالای ۴۰% بی کاری( براساس کتاب آماری سيا). تنها کابل از اين قاعده مستثنا است و تعداد قابل ملاحظه ای از زنان شاغلند. دربقيه ی مناطق افغانستان، زنان از رفتن به سر کار ترس دارند، چون که سازمانهای غير دولتی تنها امکان برای يافتن کار بوده و زنان ازکشته شدن توسط طالبان و ديگر افراد مسلح، هراس دارند. در ۳۰ مه ۲۰۰۶، ۶نفر از کارکنان اين سازمانها و مشخصا ۳ زن کشته شدند.تا زمانی که جنايتکارانی نظير سياف، ربانی، قانونی، فهيم، حضرتعلی، محقق، حاجی فريد، گلاب زای، حاجی الماس، و غيره درپارلمان باشند، آنها تنها قوانين ضدزن تصويب خواهندکرد و هيچکس انتظار ندارد که آنها از منافع زنان دفاع کنند.س : آيا زنان درافغانستان درپستهای مهم هم شاغلند؟ج : ما حدود ۶۸ زن عضو پارلمان و وزير داريم. آنچه که مهم است وجود تعدادی زن دراين پستها نيست، بلکه درنظرگرفتن وضع زنان درکل افغانستان است. اکثر زنانی که درمقامات بالای دولتی و پارلمان حضوردارند، از کل زنان افغانستان نمايندگی نمی کنند. اينان رابطه فشرده ای با بنيادگرايان داشته و يا با آنها به سازش می رسند. تعداد زيادی گزارش از عفو بين الملل و ديده بان حقوق بشر موجوداست که ثابت می کند دولت افغانستان قادر به حمايت از زنان نيست.س : اگر زنی بخواهد به ازدواج نامناسبش پايان دهد، چه بايد بکند؟ آيا طلاق گرفتن و ازدواج مجدد يا پيداکردن شغل جديد ساده است ؟ج : اين تقريبا غيرممکن است. به خاطر فرهنگ، رسوم و آداب فاميلی، زنان هرگز سعی نمی کنند خود را از اين مهلکه نجات دهند. يکی دوحالت پيش آمده که زنی که مورد ستم قرارگرفته بود، پس از شکايت بازداشت و زندانی شده و يا به فاميل برگردانده شده است. دادگاههای افغانستان به چنين زنانی کمک نمی کنند. لذا زنان هم به آنها رجوع نمی کنند.س : اگر زنان نتوانند بچه دارشوند با آنها بدرفتاری می شود؟ج : آری. علی العموم شوهر زن نازا اجازه دارد زن ديگری بگيرد. زن اولی اش بايد به عنوان کلفت برای کل خانواده کارکند. اکثرا چنانچه حتازن اول پسزبچه نزايد، شوهر او زن دومی را میگيرد. تولد يک دختربچه با استقبال روبرو نمی شود.متاسفانه يک چنين عادت به تمايزگذاری، هنوز بردوام است. برخی از فرماندهان نظامی دارای ۴ زن هستند. آنها با دخترانی که ۳۰ تا ۴۰ سال تفاوت سنی با آنها دارند، ازدواج می کنند. آنها يا به دختران تجاوز می کنند و سپس به زنی می گيرند و يا با پرداخت پول به خانواده های فقير با دختران جوان آنها ازدواج می کنند. و فاميل دختر هم نمی تواند اين تقاضا را رد کند. زيرا نه گفتن معادل است با عواقب خطرناکی برای آنها!س : در وب سايت شما آمده که نرخ خودکشی زنان درافغانستان افزايش يافته است. چرا چنين است ؟ج : طبق تحقيق مستقل کميسيون حقوق بشر افغانستان، ۱۵۴ خودکشی زنان تنها درمنطقه ی غربی و ۳۴ خودکشی دربخشهای جنوبی و شرقی افغانستان درسال ۲۰۰۶ صورت گرفته است. اما درواقعيت تعداد به مراتب بيشتر است. بسياری از زنان تمام درها را به روی خودبسته می بینند و راه ديگری جز خودکشی را دربرابر خود نمی يابند تا از مسائل دهشتناک خانواده و مسائل اجتماعی که با آنها روبرو هستند، خلاص شوند.س : وضعيت آموزشی کنونی درکشورشما چگونه است ؟ج : درشهرهای بزرگ نظير کابل هرات، مزارشريف و جلال آباد تعداد اندکی دانشگاه و مدارس دخترانه هست. اما درسهرهای کوچک و دهات نه مدرسه ای هست و نه طرحی آموزشی. تعداد زيادی از خانواده ها مايل نيستند بچه های خود را به مدرسه بفرستند، چونکه رفتن آنها به مدرسه را خطرناک ارزيابی می کنند.س : ” راوا” در زمان طالبان مدارس مخفی و سالنهای زيبائی خصوصی داشت. آيا شما اکنون آنها را باز کرده ايد؟ج : تمام طرحهای اجتماعی و انسانی ما به همان طريق سابق پيش برده می شوند. ما اکنون هم يک سازمان قانونی ثبت شده نيستيم و نمی توانيم تحت عنوان “راوا” طرحهايمان را علنا پيش ببريم. ماهنوز با مسائل فراوانی روبروهستيم که زمان رژيم طالبان با آنها دست و پنجه نرم می کرديم.باتوجه به اينکه ماشديدا عليه رهبران بنيادگرا و جنايتکار در دولت هستيم و حاميان آنها را مورد انتقادقرارمی دهيم و نقش منفی ديگر دولتها را درافغانستان افشا می کنيم، اين امر باعث می شود که “راوا” نتواند به طورعلنی فعاليت کند.باتوجه به مبارزه ی دليرانه و سازش ناپذير “راوا”، برخی از اشخاص معتقدند که چنين راه حلهائی با دشمنان قوی پنجه، حالت خودکشی را دارد و از تماس با ما هراس دارند. مع الوصف تعدادزيادی از آنها جرئت اعضای ما را می ستايند.بازهم مهمتر، متاسفانه برخی از نويستدگان و شاعران افغانی، زبان گويای دار و دسته های بنيادگرا شده اند و هنر و استعداد خود را به کار می گيرند تا چهره ای پاک از بنيادگرايان ارائه دهند. اينان ضد “راوا” هستند و با اهداف آن مخالفند. امروز اکثرآنها مقامات بالائی در دولت دارند. در ۸ مارس ۲۰۰۶، زمانی که به خاطر روز زن جشن بزرگی درکابل ترتيب داديم، بسياری، از اين حرکت ما متعجب شدند و رسانه ها درکابل از ترس بنيادگرايان گزارش آن را ندادند.مانمی توانيم مجلات خود را درکتابفروشيهای کابل و ديگرشهرها بگذاريم. زيرا درتعدادی از شهرها افرادمسلحی به کتابفروشان هشدار داده اند که نشريات “راوا” را نفروشند. افرادمسلح جنگ سالاران بارها مجلات ما را جمع کرده و سوزانده اند و حتا صاحب مغازه ها را تحت فشار قرار اده اند تا اعضای “راوا” را که مجلات را به آنها می دهند، لو بدهند. در يک حادثه مشابهی، آنها يک طرفدار “راوا” را سخت شکنجه دادند و زندانی کردند، چونکه او اعلاميه “راوا” را دربازار کابل به دست آورده بود تا به ديگران بدهد. او بعد از ۲۴ ساعت بازداشت و پرداخت رشوه از زندان موقت آزادشد.آنچه که گفته شد بخش ناچيزی از کوه يخ مشکلاتی است که درمقابل زنان افغانستان قرارداده شده اند. ماهنوز هم به صورت نيمه مخفی فعاليت می کنيم. لذا هنوز هم پيوند ما با مردم با مشکلات فراوانی همراه است. ماهنوزراهی طولانی برای رسيدن به هرگوشه ای از افغانستان و کار درميان زنان داريم. هنوز ما به بسياری از مناطق افغانستان هرگز قدم نگذاشته ايم، جاهائی که مردم تنها از طريق مصاحبه های راديوئی و يا نشريات، ما را می شناسند. حتا شما می توانيد زنان و مردانی را بيابيد که اصلا اسم ما راهم نشنيده اند.ما هيچگاه “سالن زيبائی” در هيچ قسمت افغانستان نداشته ايم. درواقع ما مخالف آن هستيم. درحال حاضر زنان ما چنان خواستهای فوری و مهمی دارند که بازکردن “سالن زيبائی” شبيه به بذله گوئی به زنان افغانستان می باشد.س : به نظرشما چه کار ی به فوريت بايد ازجانب دولت افغانستان برای بهبود وضع زنان صورت پذيرد؟ج : تا زمانی که بنيادگرايان تروريست درقدرت باشند و مقامات کليدی را در دولت اشغال کنند، هيچ تغييری دروضع زنان افغانستان پيش نخواهدآمد؛ تنها يک دموکراسی مبتنی برسکولاريسم می تواند تغييرات مثبتی دروضعيت زنان بوجودآورد. ماهيچ انتظاری از ترکيب کنونی حکومت درکمک کردن به زنان نداريم. جنايتکارانی نظير سياف، ربانی، قانونی، فهيم، حضرتعلی، محقق، حاجی فريد، گلاب زای، حاجی الماس و عناصر بيشتری از اين دست درپارلمان، تنها قوانين ضدزن را می گذرانند و هيچکس انتظاری از آنها درانجام کاری برای زنان نمی تواند داشته باشد. همان طورکه دربالا اشاره کردم جنايتکاران اتحاديه شمال برکشورسلطه دارند. اتحاديه شمال شامل ميليونرهای متجاوز به حقوق زنان می شود که غرق درتجارت هروئين در زير چانه ی نيروهای آمريکا هستند. اينها در پشت سر وجود عدم امنيت، انسان دزدی، اختلاس ميلياردها دلار کمک خارجی، ناعدالتی، فشارهای ضدزن، دفاع از آدمکشان و غيره قرار دارند.دکتر عبدالله، يونس قانونی، ضياء مسعود، کريم خليلی، برهان الدين ربانی، محقق، سرور دانش، مسعوده جلال، نعمت الله شهرانی، اسماعيل خوان، صديق بلخی،رسول سياف، اکرام معصومی، رشيد دوستوم، ملافاضل هادی شينواری، آمنه افضلی و غيره ازجمله ی آنانی هستند که دستشان به خون دهها هزار ساکن کابل آغشته شده است. تمام اين خانمها و آقايان شرم آورترين لکه های بی رحمی غيرانسانی عليه مردم ما را درسالهای ۱۹۹۲ ـ ۱۹۹۶ بر پيشانی دارند. آنها “وزيران” ما، معاونان و مشاوران رئيس جمهور هستند. اکثر سفيران، استانداران، دبيران دولت و ديگر مقامات بالا، وابسته به مافيای اتحاديه شمال هستند. تا زمانی که آنها درقدرت باشند، بهبود وضع زنان افغانستان موضوعی خارج از دستور باقی خواهد ماند.س : جنگ سالاران سابقا عضو طالبان که درپارلمان هستند، کيستند؟ج : کاملا روشن است که انتخابات درآزادی و بی طرفی برگزارنشد. درحالی که کانديداهای دموکرات تهديد و توقيف و حتا کشته شدند، بنيادگرايان پول و سلاح و رشوه را به کارگرفتند تا پيروز شوند. آنها به پارلمان نيامدند تا حداقل امکانات را برای مردم داغديده ما به وجودآورند، بلکه برای تحقق اهداف سياسی خود به آنجا گام نهادند.س : آيا درمواضع مردم افغانستان تغييری حاصل شده است ؟ج : به غيراز سلطه ی بنيادگرايان، خشونت عليه زنان ريشه های عميق اجتماعی دارد. “راوا” براين اعتقاداست که تنها با تلاشی پيوسته در زمينه آموزش و بالابردن آگاهی، ما قادر به ايجاد حساسيت درميان مردان و زنان خواهيم شد.س ـ ملالی جويا، نماينده مجلس مورد حمله قرارگرفت، چونکه او مخالف نمايندگان مرد پارلمان صحبت کرد. زنان در پارلمان نيز عليه او دست به کارشدند. فکرنمی کنيد که اين واقعه نشان دهنده ی وضع واقعی افغانستان است ؟ج : درسته . اين اثبات مکرری است که آنها نه نماينده ی مردم، بلکه نماينده جنگ سالاران و بنيادگرايانی نادان و مافيای موادمخدرند. درجريان انتخابات مجلس بنيادگرايان تمام نيروی خود را از پول و تقلب و سلاح نه تنها برای ورود خودشان به مجلس به کار بردند، بلکه زنان عروسک خود را به صندليهائی که برای زنان درمجلس درنظرگرفته شده بود، رساندند. درافغانستان متاسفانه ما زنانی داريم که جنگ سالارهستند و برخی از آنها درپارلمان حضوردارند.س: گفته می شود که بقايای طالبان درافغانستان هنوز باقی مانده اند. آنها وجود خود را چگونه نشان می دهند ؟ج : دربرخی از قسمتهای افغانستان (ازجمله درمناطق مرزی پاکستان) برخی درگيريها صورت می گيرد مثل حمله به مدارس و سوزاندن آنها، کشتن زنان و مردان کارمند سازمانهای غيردولتی، گروگان گيری برخی خارجی ها و غيره. طالبان مواضع و تهديهای شان درمورد کشتن زنان را درصورت کارکردن درسازمانهای غيردولتی و يا در راديوها مرتبا بيان می کنند.س : ظاهرا رسانه ها در سالهای اخير درافغانستان شکوفا شده اند. آيا اينها به نوعی به اهداف شما کمک نمی کنند ؟ج : متاسفانه دردهه ی اخير جنگ درافغانستان، رسانه های غربی هيچ توجهی به وضعيت موجود نکردند. بعد از فروپاشی رژيم طرفدار شوروی و اشغال کابل توسط بنيادگرايان درسال ۱۹۹۲، گفته شد که جنگ داخلی درجريان است و اين بخشی از سنت و فرهنگ افغانی می باشد. دراکثر رسانه ها چيزی را گفتند که حکومت می گفت. تنها بعد از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ خواستی زياد به وجودآمد و مردم شروع به صحبت درمورد فقرزنان کردند. اين وضع سالهادرکشورجريان داشت. اما چرا در رسانه ها سکوت می شد؟ تنها وقتی که رسانه های بين المللی درموردما نوشتند، اين به ما کمک کرد تا از کمکها و حمايتهایی برخوردارشويم. اما اين امر نيز سريعا رو به خاموشی گذاشت. چونکه رسانه های غربی از آزادشدن افغانستان و درامان بودن زنانش و برخورداری آنها از زندگی، صحبت کردند.س : آيا اين مصاحبه را می توان در روزنامه های محلی افغانستان آورد”ج : هرگز . دردرجه ی اول برای اينکه اين مصاحبه با عضوی از “راوا” است و هيچ نشريه ای جرئت نمی کند آن را چاپ کند. اين می تواند نتايج خطرناکی برای آنها به وجودآورد. ثانيا، ما از ۱۰ نفر از بالاترين جنايتکاران نام برده ايم، کسانی که سياست سازان روزاند و اين به مثابه يک تابو درافغانستان شده است که آنها را چنين طبقه بندی کنيم. روزنامه هادرافغانستان تحت شديدترين فشارها قرار دارند تا ار حکومت افغانستان انتقاد نکنند</div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-5325551335209980808?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-64678079159617028332006-12-01T23:28:00.000+03:302006-12-01T23:31:02.581+03:30 <style>i{content: normal !important}</style><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-6467807915961702833?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-87927301645067010772006-11-29T14:50:00.000+03:302006-12-01T23:32:34.868+03:30<div align="right"><span>ا<span>نگار جانی ،  گرفته </span></span><span><span>اند</span></span><br/><span>چند سال دارید؟</span>.<br/> - 20 سال. <br/><span> در شهرها ی مختلف روند سرکوب جوانان از طریق مأمورین نیروی انتظامی وبه همراهی خواهران بسیجی به منظور ترویج حجاب و امر به معروف و نهی از منکر جوانان صورت گرفته است.شما بعنوان یک زن جوان بگویید در اصفهان چه خبر است؟</span><br/>- نیروهای گشت پلیس اخیرا" همیشه در سطح شهر و در خیابان های پر رفت و آمد مثل نظر ، چهار باغ ، دروازه شیراز و... حضور دارند و اگر مورد مشکوکی ببینند مثلا" دختر و پسری را در کنار هم ببینند حتما" آنها را مورد بازجویی قرار میدهند و از ارتباطشان با هم سؤال میکنند و در صورت نداشتن مدرکی که نشان از فامیل بودن این دو نفر و یا ازدواج آنها نباشد به پاسگاه منتقل می شوند و بازجویی و... و جدای از این نوع عملیات سؤال پیچ کردن و دخالت در روابط آدمها ، میشه گفت که هر ماه یک بار به محل های خاص و پر رفت و آمدی مثل انقلاب و دروازه دولت و شیخ بهایی و... هجوم می آورند و به زنان و پسرها و دخترها به خاطر نوع لباسشان و کوتاه بودنشان و... تذکر میدهند و اگر کمی مقاومت کنی، یا تعهد باید بدهید و یا اینکه سوار ماشینهای مخصوص مبارزه با فساد شده و مورد بازجویی قرار میگیرید و این طور نیست که یک نفر پلیس زن بیاید تذکر بدهد و ... بلکه چند زن پلیس ظاهر میشوند و تذکر میدهند و پشت سرشان چند مرد بسیجی هم می آیند که مراقب اوضاع باشند مثل اینکه یک جانی را گیر انداخته اند و باید تمام راه های فرار را ببندند.- نظر شما <span>در مورد این گونه برخوردها چیست و مردم چه عکس العملی نشان میدهند ؟</span><br/>این نوع برخورد و تصمیم گرفتن برای لباس پوشیدن آدمها واقعا" تحقیرآمیز است و مردم چندین بار با فحش دادن و محافظت از جوانها اجازه ندادند که مأمورین آنها را با خود ببرند.ولی این حرکت ها به صورت پراکنده است و معمولا"اعتراض به این وحشیگری ها در جمع های دوستانه در تاکسی و اتوبوس ها است و اتفاقا" همین عکس العمل باعث میشود که نیروهای سرکوب هر روز فشار بیشتری را تحمیل کنند<br/></div><br/><br/><style></style><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-8792730164506701077?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-76528023995815504662006-11-29T14:26:00.000+03:302006-11-29T14:34:30.322+03:30<div align="right"><div align="right"><span style="color:#990000;"><span style="font-size:130%;">علیه</span><strong><span style="font-size:130%;"> حجاب </span><span style="font-size:130%;">بایستیم</span></strong></span><br/></div><br/><br/><br/>حمله های وحشیانه ی رژیم به حریم شخصی مردم و تعیین نوع پوشش آنان بسیار شدید شده . جوانان را به خاطر لباسشان آزار داده و دستگیر می کند و زیر ضرب و شتم خود قرار دهد. در چند ماهه ی اخیر درشهرهای مختلف ایران از جمله اصفهان در خیابانهای اصلی و پر رفت و آمد از جمله مسیر انقلاب تا دروازه دولت ماموران ج.ا با ریختن در خیابانها و حضور ماشینهای الگانس و مینی بوس هایی برای بردن دختر ها و پسرها به پاسگاه ها شدت یافته . هفته گذشته در میدان انقلاب زنان را به دلیل بد حجابی!! بازخواست کرده وعده ای را با ارشاد کردن و اینکه شما یک زن مسلمان هستید و باید حجاب اسلامی خود را رعایت کنید و با تعهد گرفتن انها را ازاد میکردند و عده ای را دستگیرکرده و با خود میبردند .ج.ا سعی دارد با انجام این اقدامات در طول روز و پشتیبانی نیروهای انتظامی از اعتراض مردم جلوگیری کند. به جز عده ای کم و محدود، از پیر و جوان به این عمل وحشیانه ی ج. ا و ایجاد رعب و وحشت در جامعه اعتراض دارند . ما نباید به ج ا اجازه دهیم که با به وجود اوردن رعب و وحشت در بین زنان و مردان به اهداف ارتجاعی خود برای گذاشتن حجاب بر سر مردم برسد . با اعتراضات پی گیرخود این بی عدالتیها ،نابرابریها و اپارتاید جنسی را به پایان برسانیم . انجمن جوانان ازادیخواه اصفهان هر گونه تعرض وحشیانه به حقوق انسانها را محکوم میکند.<br/><br/><br/><br/><span style="color:#ff0000;">انجمن جوانان آزادیخواه اصفهان – بخش زنان</span> <br/><br/><div align="center"><br/></div><br/> </div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-7652802399581550466?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-20152078497358297092006-11-22T14:54:00.000+03:302006-11-22T15:03:17.612+03:30<a href="http://photos1.blogger.com/blogger2/948/4369/1600/BAGGAGE.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 119px; CURSOR: hand; HEIGHT: 114px" height="119" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/948/4369/200/BAGGAGE.jpg" width="144" border="0" /></a><br /><div><br /><div><br /><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;color:#990000;"><strong>ترک اعتیاد اسلامی</strong></span><br /><span style="color:#3333ff;"><strong>رها <span style="color:#ff0000;">رد</span> – اصفهان<br /></strong></span>در شهرهای مختلف ایران کلاسهایی تشکیل شده است که به معتادین و خانواده انها کمک میکند که اعتیاد خود به مواد مخدر را ترک کنند . افرادی با این معتادان در ارتباط هستند که به اصطلاح راهنمای آنها می باشند. (راهنما شخصی است که در بیرون و داخل این جلسات با معتادین در ارتباط است و فرد معتاد برای انجام کارهای خود و قبل از تصمیم گرفتن با ید با راهنمای خود مشورت کند و طبق نظر راهنمای خود عمل کند.)<br />معتادان بعد از ترک اعتیاد خللهایی را در زندگیشان احساس میکنند که راهنمای آنها چیزی به نام نیروی برتر به نام خدا جایگزین ان میکنند و به آنها این تلقین را میکنند که توسط این نیروی برتر می توانند هر کاری را بکنند. این نیروی برتر میتواند هر چیزی باشد مثلا درخت ، گل، ماشین و...<br />یک بار در این کلاسها شرکت کردم. روال این جلسات به این شکل است که نیم ساعت رهبران جلسه سخنرانی میکنند و بقیه جلسه شرکت کنندگان می توانستند از احساساتشان صحبت کنند. من وقتی به صحبتهای دوستان گوش می دادم ، می دیدم مثلا از 10 کلمه ای که حرف می زنند 8 تای ان به امید خدا ،خدا به ما کمک کرد ، خدا را شکر و از این جور کلمه ها بیان میکردند. من که از بیرون به این جلسات و کلاسها نگاه می کردم می توانستم این را حس کنم که کسانی که در این جلسات شرکت کرده اند به دنبال مکان وافرادی هستند که بتوانند از انها کمک بگیرند. ولی متاسفانه روال کاری این جلسات را طوری دارند پیش میبرند که از طریق این کلاسها و جلسات، اسلام و مذهب خود را به مردم تزریق می کنند .<br />در پایان هر جلسه ای دایره ای تشکیل می دادند که دعا و نیایش می کردند و یکدیگر را در آغوش میگرفتند که به قول خودشان به هم انرژی بدهند. وقتی با افرادی که در حال ترک بودند صحبت میکردم از دنیایی حرف می زدند که در زمان معتاد بودنشان از این دنیا دور بودند . از مشکلاتی حرف میزدند که روزانه با آن در گیر بودند و آنها را می توانستند ببینند در صورتی که وقتی به مواد آلوده بودند باز هم این مشکلات را داشتند و به قول خودشان مواد این اجازه را به آنها نمیداد که چیزی دیگر را ببینند و درک کنند .<br />از زبان یکی از دوستان شنیدیم که میگفت این رژیم مثل نقل و نبات مواد مخدر را بین جوانها پخش میکند که دغدغه زندگیشان برای بدست آوردن مواد باشد و نتوانند به مشکلات دیگری که این رژیم و دولت برای جوانها به وجود آورده بپردازند و همیشه با این کار آنها را از مسائل روزمره زندگیشان دور نگه میدارند.<br />ببینید که چطور با این بیماران برخورد میکنند و در برابر خللها و نیازهایشان نسخه تجویز میکنند. دوستانی بودند که بعد از ترک اعتیادشان از کمبودهایی حرف میزدند که به آن نیاز داشتند. کمبودهایی مثل سکس ، ارتباط با جنس مخالف خود و ... پاسخی که در مقابل این نیازها داده میشد این بود که نباید این گونه ارتباطها را داشته باشند. برای اینکه براشان سم است و امکان لغزش را برای آنها دارد و بهترین راه را ازدواج معرفی می کنند. و به افرادی که قصد ازدواج ندارند میگویند باید به امید خدا نشست و صبر کرد. و قتی قادر به پاسخ دادن نیازهای انسانها نیستند انها را به یک دنیای دیگه و خیالی موکول میکنند</div></div></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-2015207849735829709?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-92038308216779259062006-11-20T17:26:00.000+03:302006-11-20T17:36:22.798+03:30<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/948/4369/1600/791871/woman-8mars.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 154px; CURSOR: hand; HEIGHT: 91px" height="114" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/948/4369/200/326188/woman-8mars.jpg" width="166" border="0" /></a><br /><div><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/948/4369/1600/429560/t2.jpg"><span style="font-size:+0;"></span></a><br /><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">معضل نگهبانان حجاب</span><br /></span><span style="color:#3333ff;">امضاء محفوظ،- اصفهان<br /></span></strong>امروز آزمون تئوری رشته ها مختلف بخش آی.تی در سالن آزمون سازمان فنی حرفه ای اصفهان برگذار شد<br />ساعت 8 صبح در حین ورود به محل آزمون که با نشان دادن کارت ورود و تأیید پوشش هنرجو ازطرف نگهبان درب همراه بود، تعداد بیش از 15 نفر ازهنر جویان به علت کوتاه و تنگ بودن مانتو و آرایش و وضع "نامناسب" حجاب و ... ممنوع الورود شدند<br />این مانع شدن نگهبانان با اعتراض از طرف هنرجویان روبرو شد ، که: ما برای امتحان به این محل آمده ایم و باید با همین پوشش اجازه ی ورود داشته باشیم. 6 ماه از سال را به اینجا آمده ایم و حالا باید به خاطر اینکه قوانین اینجا پوشش ما را مناسب نمی دانند تمام این زحمات به هدر برود.<br />با بیان این صحبت ها رئیس بخش در محل حضور پیدا کرد ، همچنین 2 نگهبان از بخش آی.تی برای مانع شدن از ورود هنر جویان حاضر شدند و سعی داشتند کارت ورودی آنها را بگیرند که موفق نشدند و با هجوم هنر جویان به طرف درب ورودی خودروها که هر از چند گاه باز می شد و البته مانع شدن نگهبانان، به داخل سالن امتحان رفتند. قبل از توزیع پاسخنامه اعلام شد که نام این افراد از آزمون حذف می شود و بعد شماره ی همه ی متخلفان!! را ثبت کردند<br />آزمون برگذار شد و فعلا" قضیه با احضار رئیس بخش آی.تی و بازخواست او به اتمام رسید. مشخص نیست این متخلفان بعد از اعلام نتایج آزمون تئوری آیا اجازه ی حضور برای آزمون عملی را خواهند داشت یا نه و همچنین ادامه ی تحصیل در رشته های دیگر در این بخش را<br />این فشار برای جدا سازی دختران و پسران و حجاب کامل (چادر و یا مانت وو شلواربلند و تیره و مقنعه) در سازمان فنی حرفه ای در تمام بخش های آن اعمال میشود . تا به حال عده ی زیادی از استادان و هنرجویان به علت عدم رعایت آن اخراج شده اند. این حرکت امروز دختران نشان داد که این نگهبانان حجاب، دیگر نمی توانند مانند سابق احکام حجاب را حاکم کنند</div></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-9203830821677925906?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-8936811835223680332006-11-12T03:53:00.000+03:302006-11-18T14:52:35.457+03:30<div align="right"><strong><span style="color:#000099;">آزادی زن به سر دبیری پروین کابلی</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="color:#000099;">مطالب این شماره</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="color:#990000;">جنبش زنان جنبش مقاومت نه جنبش</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="color:#990000;">بیحقوقی</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="color:#990000;">حقوق ویژه به زنان یا تبعیض مثبت</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="color:#990000;">به این رفتار شنیع اعتراض کنید</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="color:#990000;">آیا تنبیه در رابطه زناشویی جایز است؟ </span></strong></div><div align="right"><strong><span style="color:#990000;">و مطالب دیگر</span></strong></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-893681183522368033?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-61943503185002203892006-11-12T01:41:00.000+03:302006-11-12T01:51:47.868+03:30<a href="http://photos1.blogger.com/blogger2/948/4369/1600/2w73dwh.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/948/4369/400/2w73dwh.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-6194350318500220389?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-1162372331844734932006-11-01T12:29:00.000+03:302007-01-28T16:07:07.199+03:30<div align="right"><div align="right"><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><strong></strong></span></div><a href="http://www.4shared.com/file/5251977/9ab06175/iran_khanom_128.html"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">کلیپی کوتاه در مورد حجاب و<br />جمهوری اسلامی ، زنان و جوانان در برابر آن</span></strong></a></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-116237233184473493?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-1162371421729694952006-11-01T12:14:00.000+03:302006-11-12T01:37:04.881+03:30<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5667/3988/1600/robot.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5667/3988/320/robot.jpg" border="0" /></a><br /><div align="right"><br /><strong><span style="color:#cc0000;">سکسِ زودرس<br /></span></strong><br />برگردان: لاله حسین پور<br /><br /><br />پایین آمدن سن شروع به انجام سکس، چه نقشی در جامعه دارد؟ آیا باعث آزادی جوانان و نوجوانان می شود یا آنان را وابسته تر می سازد؟<br />تبلیغات، رسانه های عمومی، اقتصاد و سیاست چه نقشی در این امر دارند؟ والدین، محصلین، دکترها و جامعه شناسان در این باره چه می گویند؟<br /><br />سئوال مهمی است<br />تحقیقات نشان می دهد که دختران و پسران بسیار زودتر از آن چه تصور می شود، به سکس روی می آورند. متوسط این سن، در حال حاضر 15 سال است که نسبت به 10 سال پیش، یک سال کمتر شده است. در حال حاضر از هر 10 دختر 14 ساله، یکی با پسری هم بستر شده است. این تحقیقات ثابت می کند که سکس زودرس بین نوجوانان ارتباط مستقیم با بلوغ زودرس کودکان دارد. هم اکنون در کشورهای غربی، بلوغ جنسی هر ساله 2 ماه زودتر اتفاق می افتد. دخترانی که در سال های 60 به دنیا آمده اند، اولین بار با 13 سال و نیم پریود شده اند. آن هاییکه در سال های 70 پا به دنیا گذاشته اند با 12 سال و 2 ماه و امروزه دختران به طور متوسط در سنین 11 سال و نیم پریود می شوند و اگر به همین ترتیب پیش برویم، در سال 2010 کودکان در سنین 10 سالگی به بلوغ جنسی می رسند.<br /><br />اما سئوال اصلی این جاست که آیا دختران و پسرانی که چنین زود به بلوغ جنسی می رسند، برای انجام سکس نیز بالغ می باشند؟ پاسخ بسیاری از محققان منفی است. نوجوانان امروزی با وجود بلوغ زودرس فیزیکی، هنوز با بلوغ روحی و روانی فاصله زیادی دارند. اختلاف میان بلوغ جسمی و جنسی با بلوغ فکری و اجتماعی روز به روز بیشتر می شود و آن هم بدون این که به مسئولیتی که در یک رابطه جنسی وجود دارد، اندیشیده شود، بدون آن که به عواقب آن، به وابستگی های ناشی از آن و ترس هایی که بعد از آن گریبان گیر دو طرف می شود، تفکر و تأملی انجام گیرد. چنین تفکر و تأملی، باوجودی که بلوغ جنسی و جسمی کامل است، در یک سکس زودرس، به آسانی به فراموشی سپرده میشود.<br /><br />جوانان ما در جامعه ای بزرگ می شوند که در امر اطلاعات رسانی و آگاهی جنسی، درهم ریختگی عجیبی وجود دارد. از طرفی اطلاعات بی حد و مرز در رسانه های عمومی و از طرف دیگر روشن گری و آگاهی رسانی بسیار محدود در حیطه خانواده و مدرسه و گاها اطلاعات غلط و اشتباه در محدوده دوستان. چنین آشفتگی ای تأثیرات بسیار عمیقی در میان نوجوانان و گرایشات جنسی آنان باقی می گذارد. آن ها هریک با برداشت شخصی و منحصر به فرد از این اطلاعات، سناریوی سکس را در ذهن خود طراحی می کنند. به ویژه دختران نوجوان اساسا به دنبال تأیید هویت خود و پذیرفته شدن در محیط دوستان خود، دست به این کار می زنند و قبل از انجام سکس، غالبا تصورات اشتباهی از آن داشته اند.<br /><br />نتیجه آن که میزان بارداری در میان نوجوانان به طور مداوم رو به بالا می رود. برای مثال در آلمان، در سال 1996 این تعداد هنوز حدود 9 هزار و 500 نفر بود. در سال 2001، 13هزار دختر زیر 18 سال باردار شدند و در سال 2005 این میزان به 15 هزار نفر رسید. از هر 10 مادر زیر 18 سال، یکی زیر 14 سال سن دارد و به همین ترتیب میزان بارداری در میان دختران 10 تا 14 ساله افزایش می یابد.<br /><br />تحقیقات حاکی از آن است که هر چه سن انجام سکس پایین تر باشد، توجه به جلوگیری از بارداری نیز تخفیف می یابد. از هر 5 دختری که در سنین 14 و 15، اولین رابطه جنسی خود را انجام می دهند، تنها یک نفر به جلوگیری از بارداری می اندیشد. این در شرایطی است که آلمان به لحاظ آمار بارداری میان نوجوانان، در کشورهای اروپایی، در رده متوسط قرار دارد. یعنی 16 نفر از 1000 دختر نوجوان. فرانسه، با میزان 20 نفر از 1000 دختر در رده بالای آلمان قرار می گیرد و هلند با میزان 8 دختر از 1000 نفر در پایین لیست قرار گرفته است. آمریکا اما، با 80 دختر از 1000 نفر با فاصله زیادی در رأس این آمار جای دارد. یعنی سالانه 860 هزار نوجوان در ایالات متحده آمریکا باردار می شوند. جالب این جاست که اکثریت قاطع این تعداد در ایالت های جنوبی کشور که محافظه کاران در آن قدرت دارند، زندگی می کنند. در ایالت هایی که در آن ها بسیار زیاد از کلیسا صحبت می شود و بسیار کم از کندوم و وسایل پیش گیری از بارداری!<br /><br />جنبش بنیادگرایان مسیحی نه تنها در آمریکا تبلیغات وسیعی به راه انداخته اند، و کم کم جاپای آ نان را در کشورهای اروپایی نیز مشاهده می کنیم. آن ها با شعار "عشق حقیقی در انتظار است"، ظاهرا در تقابل با سکس قبل از ازدواج، اما در عمل با منع هر گونه روشن گری درباره سکس و عواقب آن، مثل استفاده از وسایل پیش گیری از بارداری، ممنوعیت کورتاژ و غیره، جنبشی به راه انداخته اند و شعبه های خود را در اروپا نیز بازگشایی کرده اند.<br /><br />در چنین شرایطی بسیار مشکل است که به رابطه جنسی میان نوجوانان با یک دید واقع بینانه و با تمامی ابعادش نگریست. نگرش صحیح به رابطه جنسی میان نوجوانان، آگاهی و روشن گری به مراتب بیشتر و دقیق تری نسبت به گذشته می طلبد.<br /><br />امروزه از هر 5 دختر نوجوانی که برای اولین بار به یک رابطه جنسی کشیده می شوند، یک نفر به خاطر "او" به آن تن می دهد و چهارپنجم این دختران به خاطر میل و کشش خود و یا اساسا کنجکاوی، برای اولین بار رابطه جنسی می گیرند. در حالی که همین میزان در سال 1970، برعکس بود و 4 نفر از 5 دختر، تنها به خاطر میل و تقاضای دوست پسر خود به این کار دست می زدند. این آمار، خود حاکی از دست یابی به اعتماد به نفس بیشتر میان دختران نوجوان است. اکنون دختران بیشتر از گذشته به تمایل و نیاز خود توجه می کنند تا از روی احساس وظیفه و اجبار تن به درخواست دوست پسر خود بدهند. اما هنوزتا مرحله ایده آل فاصله زیادی وجود دارد.<br /><br />این ها همه آمار هستند. اما واقعیت طور دیگری عمل می کند. پزشکان و مددکاران اجتماعی روزانه با نوجوانانی برخورد می کنند که تحت فشار و اصرار دوست پسرشان برای اولین بار به انجام سکس دست می زنند و از انجام آن نه تنها لذتی نبرده اند، بلکه پشیمانند و آرزو می کنند تا این کار را انجام نمی دادند. مشکل اصلی این دختران عدم اعتماد به نفس کافی و ترس از دست دادن دوست پسرشان است.<br /><br />برای این که دقیق تر به مسئله سکس زودرس و به ویژه رابطه جنسی برای اولین بار بپردازیم، طرح یک سئوال ضروری است.<br />چه زمانی برای داشتن سکس برای اولین بار مناسب است؟<br /><br />طبیعی است که پاسخ به این سئوال از جانب پدر- مادر یا دختری نوجوان یا زنی با تجربه یا پزشک و یا جامعه شناس، متفاوت است.<br />در میزگردی که با شرکت والدین، پزشک، دخترنوجوان، مددکار اجتماعی، دختری 22 ساله و یک جامعه شناس برگزار شد، هریک با واکنشی متفاوت به این سئوالات پاسخ گفتند.<br /><br />خانم مددکار اجتماعی خوش حال است از این که امروزه یک دختر 14 ساله قبل از انجام سکس به دکتر مراجعه کرده و تقاضای نسخه قرص ضدبارداری می کند. زیرا خطر اصلی را در عدم آگاهی نسبت به عواقبی می بیند که سکس برای نوجوانان به بار می آورد. او معتقد است، در شرایطی که میزان حاملگی میان نوجوانان در 15 سال اخیر دو برابر شده است، لازم است به سرعت فکری برای ارائه آگاهی و روشن گری به نوجوانان انجام گیرد.<br />بسیاری از این دختران نوجوان که نادانسته باردار شده اند، می گویند اگرقبل از انجام سکس، کسی با آن ها صحبت کرده و نتایجی را که سکس برایشان به همراه می آورد، گوش زد کرده بود، آنان دست به این کار نمی زدند و یا آن که آگاهانه و با تهیه وسایل پیش گیری از بارداری رابطه جنسی برقرار می کردند. اغلب این دختران یا خانواده و سرپرستی ندارند و یا اعضای خانواده کاملا بی اعتنا به رفتار آنان هستند.<br />در این جا گفتنی است که به طور کل، نوجوانان تمایلی به صحبت در باره سکس با والدینشان ندارند و از آنان دوری می جویند. آن ها صحبت با دکتر و یا مددکار اجتماعی را بیشتر می پسندند و اساسا مایلند با دوستانشان صحبت کنند و از آن طریق بیشترین تأثیر را می پذیرند. بنابراین تمرکز اصلی در ارائه آگاهی به نوجوانان، اساسا مدرسه و آکسیون های ویژه در این رابطه است که می بایست از طریق دولت ها و تخصیص بودجه انجام گیرد.<br />البته واکنش های اشتباه از جانب والدین عامل مؤثر در اجتناب نوجوانان از صحبت و مشورت با خانواده است. در واقع این پدران و مادران هستند که می باید در وهله اول مورد آگاهی و مشاوره قرار گیرند و نحوه روبرو شدن با سئوالات فرزندانشان را درباره سکس، آموزش ببینند. برخی از خانواده ها حرف زدن از سکس را تابو کرده اند و متأسفانه روشن گری در این رابطه را مقدمه ای می بینند بر سوق دادن نوجوانان به سوی سکس زودرس!<br /><br />دختر 22 ساله ای که در میزگرد شرکت کرده است، معتقد است که در اجتماع کنونی، اگر دختری با 18-17سال هنوز سکس نداشته باشد، دچار مشکلات روحی و شخصیتی میشود و اعتماد به نفس خود را از دست می دهد. از نظراو دختران نوجوان دلایل زیادی درانجام سکس برای اولین بار دارند. از جمله کنجکاوی، تحت فشار دوست پسر قرار گرفتن، عدم اعتماد به نفس کافی و مورد محبوبیت قرار گرفتن در پیرامون خود، دلایل اولیه برای اولین رابطه جنسی است. چنین دخترانی در مراحل بعد از بلوغ جنسی، خود را چاق و زشت احساس می کنند و در این شرایط کسی پیدا می شود که به او اظهار عشق می کند و به این وسیله او را تأیید می کند. دختر هویت خود را در چنین رابطه ای تثبیت شده می یابد و احساس ارزش می کند. احساس لذت و نیاز جنسی تنها فاکتورهایی هستند که دختران نوجوان هنگام انجام سکس، آن ها را نادیده می گیرند. اکثریت قاطع دخترانی که برای اولین بار رابطه جنسی برقرار می کنند، هیچ گونه لذتی نمی برند و تا مدت های مدید از آن بیزار می شوند. اما حرف زدن در این باره میان نوجوانان، تابو است. کسی اعتراف نمی کند که هیچ لذتی از این کار نبرده است. آن ها از این که سکس داشته اند، احساس افتخار می کنند و آن را در میان دوستانشان ابراز می کنند اما درباره احساسشان و این که چه برداشتی و چه تجربه ای از این عمل به دست آورده اند، صحبتی نمی کنند. در حالی که انجام سکس بدون لذت و احساس، می تواند تجربه بسیار تلخی برای یک نوجوان باشد. آمار نشان می دهد که 80 درصد دختران نوجوان آرزو می کنند که این کار را انجام نمی دادند و هنوز چند سال صبر می کردند. در واقع اکثریت قاطع دختران نوجوان بعد از انجام سکس، از انجام آن پشیمان می شوند.<br /><br />یکی از مسائلی که غالبا بین دختران و پسران نوجوان مشاهده می شود، پزدادن و ابراز داشتن سکس به دروغ است. آن ها از این طریق هویتی برای خود کسب می کنند و به این ترتیب در جمع پذیرفته می شوند. اما همین امر باعث می شود تا سایر نوجوانان نیز با این تصور که نباید از دیگران عقب بمانند و اگر سکس نداشته باشند، مدرن و امروزی نیستند، با سرعت بیشتری به انجام زودرس رابطه جنسی بپردازند. هم چنین به علت تبلیغات وسیعی که در رسانه های عمومی، مجلات، تلویزیون و فیلم های ویدئویی راجع به سکس انجام می گیرد، تصور غلطی در میان نوجوانان به وجود می آورد. در یک همه پرسی از نوجوانان 14-13 ساله، در باره میزان انجام سکس در همین سنین، اکثرا به 70-60 درصد و گاها به 90 درصد اشاره کرده اند. در حالی که آمار هنوز از 10 درصد حکایت می کند. هم اکنون از هر 10 دختر نوجوان، یکی دست به عمل سکس می زند. آگاهی به این امر خود یکی از موارد مهم ارائه روشن گری به نوجوانان می باشد.<br /><br />با وجود رشته سکسوآل در مدارس و تدریس آن در دو مرحله ابتدایی و راهنمایی و روشن گری در این مورد، نوجوانان ما از عدم آگاهی کافی در رنجند. اطلاعات آن ها اکثرا نادقیق و مبهم هستند و از جزئیات آگاهی ندارند. آن ها غالبا اطلاع ندارند که انجام سکس چه عواقبی می تواند داشته باشد. برخی سئوال می کنند، آیا ممکن است در اولین عمل رابطه جنسی، بارداری رخ دهد؟<br />این امر نشان می دهد که روشن گری درباره سکسوآل نباید به چند ساعت تدریس در سطح یک کلاس بسنده شود، بلکه نوجوانان می بایست این امکان را داشته باشند تا تک تک ، مورد خطاب و مشاوره قرار گیرند و کلیا ت تا جزئیات مربوط به سکس و مشخصه های آن برایشان روشن شود. کتاب های آگاه گرانه میبایست با زبان ساده قادر به توضیح مراحل سکس و نتایج ناشی از آن بوده و به نوجوانان معرفی گردند. یکی از مسائلی که باید در ارائه آگاهی به نوجوانان مورد نظر قرار گیرد، امراضی هستند که از طریق سکس، امکان ابتلاء به آن ها فراهم می شود. مثل ایدز، هپاتیت ب و سایر امراض مقاربتی. نوجوانان اگر قبل از انجام سکس به پزشک مراجعه کنند، اساسا به علت دریافت نسخه قرص ضد بارداری است و کمتر کسی به این گونه امراض فکر می کند. در حالی که میزان این قبیل امراض نیز با توجه به انجام سکس زود رس و عدم وجود آگاهی دقیق، به سرعت بالا میرود. این درحالی ست که پسران نوجوان اکثرا انتظار دارند تا دختر به فکر پیش گیری باشد و یک دختر نوجوان نیز کمتر به این فکر می کند که با خود کندوم حمل کند و در نتیجه عمل سکس اتفاق می افتد، بدون آن که جلوگیری به عمل آید.<br />تحقیقات نشان می دهد که ازهر 10 دختر 17 ساله، یکی مبتلا به انواع بیماری های مقاربتی که از باکتری ناشی می شود، می باشد. این باکتری به طور معمول در لوله های تخم دان خانه کرده و شخص را نازا می سازد.<br /><br />یکی از مؤثرترین طرقی که باعث ازدیاد اعتماد به نفس میان نوجوانان به ویژه دختران می شود، این است که از دوران ابتدایی توسط آکسیون های مختلف، راه های دریافت اعتماد به نفس به کودکان آموزش داده شود. کودکان باید با شعار "بدن من به خودم تعلق دارد" بزرگ شوند. جوانب مختلف این شعار در زندگی روزمره کودک باید شناسانده شود و به این ترتیب آگاهی اولیه در مورد حفاظت از این مالکیت در هر عرصه ای به کودک ارائه شود. کودک باید یاد بگیرد که گفتن "نه" حق اوست و او باید در هر جایی که نمی خواهد، از این کلمه استفاده کند. در اتوبوس که با تماس بدنی از او سوءاستفاده می شود، یا در خانه که مورد خشونت قرار می گیرد و یا در نوجوانی که دوست پسرش او را مجبور به سکس می کند. کودک باید در سنین ابتدایی یاد بگیرد از بدن خود دفاع کند و با شعار "من قوی هستم" مرز خود را روشن کند. کودک باید برای خود روشن کند که کیست و چه می خواهد.<br /><br />جامعه شناسی که در میز گرد شرکت کرده، می گوید، بسیاری بر این عقیده اند که چون دختران به لحاظ هورمونی و فیزیکی زودتر از پسران هم سن خود به بلوغ می رسند، پس آمادگی بیشتری برای انجام سکس دارند. درحالی که این برداشت اشتباه است. درست است که دختران نسبت به پسران هم سن خود زودتر به مرحله بلوغ می رسند، اما همین دختران به لحاظ روحی، روانی و اجتماعی به بلوغ نرسیده و نباید صرفا بلوغ جنسی و فیزیکی را ملاک قرار داد. در چنین حالتی معمولا دختران نوجوان با پسرانی هم بستر می شوند که چند سال از آنان بزرگ ترند و در نتیجه تأثیرات بسیار منفی تری نیز به جای می ماند. تفاوت بسیار بزرگی است که دختر و پسر 14 ساله ای به انجام سکس بپردازند یا دختر 14 ساله و پسر 18 ساله به این کار دست بزنند.<br /><br />نکته ای که امروزه در جامعه مطرح است، تفاوتی ست که اجتماع میان دختران و پسرانی که به رابطه جنسی می پردازند، قائل است. قضاوت جامعه هم چنان مثل گذشته بی رحمانه است. دختری که چند دوست پسر عوض می کند و با آن ها هم بستر می شود، به عنوان "فاحشه" و "خراب" در مدرسه و پیرامون خود انگشت نما می شود. اما نگرش در مورد این گونه اعمال پسران، نرمال و طبیعی به نظر می آید. این تفاوت در رابطه با دختران و پسران کشورهای جهان سوم به حد اعلاء خود می رسد. بسیاری از دختران، هنگام ازدواج از پزشکان خود تقاضای دوختن پرده بکارت خود را می کنند. اما پسران ابائی ندارند که بعد از چندین رابطه جنسی و اعتراف به آن، با همسر آینده خود ازدواج کنند.<br />اما تفاوت بزرگ بین دختران و پسران تنها در حیطه سکس عمل نمی کند. مهم تر از آن تفاوتی ست که جامعه به طور آگاهانه و هدف مند در رشد و نمو اجتماعی دختران و پسران فرمان می دهد. در شرایطی که پسران برای ترسیم آینده خود، انواع و اقسام امکانات را از قبیل تکنیک، سیاست، ورزش و غیره، در پیش روی خود دارند که ربطی به سکس ندارد، دختران، اساسا به سوی اهدافی جلب می شوند که به جنسیت آنان ارتباط دارد. در این رابطه مطبوعات و رسانه های عمومی نقش بزرگی بازی می کنند. در هر مجله ای که به نوجوانان اختصاص دارد، یک صف طولانی از مد، آرایش و مشاوره های سکسی برای دختران ردیف شده است. در این مجلات که سابقا مقالاتی اساسا در رابطه با کاردستی، مسائل احساسی، نگاه داری حیوانات خانگی و از این قبیل مطالب یافت می شد، امروزه درباره سکس، چگونگی لذت بردن، اشکال مختلف انجام سکس، چگونگی جلب توجه پسران و غیره نوشته شده و به تصویر گذاشته می شود. این ها مجله هایی هستند که غالبا کودکان و نوجوانان از 10 تا 14-13 سال به آن توجه و علاقه نشان می دهند. چنین مطالب و تصاویری را نه تنها در مجلات، بلکه در تلویزیون و فیلم های ویدئویی نیز که در دست رس همگان قرار دارد، می توان به کرات دید. چنین تبلیغات گسترده ای باعث گم راهی اذهان می شود.<br /><br />در رابطه با سئوال چه سنی برای داشتن سکس خطرناک است، نظرات متفاوت است. آقای دکتری پاسخ می دهد: هیچ گاه! و ادامه می دهد، خطر آن جاست که نوجوان را از داشتن سکس منع کنند. البته او مرز میان کودکی و نوجوانی را روشن نمی کند. آیا می توان سن مشخصی را برای همه نوجوانان تعیین کرد و آن را پایان کودکی نامید؟ پاسخ منفی است. آیا دوره بلوغ و پایان آن در همه، یک سان است؟ پاسخ منفی است. آیا بعد از پایان دوره بلوغ، آمادگی هر فرد برای انجام سکس، یک سان است؟ پاسخ منفی است.<br />یک نوجوان در عمل و در لحظه های زندگی سکسی خود متوجه می شود که سکس، بسیار پیچیده تر از آن است که تصور می کرده و تنها با چشمه لذت خواندن آن، نمی توان آن را توضیح داد. سکس می تواند چشمه ترس، شرم، درد و رنج نیز باشد. خطر واقعی آن جاست که سکس، بسیار زود، هم راه با خشونت ویا ناخواسته وارد زندگی این نوجوان شود. به این خطر اما، صنایع مواد آرایشی، صنایع باربی سازی، و نشریات راه نمای سکس در جامعه اعتنایی نمی کنند. آن ها وظیفه دارند تا کودکان و نوجوانان را به سویی رانند که بیشترین سود را نصیبشان می کند.<br /><br />امروزه نوجوانان در جامعه مرزی نمی شناسند. نباید ها و اجازه نداشتن ها، جای گاه خود را در خانواده از دست داده است. در گذشته دورانی وجود داشت که نوجوانان مجاز به انجام هر کاری نبودند، بعد از آن دورانی پدید آمد که آن ها اجازه داشتند هر کار که می خواهند انجام دهند. اکنون اما، دوره جدیدی پدید آمده است. امروزه نوجوانان خود را موظف به انجام هر کاری که امکان پذیر است، می دانند و دست به آن می زنند.<br />طبیعتا پزشکان و یا مددکاران اجتماعی نمی توانند نقش خانواده و سرپرست را برای یک نوجوان بازی کنند. در وهله اول، این والدین هستند که باید فرزند خود را با شیوه تربیتی و قواعد مشخصی به جامعه بفرستند و بر اعمال او نظارت به عمل آورند.<br />امروزه شاهد آن هستیم که بچه های مدارس ابتدائی با خود تلفن دستی حمل می کنند و هریک دارای دست گاه MP3 هستند. عامل اصلی چنین روی کردی در جامعه، در وهله اول صنایع و کنسرن ها و به تبع آن ها، تبلیغات و رسانه های عمومی می باشند.<br /><br />پرهیزگاری مقدس<br /><br />مدت های مدیدی ست که بنیادگرایان مسیحی در آمریکا تلاش می کنند تا جوانان را از انجام عمل سکس قبل از ازدواج منع کنند. آن ها گروه های مختلفی به راه انداخته اند و با یک انگشتر سمبلیک که طی مراسمی در کلیسا، به دستان جوان مورد نظر می کنند، آنان را متعهد به عدم انجام رابطه جنسی قبل از ازدواج می نمایند.<br />بودجه این آکسیون در زمان بوش به 206 میلیون دلار در سال رسیده است. تقریبا 89 میلیون دلار بیشتر از سال 2003. در حالی که بودجه تدریس رشته سکسوآل در مدارس و رساندن آگاهی به نوجوانان در حد 48 میلیون دلار پایین آمده است. یعنی 4 برابر کم تر از بودجه تبلیغ پرهیزگاری و پارسایی در میان نوجوانان.<br />از طرف دیگر بارداری در میان نوجوانان در ایالت های آمریکا بی داد می کند. برای مثال آمار بارداری نوجوانان در یکی از ایالت های آمریکا تقریبا 5 برابر بارداری نوجوانان در آلمان است. در اکثر مدارس این ایالت، بخشی از ساعت های درس سکسوآل و روشن گری در میان نوجوانان حذف شده و به جای آن، اساسا به تبلیغ پرهیزگاری و پارسایی پرداخته می شود.<br /><br />جنبش پرهیزگاری، به ویژه در آمریکا در 10 سال اخیر رشد و نمو کرده و اکنون به میزان5\2 میلیون جوان رسیده است. آن ها اعتقادی به پیش گیری از بارداری ندارند و تنها راه پیش گیری از بارداری را پرهیزگاری و عدم داشتن سکس می دانند. استفاده از کندوم و سایر وسایل پیش گیری را منع می کنند و ازدواج و ازدیاد نسل را به عنوان تنها رابطه سالم و صحیح دو جنس می شناسند. آن ها معتقدند سکس پیش از ازدواج، رابطه صحیح و سالم میان دو جنس را به هم زده و خراب می کند و جز از بین رفتن دوستی و هم چنین اعتماد به نفس، نقش دیگری ندارد!<br />پیام اصلی تبلیغ پرهیزگاری در این دنیای آشفته، آن است که یا زندگی بدون سکس پیش از ازدواج: یعنی عزت و احترام و شخصیت. و یا زندگی هم راه سکس پیش از ازدواج: یعنی گم راهی و تباهی!<br />چنین پیامی البته، جدید نیست. پیام اصلی انجیل است که امروزه تکرار می شود. آن چه جدید است، حمایت مالی و معنوی رژیم آمریکا از آن است. از زمانی که بوش بر سر کار آمده است، بر این حمایت چندین برابر افزوده است.<br />وسایل جلوگیری و امکان کورتاژ تابو محسوب می شود و اطلاعات ناصحیح در رابطه با وسایل پیش گیری از بارداری ارائه می گردد. برای مثال مطرح می شود، کندوم، کمک بزرگی به جلوگیری از سرایت ویروس ایدز نمی کند و حتی اعلام می کنند که 31 درصد عدم موفقیت از سرایت ایدز مشاهده شده است.......... در حالی که یک آمار علمی حکایت از موفقیت کندوم به میزان 98 درصد پیش گیری از سرایت ایدز دارد.<br /><br />طبق آمار اکثر نوجوانانی که به آکسیون پرهیزگاری جلب می شوند، حداکثر بعد از 18 ماه به قولی که داده اند و قسمی که خورده اند، پشت پا می زنند و این در حالی است که آنها نه اعتقادی به استفاده از وسایل پیش گیری از بارداری و یا جلوگیری از سرایت بیماری های مقاربتی و ویروسی دارند و نه اطلاعات چندانی در این موارد کسب کرده اند.<br /><br />سیاستی که بوش در راستای حمایت فعال از پرهیزگاری و پارسایی از یک طرف و از طرف دیگر، حذف ارائه آگاهی در حیطه سکسوآل و عدم استفاده از وسایل جلوگیری هنگام سکس و هم چنین غیرقانونی کردن کورتاژ دارد، جامعه و روابط جنسی در آن را آگاهانه به دوران حاکمیت انجیل و به عصر حجر می راند! </div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-116237142172969495?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-1162209975759894782006-10-30T15:25:00.000+03:302006-11-12T01:37:04.738+03:30link tv soed : <a href="http://svt.se/svt/road/Classic/shared/mediacenter/index.jsp?hastested=true&a=677366&amp;haswm=true&hasrp=true">http://svt.se/svt/road/Classic/shared/mediacenter/index.jsp?hastested=true&amp;a=677366&haswm=true&amp;hasrp=true</a><br /><div align="right"><strong><span style="color:#000099;">آزادی زن نشریه ای از سازمان آزادی زن<br />به سر دبیری پروین کابلی</span><br /><span style="color:#990000;">مطالب این شماره<br />سازمان آزادی زن و اولویتهای این دوره<br />جنبش برابری طلب زنان ایران برنامه ای در تی.وی. سوئد<br />و مطالب دیگر</span></strong></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-116220997575989478?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-1161535117750189272006-10-22T20:01:00.000+03:302006-11-12T01:37:04.611+03:30<div align="right"><strong><span style="color:#ff0000;">برقع نافی هویت انسانی زنان است<br />باید ممنوع شود</span></strong><br />با خواست برکناری زنی که با چهره پوشیده و روبند اسلامی در سر کلاس کار حاضر شده بود، بحث روبند یا برقع در اواسط اکتبر ۲۰۰۶ در انگلستان به یکی از مباحٽ حاد تبدیل شد. مساله از این قرار است که، اعظمی، زنی که دستیار آموزگار است با روبند اسلامی در سر کلاس حاضر میشود و بعد از مواجه شدن با مخالفت مقامات مربوطه اعلام می کند: که تنها در شرایطی روبندش را در کلاس بر خواهد داشت که مردی در سر کلاس حضور نداشته باشد!؟<br />دلایل و استدلالات له و علیه در این جدل متنوع اند. فیل وولاس، یک مقام محلی بریتانیا به هفته نامه "ساندی میرور گفته است که اعظمی خود را در موقعیتی قرار داده که دیگر نمی تواند به کار خود ادامه دهد. وولاس گفته است این درخواست اعظمی نوعی تبعیض جنسیتی است و وی کودکان را با اصرار برای پوشیدن روبند، از حقوق خود برای آموزش کامل محروم می کند. در همین حال جک استرا، رهبر جناح اکثریت در مجلس عوام، در یک روزنامه محلی به زنان محجبه توصیه کرده است که در حوزه انتخابیه او از پوشیدن برقع خوداری ورزند. در طرف مقابل مدير سياستگزاری حزب محافظه کار، حزب اصلی مخالف دولت، گفته است اين توصيه می تواند آغازگر ترويج "دکترينی خطرناک" در مورد جلوگيری از حق افراد در انتخاب نوع پوشش آنان باشد. و در آخر فتوای يکی از مسئولات شورای مسلمانان بريتانيا از همه شنیدنی تر است. او می گوید: درک می کند آقای استرا هنگام گفتگو با زنی که تمامی چهره خود را پوشانده احساس آسايش نمی کند".<br />اما در بحٽ در مورد برقع مانند تنها دو جناح، اسلامیستها و مدافعین رنگارنگ حکومتهای غربی و جریانات بورژوایی تمام تصویر را نمیسازند. نیروی دیگری وجود دارد که با تمام قوا در مقابل تعرض اسلامیستها به حقوق زنان و جامعه ایستاده است.<br />سازمان آزادی زن میگوید: برقع پوشش نیست. ابزار و پرده ای برای مخفی کردن هویت انسانی زنان است، تلاشی برای مخفی نگهداشتن هویت زنان از منظر جامعه است.<br />ما میگوئیم اسلامیستها نباید امکان پیدا کنند تا زنان را در زندان برقع و روبند، چه با ترس و ارعاب و چه حتی "داوطلبانه"، اسیر کنند.<br />ما میگوئیم یک رکن هویت شهروندی در جوامع امروزی علنی بودن چهره و هویت هر فردی در جامعه است. تعرض مذهب به زنان برای سلب این حق از آنان یک تلاش ضد انسانی و ضد اجتماعی است که جامعه انسانی باید جلوی چنین تعرضی را سد کند.<br />ما میگوئیم برقع و روبند باعٽ ترس و وحشت کودکان و محصلین در محیط های آموزشی است.<br />سازمان آزادی زن اجازه نخواهد داد تا اسلامیستها تعرض خود به زنان را در چهارچوب "ازادی پوشش" پنهان کنند. برقع و روبند پوشش نیست. این جریانات کوچکترین ارزش و احترامی برای آزادی پوشش قائل نیستند. در جوامع اسلام زده زنان و مردان بخاطر زیر پا گذاشتن قوانین اسلامی شلاق میزنند. نباید اجازه داد از این حق مسلم انسانی در تعرض به حقوق زنان بهره جویی کنند. باید با تمام قوا از هویت اجتماعی زنان در مقابل تهاجم اسلامیستها دفاع کرد.<br />اما برقع و روبند گوشه ای از نابرابری عظیم اجتماعی هستند که اسلامیستها بر زنان تحمیل میکنند. برای آزادی زن باید از شر اسلامیستها خلاص شد.<br /><br /><strong><span style="color:#000099;">نه به حجاب، نه به برقع! ستم بر زن موقوف</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="color:#000099;">زنده باد آزادی و برابری<br />سازمان آزادی زن<br />۱۸ اکتبر ۲۰۰۶</span></strong><br />www.azadizan.com </div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-116153511775018927?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-1161418033319132632006-10-21T11:17:00.000+03:302006-11-12T01:37:04.449+03:30<div align="right"><br /><span style="color:#000099;"><span style="font-size:130%;"><strong>آزادی زن ،نشریه ای از سازمان آزادی زن<br />مطالب این شماره</strong><br /></span></span><strong><span style="font-size:130%;color:#990000;">مقاومت وسیع روی دیگر سکه سرکوب وسیع</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#990000;"> واقعیت جنبش آزادی زن در ایران متن ؛ سخنرانی آذر ماجدی در کنفرانس بین المللی شورای زنان مبارز در شهر دوسلدورف، آلمان</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#990000;"><br />سخنی با شیرین عبادی – اسماعیل مولودی<br />گفتگوی پروین کابلی با شاهرخ رئیسی در مورد همجنسگرایان ایرانی، سازمانیابی و فعالیتهای آنها(4<br />دولت آلمان به اسلام سیاسی باج میدهد و</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#990000;">....</span></strong></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-116141803331913263?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-1161084320754834912006-10-17T14:29:00.000+03:302006-11-12T01:37:04.297+03:30<div align="right"><strong><span style="color:#ff0000;">مصاحبه آزادى زن با حميد تقوايى</span></strong><br />آزادى زن: ژاک شيراک ميگويد جهت حفظ وحدت ملى جمهورى فرانسه و مبانى لائيسيته قوانين آن، خواهان ممنوعيت حجاب و ساير علائم مذهبى در محلهاى آموزشى و محيطهاى کار است، آيا شما موافق اين نوع ممنوعيت هستيد، چرا؟<br />حميد تقوايى: بله من کاملا موافقم، البته نه به آن دلايلى که آقاى شيراک ميگويد. نميدانم کارگر فرانسوى چقدر با آقاى شيراک و امثال او احساس وحدت ميکند. بحث بر سر وحدت ملى و اين نوع خزعبلات ناسيوناليستى که معمولا دولتها از هر فرصتى براى حقنه کردن به مردم استفاده ميکنند نيست. لائيسيته بيشتر مساله را توضيح ميدهد. اما به نظر من حتى لائيک بودن قوانين هم، بيان کامل و جامعى از مساله بدست نميدهد. به نطر من اگر قرار بود امروز انقلابيون کبير فرانسه در مورد ممنوعيت حجاب نظر بدهند به مبانى جامعه مدنى و حقوق شهروندان رجوع ميکردند و من هم به همين دليل با ممنوعيت حجاب موافقم. بحث من اينست که شهروندان از نظر حقوقى با هم برابرند و ازينرو هويت قومى و مذهبى و فرقه اى و کاستى و طبقاتى آنها نبايد در مناسبات اجتماعى که با يکديگر برقرار ميکنند ملاک قرار بگيرد. حجاب مانند هر نوع پوشش و يا آرايش و علائم ظاهرى ديگرى که مذهب و قوميت و کلا هويت ويژه اى علاوه بر شهروندى افراد را به نمايش ميگذارد، با اين اصل ملاک قرار دادن هويت اجتماعى افراد مغاير است و بايد ممنوع شود. بعبارت ديگر من به همان دليلى با حجاب مخالفم که با ذکر مذهب افراد در شناسنامه و اوراق هويتيشان مخالفم.<br />آزادى زن: به نظر ميرسد بحث شما فراتر از سکولاريسم و لائيسيته و يا جدائى مذهب از آموزش و پرورش است. آيا اين نوع برخورد، در اين مورد مشخصى که بروشنى ناشى از هجوم اسلام سياسى است مقابله با مذهب را کند نميکند؟ آيا اين شيوه برخورد بيش از حد کلى نيست؟<br />حميد تقوايى: درست است بحث من فراتر از سکولاريسم و لائيسيته است، اما اين به معنى کند شدن حمله به اسلام سياسى نيست. بلکه بر عکس نقد عميق تر و پايه اى ترى از دخالت مذهب نه تنها در دولت و آموزش و پرورش بلکه در کليه شئون و مناسبات اجتماعى است. به نظر من عميق ترين نقد مذهب، با حرکت از هويت اجتماعى انسانها آغاز ميشود. اين مبناى کار ما نه تنها در نقد مذهب بلکه در نقد ناسيوناليسم و راسيسم و قومى گرى هم هست. فعلا مساله مورد بحث ما در اينجا حجاب است. از زاويه سکولاريسم و جدائى مذهب از دولت و آموزش و پرورش ميشود تا ممنوعيت حجاب براى دختران زير سن قانونى، و ممنوعيت حجاب در ادارات و مدارس دولتى به پيش رفت و حداکثر آنرا به ديگر ظواهر و علائم مذهبى نيز بسط داد. اما هنوز در بخش وسيعى از جامعه حجاب و ديگر ظواهر مذهبى مجاز باقى ميماند: در تمامى موسسات خصوصى، در کارخانه ها و واحدهاى توليدى، در همه سازمانها و مجامعى که نه محيط کارند و نه موسسه آموزشى و غيره. با اتکا صرف به سکولاريسم حجاب و لباس و تزئينات و ظواهر مذهبى هنوز از بخش اعظم جامعه جمع نشده است، در حاليکه در تمامى اين محيط ها نيز اين ظواهر به همان اندازه براى زنان و بحال کل جامعه مضر و مخربند. اگر بعنوان مثال حجاب در مدرسه و يا اداره دولتى با اصل سکولاريسم مغاير است، تبليغ مذهب معينى است، زن را در موقعيت فرودستى قرار ميدهد، بين انسانها تفرقه مياندازد و غيره، در بقيه جامعه هم همينطور است. سکولاريسم نميتواند وارد اين عرصه ها شود و لذا عملا کاربست محدود و ناقصى پيدا ميکند. تازه اين در برخورد به مذهب است. قومى گرى و ناسيوناليسم و راسيسم و هويتهاى ضد انسانى ديگر رايج در جامعه که کلا از حيطه سکولاريسم خارج است. پاسخ آنستکه بايد از هويت اجتماعى انسانها شروع کرد تا بتوان حتى در همين سطح حقوقى کل مذهب و ناسيوناليسم و قومى گرى و هويتهاى ضد انسانى ديکر را از جامعه جارو کرد.<br />آزادى زن: منظورتان اين است که اين زاويه نقد شما دست به ريشه ميبرد، چرا؟<br />حميد تقوائى: مارکس ميگويد براى انسان ريشه خود انسان است. اگر ميخواهيد يک مساله سياسى و اجتماعى را ريشه اى حل کنيد بايد به انسان رجوع کنيد و انسانيت را محور قرار بدهيد. به نظر من هويت اجتماعى افراد جامعه مستقيم و بلاواسطه به انسانيت آنها مبتنى است. اصولا انسان انسان است چون موجودى اجتماعى است، انسانيت انسان بدون اجتماعى بودن او و نقشى که اجتماع در موجوديت انسانها، تاريخا براى نسل بشر و در زندگى هر فرد و عضو جامعه در هر مقطع معين از اين تاريخ، داشته و دارد اصولا قابل تصور نيست. ديگر هويتهائى که در طول تاريخ جوامع طبقاتى به انسانها نسبت داده شده، هويت مذهبى و ملى و قومى و غيره و خود هويت طبقاتى، همه ناشى از بيگانگى انسانها از اين هويت اجتماعى، عجز و ناتوانى آنها در درک موقعيتهاى نابرابر و مصائب و بيحقوقيهاى ناشى از وجود طبقات و طبقاتى بودن جوامع، و نوعى تسکين و توجيه اين موقعيتهاى غير انسانى است. مذهب و قوميت و مليت در نهايت و در عميق ترين سطح محصول از خود بيگانگى انسانها در جوامع طبقاتى اند. ازينرو نقد راديکال مذهب و مليت و قوميت بايد از اين از خود بيگانگى شروع کند و موجوديت اجتماعى انسانها را، در مقابل همه اين نوع تقسيمبنديها که همه به نحوى عارضه جوامع طبقاتى هستند، ملاک قرار بدهد و برجسته کند. نه تنها در نقد اسلام سياسى، بلکه در نقد مذهب بعنوان يک سيستم عقيدتى و فکرى و يک امر خصوصى نيز نقطه رجوع ما بايد هويت اجتماعى انسانها باشد.<br />آزادى زن: ولى هجومى که در غرب براى رسميت دادن به حجاب شروع شده مستقيما حاصل اسلام سياسى است، آيا در اين مورد هم سکولاريسم ناقص است؟<br />حميد تقوايى: بله اينطورست. سکولاريسم حتى در سطح حقوقى، نقد سطحى و الکنى از اسلام سياسى است. من ميپرسم خود اسلام سياسى حاصل چيست؟ حاصل عقب گرد سياسى فرهنگى غرب در مقابل خطر چپ و سوسياليسم است. حاصل سياست خارجى سرمايه دارى غرب در دهه هشتاد در مقابله با قطب شوروى و در دهه نود براى سلطه بر جهان يک قطبى پس از جنگ سرد است. حاصل مشخصا مقابله غرب با انفلاب ٥٧ ايران و مقابله با نفوذ شوروى در افغانستان و در سطح فرهنگى حاصل تزهاى منحط نسبيت فرهنگى و پست مدرنيسم و بازگشت به مذهب حتى در خود جوامع غربى است. حاصل مقابله ارتجاع جهانى با سوسياليسم و جوهر انسانيش و حتى عقب نشينى بورژوازى از ايده هاى راديکال و مترقى انقلاب کبير فرانسه است. فکر نميکنم کسى تصور کند که بدون جمهورى اسلامى و طالبان و نسبيت فرهنگى و پست مدرنيسم امروز حجاب حتى در ده کوره هاى اروپا هم براى کسى مساله ميشد. درست است، بايد به جنگ اسلام سياسى رفت اما اين جنگ در اساس و جوهر خود مبارزه ايست بين سوسياليسم و کاپيتاليسم در آغاز قرن بيست و يکم. اين يک ميدان نبرد مهم ما سوسياليستهاست. همانطور که در مقابله با تروريسم اسلامى و تروريسم دولتى غرب پس از يازده سپتامبر ما پرچم جهان متمدن را برافراشتيم امروز هم در مقابله با حجاب بايد به نمايندگى از جبهه سوم، جبهه مردم متمدن دنيا، سخن بگوئيم. پاسخ ما در نهايت سوسياليسم است، اما مثل تمامى عرصه ها و جبهه هاى ديگر در اين مورد هم در دل همين جوامع موجود جواب مشخص خودمان را داريم. سکولاريسم و لائيسيته جزئى از اين جواب هست اما همانطور که گفتم کل مساله را حتى در سطح حقوقى حل نميکند. به نطر من در بر خورد به مساله حجاب، جهان متمدن با اصل قرار دادن هويت اجتماعى انسانها نمايندگى ميشود. ما بايد در برابر بورژوازى منحط و اسلام سياسى مخلوق او هر دو، هويت اجتماعى شهروندان را قرار دهيم. اين پاسخ حقوقى و عملى در همين جوامع موجود، در قبال نه تنها اسلام سياسى، بلکه قومى گرى و راسيسم و ناسيوناليسم منحط سر بر آورده از دنياى پس از جنگ سرد است.<br />آزادى زن: منظور شما اين است که در جهان معاصر سکولاريسم نحيفتر از آن است که حتى در مقابل تهاجم سياسى دين از دستاوردهايش دفاع کند؟ پرچم دفاع خود شما از اين دستاوردها کدام است؟<br />حميد تقوائى: سکولاريسم در خود امر مترقى ايست که بايد خواهان تحقق آن در همه جوامع بود، اما مساله آنست که بخصوص امروز نقد سکولاريستى مذهب ديگر کافى نيست. اجازه بدهيد بيشتر مساله را بشکافيم. ببنيد، اگر امروز عليرغم انقلاب کبير فرانسه و تسويه حساب متفکران اته ئيست عصر روشنگرى با خدا، مذهب هنوز وجود دارد بخاطر آنست که بورژوازى به آن نيازمند است. مذهب در جوامع امروزى هر روز دوباره باز توليد ميشود، و وجودش بخاطر نياز امروز بورژوازى به مذهب است. ضرورت وجودى پاپ و واتيکان و اسلام سياسى در عصر ما همان نيست که در دوران فئودالى بود. بورژوازى به برده دارى نيازى نداشت و آنرا ريشه کن کرد. هم در سطح فکرى و نظرى و هم در سطح سياسى و اجتماعى. همين کار را هم ميتوانست با مذهب بکند. اما نميشود طبقات را پذيرفت و مذهب را کنار گذاشت. بورژوازى نه ميخواست و نه ميتوانست از جدا کردن کليسا از دولت فراتر برود. همانطور که در عرصه آزادى نميتواند از دموکراسى پارلمانى فراتر برود. شما از تهاجم سياسى دين صحبت ميکنيد ولى همانطور که در پاسخ به سئوالهاى قبلى اشاره کردم زمينه ساز و علت وجودى اين تهاجم خود بورژوازى غرب است. پيشروان انقلابى بورژوازى در نقد جوامع فئودالى تا بيرون راندن خدا از حيطه فلسفه و علم و دولت و آموزش و پرورش پيش رفتند، اما در برابر نقد سوسياليستى، در برابر متفکرين انقلابى طبقه کارگر، ناگزير شدند که خدا را دوباره در همه اين عرصه ها وارد کنند. عروج و يکه تازى امروز اسلام سياسى در نهايت محصول اين عقب گرد و انحطاط است. مساله تنها اين نيست که سکولاريسم از نقد ريشه اى مذهب قاصر است، مساله اينست که امروز بورژوازى هم در سطح فکرى و عقيدتى و در فلسفه سياسيش و هم در سطح سياست عملى از سکولاريسم دست شسته است. نقد متفکرين انقلابى بورژوازى به مذهب و ايده آل يک جامعه برى از مذهب، مثل ايده آزادى و برابرى در انقلاب کبير، يک توهم و يک تناقض است. اين تناقص را دو جور ميشود حل کرد. راه بورژوائى حل اين تناقض همانست که در تاريخ معاصر دنيا شاهدش بوده ايم. بورژوازى حاکم از همان بدو بقدرت رسيدن از توهمات انقلابيش بيشتر و بيشتر فاصله گرفت، بيشتر " واقع بين" شد و دوباره براى مذهب در سياست و جامعه جا باز کرد. اين راه حل بورژازى براى حل تناقض بين مقابله با مذهب و حفظ جامعه طبقاتى است. در مقابل طبقه کارگر سوسياليست ميخواهد اين مساله را به نفع ايده هاى انقلابى اته ئيستهاى عصر روشنگرى حل کند. يعنى اساس وجود مذهب استثمار و تقسيم جامعه به طبقات را ملغى کند و بر بياندازد. اين يعنى مقابله با عقب گرد بورژاوزى از ايده هاى انقلابى اوليه اش و مهمتر از آن فراتر رفتن از اين ايده ها. اسلام سياسى را ديگر با سکولاريسم و لائيسم نميشود کنار زد، بايد کل نظام گنديده سرمايه دارى که به اسلام سياسى نيازمند است را بر انداخت. پرچم ما در مقابله با مذهب، همانطور که در عرصه رهائى زن و آزادى و برابر انسانها، سوسياليسم است. و در عين حال براى هر ميليمتر سوق دادن جوامع امروزى به جوامعى سکولار و براى بيرون راندن مذهب از هر گوشه و زواياى جوامع موجود با تمام قوا ميجنگيم. سکولاريسم با وجود اهميت خواستهايش، تنها بيان حداقل خواستهاى مردم است. به نظر من اتکا به هويت اجتماعى انسانها در هر دو سطح، در مبارزه استراتژيک ما براى سوسياليسم، و در بيرون راندن مذهب از جوامع موجود هر دو، اسلحه برا و توانائى است. اين هم ميتواند مبناى فلسفه حقوقى ما در جوامع موجود باشد و هم گامى براى رسيدن به هدف نهائى ما. سوسياليسم حد نهائى و کامل بازگشت انسانها به هويت اجتماعى خويش است.<br />آزادى زن: به هويت اجتماعى شهروندان تاکيد ميکنيد، مشخصا اين به چه معناست؟ و چرا نقد جامع ترى از سکولاريسم است؟ ممکن است توضيح دقيقترى بدهيد؟<br />حميد تقوايى: بحث من مشخصا اينست: ما بايد در سطح حقوقى و از نطر فلسفه حقوق شهروندان در جوامع موجود اصل هويت اجتماعى انسانها را مبنا قرار بدهيم. به نظر من انسانها در مناسبات اجتماعى با يکديگر بايد بعنوان شهروند، بعنوان عضو متساوى الحقوق جامعه، و نه فردى از يک مذهب و فرقه و مليت و قوم و قبيله و کاست و رده اجتماعى و طبقاتى معين، و بطور کلى هر نوع هويتى که به آنان موقعيتى متفاوت از ديگران بدهد، ظاهر شوند. اين پايه مفهوم شهروندى است. در جوامع غير مدنى، مثلا در جوامع قرون وسطائى افراد اساسا به اشراف و رعايا تقسيم ميشدند و بعد هم صدها فرقه مذهبى و عشيره اى و قبيله اى و کاست و اقشار مختلف اجتماعى هر يک حقوق و موقعيت ويژه خود را در جامعه داشتند. اشراف، روحانيون، رعايا، صنعتگران و صاحبان حرفه، جنگجويان، و در دل اين تقسيمبندى، فرقه هاى مختلف مذهبى و قومى و غيره هر يک حقوق ويژه يا بيحقوقى هاى ويژه خود را داشتند. اين موقعيت در ظاهر اين افراد، در لباس و آارايش و آداب و سلوکشان خود را نشان ميداد و اين يک امر الزامى، اگر نه از لحاظ قانونى - اصولا قانون در اين جوامع ماقبل بورژائى معنا و کاربرد اجتماعى چندانى نداشت- بلکه يک اجبار سنتى مذهبى و کاستى بود. کسى نميتوانست لباس و آرايش و محل زندگى و رفتار و سلوکى به غير از آنچه رده اجتماعى و طبقاتى و قومى و مذهبى اش معين کرده بود داشته باشد. اصولا مفهوم شهروند و عضو جامعه وجود خارجى نداشت. عصر روشنگرى و انقلاب کبير فرانسه به نقد نظرى و عملى اين جهان کهن برخاست و جوامع مدنى را پايه گذاشت. يکى از مبانى جامعه مدنى برابرى حقوقى افراد و جانشين شدن هويت اجتماعى افراد در مناسبات اجتماعى با هويت مذهبى و قومى و طبقاتى و سکتى آنها در جامعه فئودالى است. امروز بورژوازى، همانطور که گفتم اساسا در مقابله با خطر سرخ، از ايده هاى راديکال عصر روشنگرى دست شسته و خود دوباره زمينه تقسيمبندى جوامع را بر اساس مذاهب و قومى گرى و راسيسم و ناسيوناليسم منحط و اين نوع هويتهاى ضد انسانى فراهم آورده است. امروز ما سوسياليستها بايد اين پرچم را بلند کنيم. همانطور که کلا در عرصه آزاديهاى سياسى و حقوق زنان و غيره چنين کرده ايم. وقتى شما هويت اجتماعى انسانها را اصل قرار بدهيد، آنوقت روشن ميشود که چرا حجاب بايد نه تنها از ادارات و مدارس بلکه از هر موسسه و نهادى که انسانها با يکديگر وارد مناسبات و روابط اجتماعى ميشوند، جمع شود. وقتى فلسفه حقوقى شما تاکيد بر هويت اجتماعى انسانها باشد آنوقت روشن ميشود که چرا بايد حجاب و هر نوع آرايش و تظاهر مذهبى و فرقه اى و قومى و غيره در روابط اجتماعى ممنوع اعلام شود. هويتهاى غير مدنى جامعه مدنى را مختل ميکنند. در کلاس درس اگر شاگردان و يا معلم ظاهرشان نشان بدهد که صرب و کروات هستند، و يا مسلمان و يهودى، و يا بهائى و شيعه، و يا هندو و مسلمان و يا چچن و روس، و غيره و غيره، آنوقت در آن مدرسه هر فعل و انفعالى انجام ميشود بجز آموزش و پرورش. در کارخانه ها و ادارات و بيمارستانها و انجمنها و تيمهاى ورزشى و مجامع فرهنگى و هنرى و حتى فروشگاهها و وسائل حمل و نقل عمومى وغيره هم همينطور. در ارتباط قرار گرفتن افراد با اين نوع هويتهاى غير انسانيشان کار همه اين موسسات را مختل ميکند. ممکن است بگوئيد ممنوعيت حقوقى راه حل نيست و بايد همزيستى و صبر و تحمل ديگران و غيره را در جامعه بالا برد. در مورد تفاوتهاى طبيعى مثل رنگ پوست و نژادهاى مختلف اين درست است، چون افراد نميتوانند تفاوتهاى طبيعى خود را پنهان کنند و لذا راه حل ديگرى بجز تاکيد بر همزيستى و تولرانس قابل تصور نيست. ولى در مود فرقه هاى مذهبى و ملى و راسيستى اين نه تنها راه حل نيست بلکه اصلا مساله را درست نميشناسد. مساله اساسا بخاطر وجود تعصبات ملى و مذهبى ايجاد شده است. کسى که تعصب به مذهب و مليتش نداشته باشد اصرارى هم به حفظ ظاهر و لباس مذهبى و قوميش نخواهد داشت. نميتوانيد به يهودى و هندو و صرب و چچن و مسلمانى که دست از لباس و ظاهر قومى و مذهبيش نشسته بخواهيد که نسبت به اقوام و مذاهب ديگر تعصب نداشته باشد. اگر تعصب نداشت که اصلا مساله اى نداشتيم. بايد از لحاظ قانونى از تظاهر فرقه اى ممنوعش کنيد، و در سطح فرهنگى و عقيدتى هم بجاى تحمل ديگران - که آخرش ما را به تز نسبيت فرهنگى ميرساند- روشنگرى در مورد هويت اجتماعى و انسانى افراد جامعه را در دستور کارتان بگذاريد. راه حل به نطر من اينست. ين حرف تازه اى نيست. بورژوازى در انقلاب کبير فرانسه همين کار را کرد چون ميخواست بجز موقعيت اقتصادى انسانها بعنوان صاحبان وسائل توليد و صاحبان نيروى کار، تفاوت ديگرى بين آنها نباشد. و امروز ما سوسياليستها خواهان اين امر هستيم چون ميخواهيم هيچ چيزى جز هويت طبقاتى افراد جامعه را تقسيم نکند. اين نه تنها در همين جوامع موجود زندگى بهتر و انسانى ترى را ممکن ميکند بلکه اجازه ميدهد ما شفاف و روشن تقسيمبندى جامعه به طبقات را هدف نقد و حملات خود قرار بدهيم و راه خود را براى برکنار زدن اين آخرين مانع و رسيدن به سوسياليسم هموار کنيم.<br />آزادى زن: اجازه بدهيد به مساله حجاب برگرديم. شما به ايده هاى انقلابيون انقلاب کبير فرانسه اشاره کرديد. ممکن است بگويند يکى از اين ايده ها آزادى پوشش است و شما با ممنوعيت حجاب، حال با هر فلسفه حقوق اى، اين آزادى را سلب ميکنيد. پاسخ شما چيست؟<br />حميد تقوايى: به اين سئوال در دو سطح ميشود جواب داد. اول آنکه حجاب صرفا نوعى لباس، مثل مثلا کت و دامن، نيست. اگر بود بى حجابى کسى در رژيم اسلامى جرم نبود و با شلاق و اسيد پاسخ نميگرفت. حجاب يک اجبار مذهبى است، حتى اگر زن خود آنرا انتخاب کرده باشد. حجاب نوعى از لباس نيست که مثلا در رنگ و نوع پارچه و برش و دوختش با بقيه لباسها متقاوت باشد. حجاب بسته بندى زن بعنوان يک کالاى جنسى است. بايد ملک شوهر و برادر و پدر از "چشم نامحرم" مصون بماند. تعلق زن به مرد و فرودستى و بردگى زن در خود حجاب مستتر است. در نقد حجاب آنرا سمبل فرودستى زن مينامند، اين کافى نيست. سمبل يک امر، هر چند هم آن امر ارتجاعى باشد، ميتواند خودش فى النفسه بى آزار باشد. مثل پرچم که سمبل ناسيوناليسم است و يا ستاره داوود که سمبل صهيونيسم است. اما حجاب تنها سمبل نيست، خودش قى النفسه عامل فرودستى و بردگى زن است. مثل کفش چوبى زنان چينى که از تحرک زن جلوگيرى ميکرد، حجاب نيز خود عامل تحکيم و بقاى فرودستى زن است. اگر کسى ميتواند غل و زنجير بردگان را بحساب زيور آلات آنان بگذارد، حجاب را هم ميتوان بحساب نوع لباس زنان گذاشت. و اما در يک سطح پايه اى ترى وقتى به زمينه اجتماعى وفلسفه آزادى پوشش رجوع ميکنيد ميبينيد باز همان نبرد بين جامعه مدنى و جوامع قرون وسطائى در اينجا هم جريان دارد. آزادى پوشش در اساس براى رايج کردن لباس سيويل در جامعه، لباس استاندارد براى همه شهروندان در مقابل لباسهاى اجبارى مذهبى و فرقه اى و کاستى و طبقاتى در جوامع فئودال مطرح شد. آزادى پوشش يعنى لباس نبايد يک اجبار مذهبى و فرقه اى باشد، نبايد ظاهر کسى نشان بدهد که جزء اشراف است و يا جنگجويان و يا روحانيون و يا رعايا و صنعتگران و يا مذهب و فرقه و يا عقايدش .چيست. در اينجا هم بورژوازى انقلابى سيصد سال قبل ميخواست بجز تفاوت اقتصادى و فقر و ثروت عامل ديگرى باعث تفاوت در لباس و ظاهر افراد نباشد. آزادى پوشش روى ديگر رواج لباس سيويل، لباس استاندارد براى همه شهروندان است. به بهانه آزادى پوشش دوباره حجاب را وارد جامعه کردن شوخى تلخى است که تنها در زمانه به قهقرا رفته ما و بر پايه تز هاى ارتجاعى نسبيت فرهنگى و پست مدرنيسم و نفى هويت جهانشمول انسانها ممکن شده است. و بالاخره در رابطه با آزادى پوشش بايد اشاره کنم که اين حق مانند تمام حقوق ديگر به اين معنا نيست که همه شهروندان در هر لحظه و همه جا ميتوانند از آن استفاده کنند. بسيارى از موسسات و ادارات و محيطهاى کار، کد لباس دارند. همانطور که آزادى بيان به اين معنا نيست که شما ميتوانيد در ساعت کار و در اداره و يا کارخانه تان بالاى چهار پايه برويد و سخنرانى کنيد، آزادى پوشش هم به معناى پوشيدن هر نوع لباسى در هر موقعيتى نيست. حجاب هم حتى اگر قبول کنيم که نوعى لباس است، تنها در موقعيتهائى آزاد است که زنان در ارتباط اجتماعى با ديگران قرار نگيرند. يعنى در خانه هايشان و يا در کوچه و خيابان. در محيط کار و آموزش و مجامع فرهنگى و ورزشى و غيره حجاب بايد ممنوع اعلام شود و اين نه تنها مغايرتى با اصل آزادى پوشش ندارد بلکه ادامه و نتيجه آنست.<br />زادى زن: وقتى شما از ممنوعيت حجاب در محيطهاى آموزش و کار صحبت ميکنيد، مخالفينتان به شما اتهام " اجبار در بى حجابى" ميزنند، پاسختان به آنها چيست؟<br />حميد تقوائى: اولا بحث من فقط ممنوعيت حجاب نيست بلکه ممنوعيت هر نوع تظاهر مذهبى، قومى، ملى، نژادى و غيره است و ثانيا نه فقط در محيطهاى آموزش و کار بلکه در هر موسسه و اجتماعى که انسانها با يکديگر رابطه اجتماعى برقرار ميکنند. من ظاهرا دارم اتهام خودم را سنگين تر ميکنم، اما دقيقا با بسط مساله است که به راه حل آن و منطق انسانى اين راه حل ميرسيم. اساس بحث، همانطور که در پاسخ به سئوالات قبلى توضيح دادم، اينست که انسانها در مناسبات اجتماعى با يکديگر، حال در کارخانه و مدرسه باشد و يا در يک انجمن فرهنگى و تيم ورزشى و يا در وسائل نقليه عمومى و غيره، بايد بعنوان شهروند، يعنى صرفا با هويت اجتماعى خود ظاهر شوند. چرا؟ علت روشن است هويت هاى غير اجتماعى با هدف و علت وجودى اين سازمانها و اجتماعات مغاير است، متناقض است و فعاليت آنها را مختل ميکند. حجاب و کلا لباس و ظاهر ويژه هر مذهب، نوعى جداسازى خود از بقيه و عامل تفرقه و تمايز و اختلاف با ديگران است. و بنابر اين با کار و هدف نهادها و موسسات و اجتماعاتى که بر مبناى تجمع و همکارى و اشتراک مساعى افراد، يعنى دقيقا هويت اجتماعى آنان تشکيل شده است، در تناقض قرار ميگيرد و ميبايد ممنوع شود. تفرقه و جدائى اعضاى جامعه از يکديگر تنها يک وجه قضيه است. در يک سطح پايه اى تر مساله اينست که در جامعه و مناسبات اجتماعى بين افراد، هويتهاى مذهبى و ملى و قومى و نژادى آنها اساسا نبايد برسميت شناخته شود. کارمند و کارگر و شاگرد مدرسه و راننده و مسافر اتوبوس بعنوان يک شهروند و انسان عضو جامعه در اين موقعيتها قرار گرفته اند و نه بعنوان يک مسلمان و يهودى و يا فارس و ترک و يا سياهپوست و يا سفيد پوست. لباس و ظاهر مذهبى، درست مانند ذکر مذهب افراد در شناسنامه و يا فرم تقاضاى کار و ديگر اسناد رسمى، اين اصل برسميت نشناختن هويت مذهبى را نقض ميکند. ما ميگوئيم مذهب نبايد در اسناد رسمى ذکر شود چون با هر نوع حق و يا محدوديت و هر نوع استثنا قائل شدن و برخورد و مناسبات ويژه، منفى يا مثبت، تعصب آميز و يا ملاطفت آميز، بر مبناى مذهب افراد مخالفيم. کسى که شناسنامه مذهبى اش را بر سرش کشيده راه را براى همه اين نوع برخوردها باز ميکند. اين هم دليل پايه اى ديگرى در ممنوعيت حجاب در نهادها و اجتماعات است.<br />آزادى زن: ولى ممکن است گفته شود حجاب امرى خصوصى است و با ذکر مذهب افراد در اوراق رسمى فرق ميکند. حتى اگر حجاب را يک امر مذهبى، و نه صرفا يک نوع پوشش، در نظر بگيريم باز هم ميشود آنرا امرى خصوصى تلقى کرد، درست همانطور که مذهب را بعنوان يک امر خصوصى برسميت ميشناسيم. بنابراين ممنوعيت حجاب به اين معناست که شما حقى را که قانون بعنوان يک امر خصوصى برسميت شناخته، نقض کرده ايد. در اين باره چه ميگوئيد؟<br />حميد تقوائى: اجازه بدهيد ابتدا در مفهوم مذهب امرى خصوصى است کمى دقيقتر شويم. معمولا چنين فهميده ميشود که جدائى مذهب از دولت براى خصوصى شدن مذهب کافى است. بعبارت ديگر مذهب خصوصى نقطه مقابل مذهب دولتى، و يا دخالت مذهب در دولت، فهميده ميشود. اين استنباط غلط است. در مورد مالکيت هم همين اشتباه رايج است. مالکيت دولتى بر وسائل توليد معادل لغو مالکيت خصوصى گرفته ميشود. در حاليکه در نقطه مقابل مالکيت خصوصى، مالکيت اجتماعى قرار دارد و نه دولتى. ( البته اين "اشتباه" دلايل طبقاتى خودش را دارد که اينجا واردش نميشويم). مذهب امر خصوصى افراد است نيز به اين معناست که مذهب امرى اجتماعى نيست و نه اينکه فقط دولتى نيست. جدائى مذهب از دولت و از آموزش و پرورش تنها يک جنبه از اين غير اجتماعى بودن مذهب است. مذهب وقتى واقعا و تماما به امرى خصوصى تبديل ميشود که به عنوان يک امر اجتماعى نقد و نفى شود، و يا در وجه حقوقى، بعنوان يک امر اجتماعى ممنوع شود. ما در اسناد حزب اين امر را با عنوان "کوتاه کردن دست مذهب از جامعه" مطرح ميکنيم. برنامه ما در برخورد به مذهب در همين سطح حقوقى، فراتر از جدائى مذهب از دولت و آموزش و پرورش است. مذهب بايد از جامعه جدا شود. افراد ميتوانند عقايد مذهبى داشته باشند، ميتوانند مناسک و آداب و مراسم مذهب خود را بجا بياورند، پوشش و علائم و ظواهر مدهبى خود را داشته باشند، اما همه اينها بعنوان يک امر خصوصى. و امر خصوصى يعنى امر غير اجتماعى. اگر بلند گوى مسجد محل و يا روزه خوانى در منزل يک فرد مذهبى، مزاحم اهالى محل است، اينجا ديگر مذهب به امرى اجتماعى تبديل شده و بايد جلوى آن گرفته شود. لباس و ظاهر مذهبى در موسسات و نهادهاى اجتماعى نيز "مزاحم" روابط و مناسبات و "مزاحم" کارکرد متعارف و اجتماعى و سيويل آن موسسه و نهاد است، و بايد ممنوع شود. اينجا ديگر پوشش مذهبى يک امر خصوصى و فردى نيست، چون يک فعاليت اجتماعى را مختل کرده و مانع شده است. بله کاملا درست ميگوئيد، مذهب امر خصوصى است و دقيقا به همين دليل لباس مذهبى در موقعيتهاى اجتماعى افراد ممنوع است. اين غير اجتماعى ديدن مذهب، و نه صرفا غير دولتى ديدن آن، از محدوده سکولاريسم بسيار فراتر ميرود.<br />آزادى زن: يعنى معتقديد که سکولاريسم خواهان يک جامعه غير مذهبى نيست؟<br />حميد تقوائى: به نظر من بين دولت سکولار و جامعه سکولار بايد تمايز قائل شد. سکولاريسم يعنى جدائى مذهب از دولت و از آموزش و پرورش، در حاليکه اگر بخواهيم يک جامعه سکولار داشته باشيم اين ديگر کافى نيست. در جامعه سکولار بايد مناسبات اجتماعى، حتى اگر دولت در آنها دخيل نباشد، نيز غير مذهبى شود. حتى يک دولت سکولار اگر بخواهد بطور منسجمى غير مذهبى باقى بماند و دچار تناقض نشود بايد تا سطح جدائى مذهب از مناسبات اجتماعى به پيش برود. صرف جدائى مذهب از دولت بويژه امروز که با سياسى شدن مذهب و اسلام سياسى مواجهيم، در مورد مکان و دخالت مذهب در جامعه چيزى نميگويد. بهمين دليل هم ميبينيم کسانى مثل گنجى و نوه خمينى در ايران ميتوانند اسم سکولار بخودشان بگذارند و با حضور مذهب در مناسبات اجتماعى نيز هيچ مخالفتى نداشته باشند. گرچه سکولاريسم اينان حتى جدائى مذهب از دولت را به نحو مسخ شده و الکنى بيان ميکند، اما در اساس اين بى تفاوتى سکولاريسم در نقد حضور اجتماعى مذهب است که اجازه چنين برداشتهائى را ميدهد. وقتيکه جامعه سکولار هدف و اساس سياست شما نباشد آنوقت راه براى تعبيرات ارتجاعى از دولت سکولار هموار ميشود. تا آنجا که امروز ما شاهد آنيم که دولت سکولار نه تنها از جانب نمايندگان از گور برخاسته بورژواوى در ايران، بلکه از جانب بورژواوى و دولتهاى غربى نيز، بويژه وقتى نوبت دولت در کشورهاى جهان سومى نوع ايران ميرسد، تماما کنار گذاشته ميشود. دولت قومى - ملى - مذهبى که در عراق سر هم کرده اند تنها يک نمونه از اين پشت پا زدن رسمى و علنى به سکولاريسم به هر تعبيرى و کلا هر نوع مفهوم مدرن و مدنى از دولت و جامعه است.<br />آزادى زن: شما به جدائى مذهب از مناسبات اجتماعى در يک جامعه سکولار اشاره کرديد. آيا در چنين جامعه اى اصولا جائى براى حجاب ميماند؟ آيا آزادى فرد در انتخاب حجاب تماما نفى نميشود؟<br />حميد تقوائى: ممنوعيت حجاب در مناسبات اجتماعى نافى آزاديهاى فردى نيست. هر کس آزاد است بعنوان يک فرد يعنى خارج از مناسبات اجتماعى - در خانه و مجامع خصوصى، در کوچه و خيابان و يا در اتومبيل شخصى و موقعيتهاى نظير آن که شخص وارد رابطه اجتماعى با ديگران نشده است - با هر نوع لباس و آرايش و تزئينى ظاهر شود.<br />آزادى زن: ولى هنوز اين سئوال باقى ميماند که شما ميخواهيد تفاوتهاى فردى را، لااقل در جامعه و مناسبات اجتماعى، نفى کنيد. آيا اين همان اتهام هميشگى است که سوسياليسم يعنى از بين بردن تفاوتهاى فردى، يعنى لباسهاى متحد الشکل و يکسان. پاسخ شما چيست؟<br />حميد تقوائى: آنچه آزادى افراد در انتخاب پوشش را نقض ميکند حجاب و کلا لباس و ظاهر مذهبى است. بعبارت ديگر اين هويت مذهبى و قومى و ملى انسانهاست که با آزاديهاى فردى متناقض است و نه هويت اجتماعى آنها. ديدگاهى که افراد را صرفا بعنوان شهروندان جامعه برسميت ميشناسد در واقع از اختيار و آزادى فردى در تمام امور و از جمله انتخاب پوشش دفاع ميکند. ما ميگوئيم چيزى جز سليقه و ذوق فردى نبايد در انتخاب پوشش افراد دخالت کند. ما خواهان دادن اختيار کامل به افراد جامعه هستيم. مذهب کاملا عکس اين را ميگويد و ميخواهد. پاى خدا و گناه و ثواب و بهشت و دوزخ را در پوشش زنان به ميان ميکشد و لباس متحدالشکلى را براى زنان تجويز ميکند. فرديت زنانى که حجاب بر سر کشيده اند نه تنها در انتخاب لباس، بلکه در عرصه وسيعى از حقوق فردى و اجتماعى نفى و پايمال ميشود. اصولا هويت مذهبى، و همينطور ملى و قومى و نژادى، لازم شده است تا اختيار و آزادى فردى نفى شود و نمايندگان زمينى مذهب و بزرگان قومى و ملى، يعنى بورژوازى حاکم، بجاى افراد تصميم بگيرند. حجاب آزادى فردى نيست، يک جبر مذهبى است. و متحد الشکل شدن زنانى که به اين اجبار تن داده اند اولين و ابتدائى ترين عارضه حجاب است. سوسياليسمى که من از آن صحبت ميکنم بر عکس جنبش بازگرداندن اختيار به انسان است، اختيار در همه وجوه زندگى انسانى!<br />آزادى زن: ادعا ميشود که استفاده از حجاب در جوامع غربى، پافشارى بر هويت مهاجرينى است که تحت فشار راسيسم و بى حقوقى خود دولتهاى غربى هستند، حجاب را نوعى اعتراض اجتماعى براى کسب هويت خود ميدانند، به نظر شما آيا حجاب در اين جدال چنين مکانى دارد؟<br />حميد تقوائى: بازگشت حجاب به اروپا اساسا امرى سياسى است. نوعى تعرض اسلام سياسى است که همانطور که در پاسخ به سئوالات قبلى گفتم خود بورژوازى غرب به آن ميدان داده و حالا گريبان خودش را گرفته است. اما اين عقبگرد سياسى در سطح فردى و روانشناسى اجتماعى مهاجرين به شکل کسب يک هويت متمايز از و متعرض به جوامع غربى خود را نشان ميدهد. اين روى ديگر سکه راسيسم و برخورد تحقير آميز به مهاجرين در اين کشورهاست. راسيسم و مذهب اينجا همديگر را تکميل و تشديد ميکنند. همانطور که در بعد سياسى سياستهاى ميليتاريستى نظم نوين جهانى و اسلام سياسى عامل مکمل و مشدد يکديگرند. معمولا اينطور گفته ميشود که مهاجرين در کشورهاى اروپائى دچار نوعى بحران هويتى ميشوند و سعى ميشود مساله با تقابل و تناقض بين فرهنگها و مذاهب و مليتها و آداب و رسوم متفاوت توضيح داده شود. اما علت هيچيک از اينها نيست. اساس مساله و ريشه اين بحران هويتى، عدم تحقق هويت مدنى شهروندان، مهاجر و بومى هردو، است. مهاجرى که حتى اگر روى کاغذ به شهروندى پذيرفته شده باشد، هيچگاه عملا يک عضو متساوى الحقوق جامعه بحساب نمى آيد، و شهروند بومى که هويت راسيستى و ناسيوناليستى اش بر مدنيتش پيشى ميگيرد، اين دو هويت غير اجتماعى در تقابل با يکديگر وضعيت و رابطه اى را بوجود آورده اند که از هر دوسو ارتجاعى و ضد انسانى است. تقابلى اگر هست بين اين دو نوع هويت و فرهنگ غير اجتماعى انسانهاست. هويت و فرهنگ اجتماعى انسانها جهانشمول است و با تغيير آب و خاک دچار بحران و تناقض نميشود. روشن است که براى رسيدن به اين هويت جهانشمول انسانى بايد هر نوع تظاهر به مذهب و از جمله حجاب را از روابط اجتماعى جمع کرد. با تاکيد بر هويت غير اجتماعى انسانها، بحران هويتى آنان التيام پيدا نميکند، عميق تر ميشود. فرو رفتن هر چه بيشتر مهاجرين در فرهنگ و مذهب و آداب و رسوم خودشان، يعنى دور شدن هر چه بيشتر آنان از هويت جهانشمول انسانى، و اين ريشه و اساس در واقع بى هويتى ايست که آنرا بحران هويتى مينامند. راه مقابله با راسيسم، با مذهب و ناسيوناليسم مهاجرين، با زندگى گتوئى و درجه دوم شهروندان مهاجر و بطور کلى رفع هر نوع اختلاف و تناقض و اصطکاکى که بين مليتها و مذاهب مختلف در يک جامعه وجود دارد، بيرون آمدن همه اين گروه هاى مختلف مردم از هويتهاى غير مدنى و حل بحران هويتى آنان با تاکيد بر هويت اجتماعى همگان است. اين در سطح حقوقى باز ما را ميرساند به ممنوعيت حجاب و هر نوع ديگر تظاهر مذهبى و ملى و فرقه اى در مناسبات اجتماعى بين اعضاى جامعه.<br />آزادى زن: موضع شما در مورد اقليتهاى ملى و مذهبى و قومى در يک جامعه چيست؟ ظاهرا از بحث شما چنين به نظر ميرسد که حقوق اين اقليتها را برسميت نميشناسيد؟<br />حميد تقوائى: برعکس، تنها از اين موضع است که ميتوان مدافع منسجم و پيگير حقوق اقليتها بود. تاکيد بر هويت مدنى افراد جامعه يعنى برسميت شناختن همه اقليتها بعنوان شهروند، بعنوان اعضاى متساوى الحقوق جامعه. ببينيد دو جور ميشود مدعى دفاع از اقليتها بود. يکى اينکه موقعيت و موجوديت آنها را بعنوان يک اقليت ملى و مذهبى و قومى و غيره برسميت شناخت و بعد خواستار حقوق ويژه اى براى آنان شد. و يا از پايه مساله اقليتها و هويتهاى ملى مذهبى نژادى و نظاير آنرا که به چنين اقليتهائى هويت داده است را برسميت نشناخت و همه را در کنار هم شهروندان متساوى الحقوق جامعه بحساب آورد. راه حل واقعى راه دوم است. راه اول مساله را حل نميکند آنرا تثبيت و تعميق ميکند. درست مانند آنکه کسى براى احقاق حقوق فقرا، بجاى برسميت نشناختن تقسيم جامعه به فقير و غنى و نفى اين تقسيمبندى، آنرا بپذيرد، خواهان کمکهاى ويژه به فقرا شود و در واقع اغنيا را به اطعام مساکين فرا بخواند. اين مبارزه با فقر نيست، تثبيت و تشديد آنست. وقتى در يک سطح ديگرى به مساله نگاه ميکنيد متوجه ميشويد که در اين نوع برخورد هم يک نوع درک و استنباط ماقبل جامعه مدنى و فئودالى از جامعه وجود دارد. اصولا جامعه مدنى مجموعه اى از اقليتهاى ملى و مذهبى و قومى نيست که حالا بخواهيم با احقاق حقوق ويژه هر گروه نوعى بالانس و تعادل در آن ايجاد کنيم. جامعه انسانى متشکل از انسانهاى برابر و مبتنى بر هويت اجتماعى و لذا مشترک و همگانى انسانهاست. در جامعه طبقاتى اين هويت مشترک انسانى تحت الشعاع هويت طبقاتى و ملى و مذهبى و قومى و نژادى انسانها قرار ميگيرد و نفى ميشود. و بعد هم در ادامه اين پايمال شدن هويت انسانى اعضاى جامعه "مصلحينى" هم پيدا ميشوند که ميخواهند با چسب حقوق ويژه و نسبيت فرهنگى و غيره اين موزائيک نا همگون و مسخ شده را به هم بچسبانند. فدراليسم، که امروز از جانب برخى از گروه هاى سياسى در ايران مطرح ميشود، يک قلم از اينگونه طرح هاى ارتجاعى براى سازماندادن و بايد گفت از هم پاشاندن جوامع بر مبناى درک قرون وسطائى قومى-مذهبى از جامعه انسانى است. اينها همه نسخه اى براى قيد و اسارت است و نه آزادى و رهائى. هم جامعه و هم فرد اگر بخواهد رها و آزاد شود بايد هويتهاى مذهبى و قومى و ملى و نژادى را نفى کند و به هويت اجتماعى خويش باز گردد. همانطور که قبلا هم کفتم راه حل نهائى، جامع و بازگشت ناپذير، سوسياليسم است. اما تا رسيدن به سوسياليسم و براى رسيدن به سوسياليسم بايد در همين جوامع موجود نيز در سطح حقوقى نقش و تاثير هويتهاى غير اجتماعى انسانها تماما نفى شود و يا به حداقل برسد.<br />آزادى زن: چرا هويت انسانى را از جنسيت و مذهب و مليت و نژاد منفک ميکنيد؟ مخالفين شما ميگويند هر انسانى در يک جغرافياى ملى و قومى و فرهنگى معين بدنيا آمده و در نتيجه به آن جغرافيا متعلق است، پاسختان چيست؟<br />حميد تقوائى: انسانها قبل از آنکه به جغرافياى ملى و قومى و فرهنگى خاصى متعلق باشند عضو جامعه انسانى اند. اين جامعه است که تاريخا به نسل بشر و مشخصا به هر فرد انسان در هر جغرافيا و هر جا بدنيا آمده باشد، شکل داده است. انسان بنا به تعريف، چون انسان است، داراى هويت اجتماعى است. انسانى که مجبور باشد براى شناخت خودش و معرفى خودش به مليت و مذهب و قوميتش متوسل شود، خود دچار يک بحران هويتى است. هويت اجتماعى و يا انسانيش برسميت شناخته نشده و متحقق نشده است. در سطح سياسى، پشت چنين تعلقات و هويت تراشى هاى ملى و مذهبى و قومى اهداف طبقه حاکم بر جوامع امروزى، يعنى بورژوازى، خوابيده است. احزاب و جنبشهاى مدافع مذهب و مليت و قوميت معمولا ادعا ميکنند که از اين طريق، با واسطه سربلندى و پيشرويهاى ملى و مذهبى و غيره در يک کشور و يا تامين منافع ملت و امت و يا بقول شما جغرافياى فرهنگى معين، در نهايت به خوشبختى انسان ميرسند. اما تمام مساله بر سر همين واسطه هاست. دفاع از منافع انسانى به واسطه نياز ندارد، اما البته دفاع از منافع يک طبقه معين تحت لواى انسانيت پاى جغرافياى فرهنگى و ملى و مذهبى و انواع واسطه هاى ديگر را بميان ميکشد. خدا، پرچم، آب و خاک و نژاد و غيره همه اينها ضرورى شده اند براى اينکه طبقاتى بودن جوامع و برترى و اقتصادى و سياسى يک طبقه بر جامعه را پنهان کنند و منفعت طبقه حاکمه را منافع کل جامعه وانمود کنند. در مقابل اين نوع سياستها و احزاب و دکترين هاى سياسى بايد مستقيما و بيواسطه و مستقل از هر نوع جغرافياى فرهنگى و ملى و مذهبى و هر نوع ارزشهاى مافوق انسانى، خود انسان را محور و اساس قرار داد.<br />آزادى زن: سئوال ديگرى که اينجا مطرح ميشود موضع بسيارى از احزاب اروپائى، که خود را مترقى و چپ نيز ميدانند، در دفاع از جريانات اسلامى در مقابل امپرياليسم آمريکا و دولتهاى امپرياليستى غربى است. اين جريانات از همين موضع با ممنوعيت حجاب نيز مخالفند. نظر شما در اين مورد چيست؟<br />حميد تقوائى: هر صفتى را ميشود براى اين احزاب بر شمرد بجز چپ و مترقى. در سطح سياسى اين نوع احزاب شاخص و راهنما و ملاکشان در برخورد به هر مساله و موضعگيرى در قبال هر موضوعى ضديت با آمريکاست. اينها در واقع مثل يک گروه فشار و يک گروه با منافع خاص عمل ميکنند و نه يک حزب سياسى. در منطق اينان هر حزب و جنبش و جريان اجتماعى که در برابر آمريکا قرار بگيرد مترقى و قابل حمايت است. حال اين جريان خود مثل اسلام سياسى جرثومه توحش و عقب ماندگى باشد، فرقى در موضع اينان ايجاد نميکند. اينها مدعى مبارزه با امپرياليسم هستند ولى حتى درک آنها از امپرياليسم نيز در همان حد همپالکيهاى اسلاميشان است. نيروئى که بخواهد با امپرياليسم واقعا مبارزه کند، با زائده هاى سياستهاى امپرياليستى در دو دهه اخير يعنى اسلام سياسى همراه و هم جبهه نميشود. خود اينها را بايد جزئى از سير قهقرائى جوامع غربى بحساب آورد. دفاع اين نيروها از حجاب اسلامى بعنوان يک اسلحه ضد امپرياليستى ما را بر درستى مواضعمان هم در برخورد به مساله حجاب و هم در برخورد به امپرياليسم و اسلام سياسى راسخ تر ميکند</div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-116108432075483491?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-1161076806873047372006-10-17T12:05:00.000+03:302006-11-12T01:37:04.167+03:30<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5667/3988/1600/P1060422.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5667/3988/320/P1060422.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5667/3988/1600/P1060150.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5667/3988/320/P1060150.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5667/3988/1600/image006.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5667/3988/320/image006.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5667/3988/1600/P1060108.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5667/3988/320/P1060108.jpg" border="0" /></a><br /><strong><div align="center"><br /><br />همبستگی و حمایت بین المللی گسترده با جنبش آزادی زن در ایران<br />سازمان آزادی زن در کنفرانس بین المللی در دوسلدورف، آلمان<br /><br /><br />روزهای جمعه، شنبه و یکشنبه ۱۳ تا ۱۵ اکتبر یک کنفرانس بین المللی وسیع در دفاع از حقوق زنان در شهر دوسلدرف، آلمان به ابتکار شورای زنان مبارز برگزار شد۔ این هفتمین کنفرانسی است که این سازمان تاکنون برگزار کرده است۔ این کنفرانس با استقبالی وسیع روبرو شد۔ طی سه روز حدود ۵۰۰۰ نفر در این کنفرانس شرکت کردند۔ نسرین رمضانعلی ار طرف سازمان آزادی زن با سازماندهندگان کنفرانس از نزدیک همکاری داشت۔<br />روز جمعه به گشت و گذار به کشورهای مختلف اختصاص داشت۔ در این روز ۱۳۰۰ نفر در کنفرانس حضور داشتند۔ نمایندگانی از ۱۵ کشور در مورد وضعیت زنان در هر کشور سخنرانی کردند۔ نمایندگانی از کشورهای آفریقایی، آمریکای لاتین، اروپا و خاورمیانه۔ سازمان آزادی زن بعنوان سخنگوی جنبش آزادی زن در ایران در این کنفرانس شرکت داشت۔ آذر ماجدی در مورد جنبش مقاومت زنان در ایران صحبت کرد۔ از نقش نسل جدید در به مصاف طلبیدن جمهوری اسلامی با کلیه قوانین، ارزشها و ایدئولوژی ارتجاعی اسلامی و از مبارزه علیه آپارتاید و حجاب اسلامی سخن گفت۔ سخنرانی آذر بارها با کف زدن های حاضرین قطع شد۔ آذر ماجدی در انتها شرکت کنندگان را به حمایت ار جنبش آزادی زن فراخواند و اعلام کرد که سازمان آزادی زن قطعنامه ای در محکومیت آپارتاید جنسی تهیه کرده است و قصد دارد تا ۸ مارس حمایت هزاران نفر را به آن جلب کند و یک جنبش وسیع در محکومیت آپارتاید جنسی براه اندازد۔ در همین هنگام نسرین رمضانعلی و شهلا خباز زاده با طوماری با طرح سمبلیک زنی که در حجاب اسیر است روی سن آمدند۔ آذر ماجدی از حاضرین خواست که حمایت خود را از این قطعنامه با کف زدن ابراز کنند و سپس این طومار را امضا کنند۔ این فراخوان آذر ماجدی با کف زدن های ممتد حاضرین مورد استقبال قرار گرفت۔ حین سخنرانی اسلاید شویی که توسط شهلا نوری تهیه شده بود از اعتراضات، مقاومت و درگیری زنان با جمهوری اسلامی نمایش داده شد که مورد استقبال حاضرین قرار گرفت۔ در پایان دو نفر از برگزارکنندگان درخواست کردند که از سخنرانی آذر ماجدی و اسلاید شو در سفری که به هند برای شرکت در کنفرانسی دارند استفاده کنند۔ طی سه روز کنفرانس صدها نفر طومار سازمان آزادی زن در محکومیت آپارتاید جنسی را امضا کردند۔<br /><br />روز شنبه به کارگاه ها در مورد مسائل مختلف اختصاص داشت۔ در این روز مینا احدی، از طرف کمیته علیه سنگسار، ابتدا در سالن عمومی کارگاه خود در مورد وضعیت زنان و اسلام سیاسی را معرفی کرد و سپس در کارگاه در این زمینه سخنرانی کرد و به سوالات شرکت کنندگان پاسخ گفت۔ سخنان مینا احدی بارها با کف زدن های شرکت کنندگان در کارگاه قطع شد۔ این جلسه با استقبال بسیاری روبرو شد۔<br /><br />نسرین رمضانعلی در کارگاه خاورمیانه در آتش شرکت داشت۔ نسرین رمضانعلی در مورد سیاست های دو قطب تروریستی و نقش جبهه سوم صحبت کرد۔ سخنان نسرین بویژه در مورد جبهه سوم با استقبال بسیار روبرو شد۔ نسرین رمضانعلی مفاد بیانیه جبهه سوم را بعتوان قطعنامه ای در این جلسه قرائت کرد و به تائید شرکت کنندگان رساند۔<br /><br />روز یکشنبه به گزارش مسئولین پانل های مختلف اختصاص داشت که مینا احدی گزارشی به حضار ارائه داد۔ در این روز ۱۷۰۰ نفر در کنفرانس شرکت داشتند۔ مینا احدی همچنین قطعنامه ای در محکومیت سنگسار را به تصویب حضار رساند۔ وی همچنین بار دیگر قطعنامه محکومیت آپارتاید جنسی را به اطلاع حضار رساند که به تائید حضار رسید۔ نسرین رمضانعلی قطعنامه دفاع از جبهه سوم را به اطلاع حاضرین رساند که با استقبال گرم و گسترده حاضرین روبرو شد۔ این قطعنامه با کف زدن های ممتد به تصویب حاضرین رسید۔<br /><br /><br />طی این سه روز صدها نفر از میز اطلاعاتی سازمان آزادی زن و کمیته علیه سنگسار دیدن کردند و با فعالین سازمان آزادی زن، شهلا خباززاده، سهیلا خسروی، رابعه آستا، میترا زینال، شیرین حسینی، اعظم زندی، علی مرادی، نیاز قائدی، حسن آقایاری، ژیلا هرجابی صحبت کردند۔ بازدید کنندگان با علاقه و کنجکاوی بسیار در مورد وضعیت زنان و جنبش آزادی زن و سازمان آزادی زن سوال میکردند۔ صدها نفر طومار محکومیت آپارتاید جنسی را امضا کردند۔ مقادیری نیز کمک مالی جمع شد۔ رادیو فردا طی مصاحبه هایی با آذر ماجدی و مینا احدی - و تلویزیون انترناسیونال و برای آزادی زن طی گفتگو با نسرین رمضانعلی، مینا احدی و آذر ماجدی گزارش این کنفرانس را وسیعا منعکس کردند.<br /><br />سازمان آزادی زن با افتخار اعلام میکند که توانست طی این سه روز صدای حق طلبانه زنان در ایران و جنبش آزادی زن را به گوش هزاران نفر برساند و حمایت و همبستگی فعال آنها را جلب کند۔ فعالیت های سازمان آزادی زن با استقبال گرم شرکت کنندگان روبرو شد۔ ضمنا طی صحبتی که آذر ماجدی و نسرین رمضانعلی با "مونیکا گتنا اینگه" مبتکر این کنفرانس داشتند قرار شد که این دو سازمان همکاری نزدیکی برای سازماندهی یک کنفرانس بین المللی آلترناتیو زنان در سال ۲۰۱۰ در ونزوئلا داشته باشند۔<br /><br /><br /><br /><br />زنده باد آزادی زن<br />زنده باد آزادی و برابری<br />سازمان آزادی زن<br />۱۶ </div><div align="center">اکتبر ۲۰۰۶</div><div align="center"></div><div align="center"></strong></div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-116107680687304737?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-1160567190238472192006-10-11T15:15:00.000+03:302006-11-12T01:37:03.961+03:30<a href="http://www.4shared.com/file/4489398/d411d04b/azadi_zan_shomare_9.html">http://www.4shared.com/file/4489398/d411d04b/azadi_zan_shomare_9.html</a><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-116056719023847219?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-1160497956879355742006-10-10T19:38:00.000+03:302006-11-12T01:37:03.693+03:30<div align="right"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><strong>آزادى زن معيار آزادى جامعه است</strong></span></div><div align="right"> نه تنها در ايران که زن ستيزى بشکلى توحش آميز حکم ميراند، در پيشرفته ترين جوامع امروز بشر نيز، کارهاى زياد و عاجلى براى امحاء کامل نابرابرى بين زن و مرد پيش روى ماست. "سازمان آزادى زن" مقدمتا خود را جزئى از يک مبارزه عظيم، تاريخى و جهانى براى رهايى زن ميداند. در ايران، ما با يک ارتجاع اسلامى، سرکوبگر و قرون وسطايى عليه زنان روبرو هستيم. نظام حاکم در ايران يک آپارتايد جنسى تمام عيار است. حجاب اجبارى، جداسازى همه جانبه زن و مرد در تمامى ابعاد اجتماع، و تبديل زنان به شهروندان بى حقوق و درجه دوم قانون رسمى کشور است؛ زن ستيزى خصلت اصلى و هويتى نظام حاکم و تحقير، سرکوب و بيحقوقى روزمره سهم زنان از زندگى است. بکارگيرى سنن قرون وسطايى از قبيل سنگسار نشانگر عمق خشونت لخت و عريانى است که در اين نظام عليه زنان اعمال ميشود.<br />حاکميت نظام مردسالار و عقب مانده پديده اى خاص دو دهه اخير نيست. جامعه ايران از يک مردسالارى و زن ستيزى مزمن در عذاب است. تاريخ ايران شاهد تلاشهاى زنان و جريانات آزاديخواه براى خلاصى از اين وضعيت حقارت آور بوده است. تلاشهاى زنان آزاديخواه براى تغيير اين وضعيت در ابتداى قدرت گيرى جمهورى اسلامى با سرکوبى خشن روبرو شد. جمهورى اسلامى در همان اولين روزهاى حياتش با اعتراض وسيع زنان روبرو گرديد و عليرغم همه سرکوبها، مبارزه زنان ايران براى خلاصى از زندانى که در آن به اسارت درآمده اند، و عليه بيحقوقى و تحقير لحظه اى متوقف نشده است. حضور يک جنبش وسيع رهايى زن يک واقعيت انکار ناپذير جامعه ايران است. اين جنبش بايد با تمام قوا به جلو رانده شود، به برنامه و پلاتفرمى روشن مجهز شود، نيرويش را متمرکز کند و با دستيابى به رهايى نه تنها جامعه ايران را از شر مردسالارى و زن ستيزى خلاص کند، بلکه در تغيير وضعيت زنان در منطقه و در کشورهاى اسلام زده نيز نقش و تاثير مهمى داشته باشد. "سازمان آزادى زن" با اين هدف ايجاد ميشود.<br />هدف ما آزادى بى قيد و شرط زن و برابرى کامل زن و مرد در ايران است. باين منظور سازمان آزادى زن براى دستيابى به خواستهاى زير مبارزه ميکند:<br />١- برابرى کامل حقوق زن و مرد؛ لغو قوانين تبعيض آميز، بويژه قوانين مربوط به خانواده، ازدواج، طلاق، حضانت و سرپرستى اطفال؛<br />٢- لغو حجاب اجبارى،و آزادى پوشش؛<br />٣- لغو کامل جدا سازيها؛<br />٤- برخوردارى از امکانات مساوى در آموزش، اشتغال، ورزش و امور فرهنگى؛<br />٥- جدايى مذهب از دولت و آموزش و پرورش.<br />مبارزه بى امان با تمامى تلقيات و ارزشهاى مردسالارانه و زن ستيزانه نيز از جمله وظايف مهم و فورى ماست. ما ميکوشيم ظرف متحد کردن وسيع ترين توده هاى زن و مرد ايران براى تحقق اقدامات فوق و ابزار سازماندهى و رهبرى جنبش پرقدرت رهايى زن در ايران باشيم.<br />زنان، دختران، مبارزين آزادى زن، سازمانها و تشکل هاى مدافع حقوق زن در ايران، "به سازمان آزادى زن" بپيونديد تا با هم عليه بيحقوقى زنان، عليه مردسالارى لجام گسيخته و براى رهايى زنان مبارزه کنيم. </div><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-116049795687935574?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35791796.post-1160480490621767482006-10-10T15:08:00.000+03:302006-11-12T01:37:03.530+03:30<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5059/3988/1600/Copy%20of%200026.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5059/3988/400/Copy%20of%200026.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer">بخش زنان واحد اصفهان<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35791796-116048049062176748?l=zanan-zip.blogspot.com' alt='' /></div>شادی آبانhttp://www.blogger.com/profile/12771987271937910280noreply@blogger.com0